जाम्बवान् भगवतः केशवस्य समीपं गत्वा सस्नेहम् उक्तवान्—“मम अभिलाषः तव सुदर्शनचक्रेण मृत्युं प्राप्तुम्, यः मम सौभाग्याय भवति; तथा मम कन्या त्वं पतिं लभेत्।” ततः स प्रसेनं हत्वा प्राप्तं रत्नं भगवतः प्रदाय उवाच—“एष रत्नम्, भगवन्, त्वया स्वीकरणीयम्; इदं रत्नम् अत्र स्थितम्।” एवं उक्ते जाम्बवानेन, केशवः सुदर्शनचक्रेण तम् अभ्यहनत्; कार्यं सम्पाद्य, बलवान् भगवन् तां कन्यां स्वीकृतवान्। ततः स यदुवंशस्य सन्निधौ, भालूराजात् प्राप्तं तद् रत्नम् सत्राजिते दत्तवान्। तस्मिन्नेव काले, मिथ्या आरोपणात् जनार्दनः क्लेशितः अभवत्; यदवः सर्वे वासुदेवम् अभ्युक्तवन्तः—“अस्माकं मनसि निश्चितम् आसीत् यः प्रसेनः त्वया हतः। सत्राजितः दश सुन्दरीः कन्याः अस्ति।” “सत्यायाः पुत्राः शतम् उत्पन्नाः, वीर्यशालिनः, कीर्तिमन्तः, भङ्गकारः ज्येष्ठः। सत्याः, धर्मनिष्ठा, भङ्गकारस्य ज्येष्ठा भगिनी; सा पुत्रान् अभवत्, शिनिवालः तेषु महाबलः। अभङ्गः, युयुधानः, शिनिः तस्य पुत्रः; तस्मात् युगन्धरः, तस्य पुत्राः शतम् उच्यन्ते।” “अनमित्रः, वृष्णिवंशजः, प्रसिद्धः; अनमित्रात् शिनिः जातः, वृष्णीनां कनिष्ठः। अनमित्रात् वीरः युधाजितः उत्पन्नः; अन्यौ द्वौ वीर्यशालिनौ पुत्रौ—वृषभः चित्रः च। वृषभः काशिराजस्य निष्कलङ्कां कन्यां पत्नीत्वेन गृहीत्वा; जयन्तः शुभां जयन्तीं पत्नीत्वेन प्राप्तवान्।” “जयन्ती जयन्तयोः पुत्रः जातः, यः सदा यज्ञनिष्ठः, अत्यन्तं दृढः, विद्वान्, अतिथिसत्कारः। तस्मात् अक्रूरः, सुदक्षः, भूरिदक्षिणः उत्पन्नः; अक्रूरः रत्नकन्यां च शैब्यां च प्राप्तवान्। तेन एकादश वीर्यशालिनः पुत्राः उत्पन्नाः—उपलम्भः, सदालम्भः, उत्कलः, आर्यशैशवः, सुधीरः, सदायक्षः, शत्रुघ्नः, वारिमेजयः, धर्मदृष्टिः, धर्मः, सृष्टिमौलिः च।” “ते सर्वे निधिपालाः अभवन्; अक्रूरात् शूरसेनवंशे द्वौ प्रसिद्धौ पुत्रौ जातौ—देववान् उपदेवः च, देवेषु मान्यौ। अश्विनीपत्नी त्रीन् वा चत्वारः पुत्रान् अभवत्—पृथुः, विपृथुः च। अश्वग्रीवः, श्वबाहुः, सुपार्श्वकः, गवेषणः, ऋष्टनेमिः, सुवर्चाः, सुधर्मा, मृदुः अपि उत्पन्नाः।” “अभूमिः, बहुभूमिः, द्वे स्त्रिये—श्रविष्ठा, श्रवणा—अपि जाताः; यः कृष्णस्य मिथ्या शापम् जानाति, स