नृपते, श्रुणु पुण्यक्षेत्रवासिनां धर्मान्, यथैव साक्षात् देवेन ब्राह्मणविष्ण्वादिसभायां प्रतिपादितम्। स धर्मः पूर्वमपि विस्तारतः सर्वेषां सन्निधौ निरूपितः—निःस्वार्थः, निरहङ्कारः, निःस्नेहः, निःस्पृहः च। स च बान्धवेषु निरपेक्षः, मृत्तिकापाषाणकाञ्चनयोः समदर्शी, विविधकर्मणा सर्वभूतेभ्यः अभयप्रदः सदा। सदा प्राणायामनिष्ठः, ध्यानपरायणः, यजनरतः, नित्यशुचिः, तपोधर्मनिष्ठश्च। ये ब्राह्मणाः पुण्यक्षेत्रेषु निवसन्ति, सांख्ययोगविदः, धर्मज्ञाः, संशयरहिताश्च, ते एतेन विधिना पूजनं कुर्वन्ति। तेषां मध्ये ये पुष्करारण्ये म्रियन्ते, तेषां परमदुर्लभं नित्यं च ब्रह्मसायुज्यं सम्प्राप्यते। तं पदं प्राप्य ते पुनर्जन्म मृत्युसंयुक्तं न लभन्ते; पुनरावृत्तिं त्यक्त्वा ब्रह्मविद्यायामेव तिष्ठन्ति। ये तु लोके गार्हस्थ्याद्याश्रमधर्मान्निष्ठाः, ते पुनः पुनरावर्तन्ते; षड्गुणनिष्ठाः, गार्हस्थधर्मपालकाः च। यः यज्ञे सम्यगाहूतः, विधिवत् मन्त्रैः हविः समर्पयति, स सर्वदुःखनिर्मुक्तं महत् फलं प्राप्नोति। सर्वेषु लोकेषु तस्य मार्गः कदापि न विघ्न्यते; दिव्यबलसम्पन्नः, स्वबन्धुभिः सहोर्ध्वं याति। सहस्रनारीसमावृतः, स्वच्छन्दगामी, दिव्यरथेन युवा सूर्यसदृशः प्रकाशते। स इच्छया सर्वेषु लोकेषु विचरति, अनिवार्यः, मनुष्येषु स्पृहणीयतमः, सर्वगुणैः सम्पन्नः, धनाढ्यः च। स्वर्गात्पतित्वा स महाकुले जातः, सुन्दरः, धर्मज्ञः, धर्मपरायणः, सर्वविद्याविशारदः च। तथा ब्रह्मचर्येण, गुरुषुश्रूषया, वेदाध्ययनेन, भिक्षया, आत्मसंयमेन च सः सम्पन्नः। सदा सत्यनिष्ठः, स्वधर्मपरायणः, सर्वकामसम्पन्नः, सर्वकामप्राप्तिप्रत्ययी च। द्वितीयसूर्यवत् सः दिव्यरथेन निर्बाधं गच्छति; ये गुह्यकाः ब्रह्मणः अपि न सञ्ज्ञायन्ते, तेन पूज्यन्ते। अपरिमितबलसम्पन्नः, देवदानवैरपि पूजितः, तेषां समत्वं, समराज्यं च लभते। देवादिदानवमानुषेषु सः कोट्यर्बुदवर्षाणां सहस्रेषु युद्धे अजित्यः। एवं सम्राज्ययुक्तः, विष्णुलोके पूज्यते; तत्र किञ्चित्कालं विभवेन स्थित्वा, पतित्वा पुनः— विष्णुलोकात् स्वकृत्यैः स्वर्गलोकान् गच्छति। पुष्करारण्यं प्राप्य ब्रह्मचर्याश्रमे प्रतिष्ठितः, वेदाभ्यासेन तत्र वसति, वा म्रियते च। मृतः सः स्वतेजसा दीप्तः, पूर्णचन्द्रसदृशः, रम्यदर्शनीयश्च दिव्यरथेन याति। रुद्रधाम प्राप्य, गुह्यकैः सह मोदते; महद्दैवत्वं प्राप्य, सर्वलोकाधिपतित्वं लभते। तत्र सहस्रयुगानि पूज्यः सुखानि भुक्त्वा, ततः प्रयान्ति। सदा तत्र प्रहृष्टः, निष्कल्मषसुखं भुक्त्वा, महाद्विजकुले पुनः जायते। मानुषेषु धर्मात्मा, सुन्दरवपुः, वाग्मी, स्त्रीणां प्रियदर्शनः, महाभोगेश्वरः, बली च। वनेचरधर्मनिष्ठः, ग्रामौषधिवर्जनः, सर्वेषु लोकेषु तस्य गतिर्न कदापि विघ्न्यते। पत्रफलाशनः, पुष्पमूलाम्बुपरायणः, कपोतशिलायन्त्रदन्तपिष्टिकादिभिः यथावद् जीवति। येन केनचित् जीविकया, वल्कलचीरधारी, जटिलः, त्रिस्नायी, निर्लेपः, दण्डी च। यः कठिनव्रतनिष्ठः, श्वपाकोऽपि, ब्राह्मणोऽपि, जलशायी, पञ्चाग्निपरायणः, वर्षासु गुहाप्रवेशकः। कीटककण्टकपाषाणशय्यः, स्थितिप्रणिधानरतः, दानशीलः, दृढव्रती च। वन्यौषध्याशनः, सर्वभूतेभ्यः अभयप्रदः, धर्मार्जनपरायणः, जितक्रोधेन्द्रियः च। ब्रह्मनिष्ठः, पुण्यक्षेत्रवासी, सः मुनिः पुष्करे वसति; सर्वसङ्गपरित्यागी, आत्मतुष्टः, निःस्पृहः च। यः कश्चित् अत्र वसति, भीष्म, तस्य गतिं शृणु—स्तम्भैः अलङ्कृतयज्ञवेदिकायुक्तः, नवसूर्यसदृशदीप्तः। ब्रह्मनिष्ठः, दिव्ययानैः स्वेच्छाचारीणां मध्ये विचरति; गगने द्वितीयचन्द्रवत् प्रकाशते। गन्धर्वाप्सरसां गीतवाद्यनर्तनकुशलैः सहितः, अप्सरासहस्रैः सह कोट्यब्दानि रमते। सः यत्रकुत्रचित् देवस्थानं निर्बाधं याति; ब्रह्मणः प्रसादात् सर्वत्र प्रकाशते। ब्रह्मलोकात् पतित्वा विष्णुलोकं गच्छति; विष्णुलोकात् पतित्वा रुद्रलोकं गच्छति। तत्रापि पतित्वा द्वीपेषु जातः, अन्येषु च स्वर्गेषु यथाकामं भोगान् भुञ्जानः। तत्र सम्राज्यं भुक्त्वा, पुनः मनुष्येषु जायते; राजा वा युवराजो वा, धनाढ्यः सुखी च भवति।