उर्ध्वमुखः, सत्त्वस्वरूपः, भूम्याः आधारः, जलशय्यः, जलोद्भवः, जलनिवासः, तुभ्यं नमः। विकसत्पद्मपत्रनेत्रः, भगवन्, पितामहः, जयस्ते। तव कृपया, पूर्वं सृष्ट्यर्थं मया सृष्टोऽस्मि, प्रभो। यज्ञसदाप्राप्तः, यज्ञाङ्गाधिपः, सुवर्णयोनि, पद्मयोनि, दिव्ययोनि प्रजापतये नमः। त्वमेव यज्ञः, त्वमेव वषट्, त्वमेव स्वधा, पद्मयोनि; देवाज्ञया, प्रभो, अहं शिरः छिन्नम्। ब्रह्महत्या-पापेन अभिभूतः, लोकनाथ, मां रक्ष। इत्येवमुक्तः देवदेवेन, ब्रह्मा इदं वचनं अब्रवीत्— "नारायणः, मित्रः, त्वां शुद्धि करिष्यति; सः तव स्तुत्यः, पुण्यश्लोकः, मया पूज्यः, सर्वव्यापी।" "सः विष्णुः, येन त्वं सदा चिन्त्यसे, येन तव भक्ति उत्पन्ना, येन मम स्तुत्यविचारः जागृतः।" "शिरच्छेदनात्, त्वं कपाली, सोमयागान्तसाधकः; त्वं शतकोटि ब्राह्मणान् उद्धारयिष्यसि, महातेजस्विन्।" "ब्रह्महत्या-व्रतं कर्तव्यम्, अन्यः उपायः नास्ति; दुष्टाः, क्रूराः, ब्रह्महत्यकाः, संगः वर्जनीयः।" "वैतानिकयज्ञकर्तारः, अधर्माचरणः, सह संवादः न कर्तव्यः; तान् दृष्ट्वा, सूर्यं पश्येत्।" "शरीरस्पर्शे, वस्त्रयुक्तः, जलं प्रविशेत्; एवं शुद्धिः भवति, यथा पूर्वं ज्ञैः दृष्टम्।" "तस्मात्, ब्रह्महत्या-व्रतं कर्तव्यम्, शुद्ध्यर्थम्; व्रतसमाप्तौ, पुनः बहून् वरान् लप्स्यसि।" इति उक्त्वा, ब्रह्मा गतः; रुद्रः, तद् न ज्ञायमानः, विष्णुं ध्यानमार्गेण चिन्तयामास। लक्ष्मीसमेतः, वरदः, देवदेवः, सनातनः, तस्य पुरतः, त्रिनेत्रः देवदेवः अष्टाङ्गप्रणामं कृत्वा नतम्। प्रणम्य, शङ्खचक्रगदाधरं स्तुतवान्। रुद्रः उवाच— "परं, परमपरं, अमृतं, पुरातनं, सर्वातीतं, अनन्तवीर्यं विष्णुं नमामि।" "सदा उत्तमं पुरुषं नारायणं स्मरामि, अप्रतिमं, पुरातनं, सर्वातीतं, आद्यं, तीव्रगमनं, गम्भीरमन्तःप्रज्ञेषु प्रमुखम्।" "हरिं नमामि, ईश्वरं, परमं, परमस्थानं, परं, सर्वस्य आद्यं, अन्तं, विशालपुरुषं, पारं, पारमार्थिकं, अपारमार्थिकं च।" "नारायणं स्तौमि, शुद्धस्वरूपं, सूक्ष्मं, सर्वातीतं, जगत्स्रष्टारं, सदा स्थितं, पुरुषेषु प्रमुखं, शान्तं, परमाश्रयं— स मे शरणं भवतु।" "नारायणं स्तौमि, निष्कलंकं, पुरातनं, परमपरं, विष्णुं, अनन्तं, अनिर्देश्यम्, धर्मधारिणां आद्यं, धैर्यशान्तिस्थिरत्वे प्रमुखं, भूम्याः प्रभुं।" "सदा शुभं