ज्ञानी। तस्मिन् मिथ्या शापे कश्चन न बाध्यते; इक्ष्वाकोरपि पुत्रः जातः—मीडुषः, वीरः, अद्भुतः।” “मीडुषात् भोजवंशे दश वीर्यशालिनः उत्पन्नाः; वसुदेवः, पूर्वं आनकदुन्दुभिः नाम्ना प्रसिद्धः, महाबलः। देवभागः, देवश्रवा, अनावृष्टिः, कुनिः, नन्दिः, सकृद्यशा, श्यामः, शमीकः, सप्ताख्यः, पञ्च स्त्रियः—श्रुतकीर्तिः, पृथाः, श्रुतदेवी, श्रुतश्रवा, राजाधिदेवी—अपि उत्पन्नाः।” “एते पञ्च वीरमातरः अभवन्; श्रुतदेवी वृद्धस्य पत्नी, कारूषराजम् अभवत्। श्रुतकीर्तिः कैकेयी, सन्तर्दनराजम् अभवत्; श्रुतश्रवात्, चेदिराजस्य सुनीथः उत्पन्नः। राजाधिदेवी धर्मादं निर्भयम् अभवत्; शूरः मित्रभावेन पृथां कुन्तिभोजाय दत्तवान्।” “एवं कुन्ती, पृथायाः नाम्ना, वसुदेवस्य भगिनी, कुन्तिभोजेन पाण्डवे निर्दोषपत्नी स्वरूपेण दत्ता। पाण्डोः पुत्रान् इच्छन्ती, सा दिव्यान् पुत्रान् अभवत्—धर्मात् युधिष्ठिरः, वायोः वृकोदरः। इन्द्रात् धनञ्जयः, यस्य वीर्यं शक्रसमम्; त्रिपुरुषात् त्रिधा वीरः उत्पन्नः।” “स देवकार्यं सम्पाद्य, सर्वदानवान् विनाशयामास; यः शक्रस्य अपि अभेद्याः दानवाः तेन हता। शक्रेण तेन स्वर्गे प्रतिष्ठितः, कीर्तिम् प्राप्तः; अश्विनौ माध्रवत्याः उत्पन्नौ उच्येते।” “नकुलः सहदेवः, सौन्दर्य, बल, धर्मयुक्तौ; रोहिणी, पौरवी नाम्ना, आनकदुन्दुभेः पत्नी। तया चेष्टा, रामः, सारणः, युद्धप्रियः, दुर्धरः, दमनः, पिण्डारकः, महाहनुः पुत्राः अभवन्।” “ततः मायायाः, या नवम्यां देवकी भविष्यति, पूर्वं प्रजापतिः, महाबलः पुत्रः जातः। तस्य कनिष्ठा भगिनी कृष्णा, शुभद्रा नाम्ना, शुभवाक्; विजया, रोचमानः, वर्धमानः, देवलः अपि अभवन्।” “एते सर्वे उपदेव्या उत्पन्नाः; बृहद्देव्याः महात्मा अगावहः जातः। बृहद्देव्या अपि मण्डकः नाम्ना पुत्रः अभवत्; देवक्याः सप्तमः पुत्रः रेमन्तः। गवेषणः, भाग्यशाली, युद्धे अजितः, एकदा श्रुतदेव्या सह वनं रमायात्रायाम् अभवत्।” “वैश्यस्त्रियाः शौरिः कौशिकम् ज्येष्ठं पुत्रं अभवत्; श्रुतंधरा रानी, सौरगन्धम् स्वीकृतवती।” एवं यदुवंशस्य, भोजवंशस्य, पाण्डवस्य, कुन्त्याः, देवक्याः च वंशपरम्परा, भगवतः केशवस्य कार्याणि, रत्नप्रदानं, मिथ्याशापस्य अप्रमाणता, सर्वे प्रत्यक्षं वर्णितानि।