देवक्षत्रस्य पुत्रः देवसमः माधुर इति नाम्ना महातेजाः जातः। तस्य पुत्रः माधुः कुरुवंशसम्भूतः प्रसिद्धः। कुरुवंशात् बलवान् पुरुहोत्रः अभवत्। पुरुहोत्रस्य भार्या द्रावन्ती नाम विदर्भकन्या आस्, तस्यां अंशुः जातः। अंशस्य भार्या वेत्रकी अभवत्। वेत्रक्यां सत्त्वसम्पन्नः सात्वतः अभवत्, यः सात्वतानां कीर्तिवर्धनः आसीत्। एवं महात्मनः ज्यामघस्य वंशक्रमं ज्ञात्वा, सः बहुप्रजः सन् प्राज्ञेन सोमेन राज्ञा सह संयोगं प्राप्तवान् इति विद्धि। कौसल्या नाम्नि सात्मतः धर्मात्मानः पुत्रान् अपादयत्। तेषां चत्वारः वंशाः विस्तारतः श्रूयन्ताम्। सृञ्जयायां भजमानस्य भाजनः पुत्रः जातः। सृञ्जयायाः कन्यायाः अपि भाजकाः अभवन्। भाजनस्य द्वे भार्ये, ताभ्यां बहवः पुत्राः जाताः—नेमिः, चक्रकणः, वृष्णिः, परपुरञ्जयः च। भजमानात् जाताः भाजकाः इति प्रसिद्धाः। तेषां देवावृद्धः, पृथुः नाम, तथा मधुषु मित्रवर्धनः अभवन्। राजा पुत्रविहीनः सन् घोरं तपः कृत्वा, 'मम सर्वगुणसम्पन्नः पुत्रः भवेत्' इति कामयामास। ततः कृष्णेन सह कुटीमध्ये जलस्पर्शं कृत्वा, तस्य जलेन नदी तस्य समीपं समागता। सः पुण्यकर्मणि प्रवृत्तः सन्, नदी अपि तस्मिन् शोकार्ता अभवत्। चिन्तया पीडिता सा नदी निश्चित्य मनसा व्याहरत्—'अहं स्त्री भूत्वा तस्य समीपं यास्यामि, यथा तादृशः पुत्रः जायेत। अद्य अहं तस्य पुत्रदात्री भविष्यामि।' एवं सा परमसुन्दरी कन्या भूत्वा राजानं विज्ञाप्य, राजा तां काङ्क्षां चकार। सा कन्याश्रेष्ठा सर्वगुणसम्पन्नं पुत्रं बभ्रुम् अपादयत्, यः देवावृद्धात् अपि श्रेष्ठः। अस्मिन्वंश्ये ये पुरावृत्तविदः, ते महात्मनः देवावृद्धस्य गुणकथनैः प्रसिद्धाः। बभ्रुः नरश्रेष्ठः, देवावृद्धः देवसमः। तस्य षोडशसहस्रशतानि पुत्राः आसन्। ते सर्वे बभ्रुदेवावृद्धाभ्यां अपि श्रेष्ठाः, यज्ञदानतपोज्ञानब्रह्मनिष्ठाः, दृढव्रताः च। रूपसम्पन्नः महातेजाः भोजः शरकान्तस्य पुत्र्यां मृतकावत्यां चत्वारः पुत्रान् अपादयत्—कुकुरः, भजमानः, श्यामः, कंबलवर्हिषः च। कुकुरस्य पुत्रः वृष्टि, वृष्टेः पुत्रः धृति अभवत्। तस्मात् कपोतरोमा, तस्मात् तित्तिरिः। तस्य बहवः पुत्राः, तेषां मध्ये नरी नाम विद्वान् पुत्रः अभवत्। तस्य नामानि प्रसिद्धानि—चन्दनः, उदकः, दुन्दुभिः च। अभिजित् अपुत्रः पूर्वम्, मुनिभिः प्रहृष्टः सन्, पुत्रार्थम् अश्वमेधं यज्ञं अकरोत्। यज्ञे प्रवर्तमानः, मध्ये सभायाः पुनर्वसुः जातः—अन्धः सन् अपि विद्वान्, धर्मात्मा, यज्ञदाता च। पुनर्वसुः द्वौ पुत्रौ अपादयत्—वसुः, अरिजितः; तथा अहुकः, अहुकी च। अत्र श्लोकाः गीयन्ते, येषां विषयः सेनानायकाः, गणपालकाः च। दशसहस्ररथाः तत्र आसन्, मेघनिनादसमानाः। भोजाः अनृतवक्तारः न, न च केवलं यज्ञकर्तारः वा दानकर्तारः। नापवित्राः, नाज्ञाः, भोजेभ्यः कोऽपि नातिशेते। एवं अहुकस्य वंशः कीर्त्यते। अहुकः स्वसारं अहुकीं अवन्त्यां विवाहाय दत्तवान्। अहुकस्य स्वकन्यायाः द्वौ पुत्रौ जातौ—देवकः, उग्रसेनः, दिव्ययोनि:। देवकस्य अपि देववत्समानः पुत्राः—देववान्, उपदेवः, सुदेवः, देवरक्षितः। तेषां सप्त कन्याः वासुदेवाय दत्ताः—देवकी, श्रुतदेवा, यशोदा, श्रुतिश्रवा, श्रीदेवा, उपदेवा, सुरूपा। उग्रसेनस्य नव पुत्राः, तेषां ज्येष्ठः कंसः; न्यग्रोधः, सुनाम, कङ्क, शङ्कुः, सुभुः। राष्ट्रपालः, बद्धमुष्टिः, समुष्टिकः च। तेषां पञ्च भगिन्यः—कंसा, कंसवती, सुरभी, राष्ट्रपाली, कङ्का। उग्रसेनः स्वसुतैः सह कुकुरवंशसम्भूतः इति प्रसिद्धः। भजमानस्य पुत्रः रथश्रेष्ठः विदुरथः। तस्मात् राजाधिदेवः, शूरः च जातौ, तयोः पिता विदुरथः। राजाधिदेवस्य द्वौ पुत्रौ—शोणाश्वः, श्वेतवाहनः, वीर्यशालिनौ क्षत्रधर्मनिष्ठौ। शोणाश्वस्य पञ्च पुत्राः—शमिः, राजशर्मा, निमूर्त्तः, शत्रुजित्, शुचिः। शमिः पुत्रः प्रतिक्षत्रः, तस्य पुत्रः भोजः, तस्य पुत्रः हृदिकः। हृदिकस्य दश पुत्राः महाबलिनः। तेषु कृतवर्मा ज्येष्ठः, शतधन्वा श्रेष्ठतमः, देवार्हः, सुभानुः, भीषणः च। अजातः, विजातः, करकः, करंधमः च। देवार्हस्य विद्वान् पुत्रः कंबलवर्हिषः जातः। एवं पुण्यवंशः विस्तीर्णः, पुण्यकीर्तिः, धर्मनिष्ठः, महात्मनाम् ऐश्वर्यपूर्णः च अभवत्।