स्तौमि, महाविभूतिं, सहस्रशीर्षं, अनन्तपादं, अनन्तबाहुं, चन्द्रसूर्यनेत्रं, क्षराक्षरं, क्षीरसागरशयनं।" "नारायणं स्तौमि, परमं, ईश्वरं, परमपरं, देवैरगम्यं, त्रिसृष्टिस्थितं, त्रिहोत्रनेत्रं, त्रिगुणं, त्रिप्रलयं, त्रिनेत्रं।" "नारायणं नमामि, अपरिमेयम्, कृतयुगे श्वेतं, द्वापरे रक्तं, कले कृष्णं; तं नमामि, यस्य मुखात् ब्राह्मणाः सृष्टाः।" "बाहुभ्यः क्षत्रियाः, उरुभ्यः वैश्याः, पादाङ्गुलिभ्यः शूद्राः; तं विश्वरूपं, पुरातनं, परमपरं, पारं, अपरिमेयम् नमामि।" "पद्मनयनं, सूक्ष्मरूपं, महारूपं, ज्ञानरूपं, निराकारं, सर्वदेवानां कवचं नमामि।" "परमं, सहस्रशीर्षं, सहस्रनेत्रं, महाबाहुं, विश्वव्यापि, सर्वत्र स्थितं नमामि।" "शरणं, आश्रयं, विष्णुं, जयन्तं, सनातनं, मेघश्यामं, शार्ङ्गधन्वानं नमामि।" "हरिं, शुद्धं, सर्वव्यापि, सनातनं, आकाशस्वरूपं, नित्यं, सत्-असद्व्यतिरिक्तं, सर्वव्यापि नमामि।" "अत्र त्वदन्यं न पश्यामि, अच्युत; सर्वं चराचरं त्वया व्याप्यं पश्यामि।" इति रुद्रः, परमेश्वरः, एवं उक्त्वा, सनातनः, परमपरः, साक्षात् तस्य पुरतः प्रकटितः। चक्रधरः, गरुडारूढः, पर्वतं प्रकाशयन् सूर्यवत् उदितः; सनातनः उवाच— "वरं वृणु, वरदः आगतः अस्मि, अहं तव वरदाता।" इति उक्तः, रुद्रः प्रत्युवाच— "देवाधिदेव, अहं पूर्णशुद्धः भविष्यामि; अस्य पापस्य अन्यः उपायः न दृश्यते, त्वदीया कृपा विहितम्।" "ब्रह्महत्या-पापेन अभिभूतः, मम शरीरं कृष्णवर्णं जातम्; मृत्युगन्धः अंगेषु, लौहाभरणानि।" "कथं न अहं एवं जायामि, जनार्दन, अस्मिन रूपे; किं कर्तव्यम्, महादेव, यथा पूर्वशरीरं पुनः लभेत।" "तव कृपया तथा भविष्यति— वद, अच्युत, कथं भवेत्।" विष्णुः उवाच— "ब्रह्महत्या-पापं परमं, घोरं, सर्वदुःखप्रदं।" "मनसि अपि अस्य पापस्य चिन्तनं न कर्तव्यम्; तव वाक्येन, देव, एषा निश्चितिः स्फुटा।" "अधुनैव, महाबाहो, ब्रह्मणोक्तं कुरु; त्रिरह्नं भस्मना सर्वाङ्गं लिप्य।" "चूडायां, कर्णयोः, हस्ते च अस्थि स्थापय; एवं, रुद्र, दुःखं न भविष्यति।" एवं उपदिश्य, भगवान् अदृश्यः अभवत्; लक्ष्मीसमेतः, तत्र गतः, रुद्रः तं न ज्ञायमानः। देवदेवः, करकपालं धारयन्, हिमवत्, मैनाक, मेरु सहितः, पृथिव्यां विचरन्। कैलासं, विंध्यं, नीलगिरिं, काञ्ची, काशी, ताम्रलिप्तं, मगधं, अविलं च सम्प्राप्तः।