राजा भयात् स्वपत्नीं स्मितशुद्धाम् अभ्यध्यात् — "एषा ते स्नुषा भवतु।" इति उक्ता सा पत्ये पप्रच्छ — "कस्य स्नुषा एषा?" राजा प्रत्युवाच — "या पुत्रः तव भविष्यति, तस्य भार्या एषा भवति।" तस्याः तपस्याः प्रभावात् कन्या जाता। शैब्या पतिव्रता पुत्रं विदर्भं समजनयत्; राजकन्यायाम् विदुषः क्रथः कौशिकश्च स्नुषे अभवताम्। तृतीयः पुत्रः लोमपादः धर्मिष्ठः अभवत्; अनन्तरं विदर्भः युद्धकुशलं वीरं पुत्रं उत्पादितवान्। लोमपादस्य पुत्रः बभ्रुः, तस्य पुत्रः धृतिः; कौशिकस्य पुत्रः चेदि, यस्मात् चेदिप्रभवः राज्ञः प्रसिद्धाः। विदर्भस्य पुत्रः क्रथः, तस्य पुत्रः कुन्तिः; कुन्तेः पुत्रः धृष्टः, धृष्टस्य पुत्रः श्रीष्टः महाबलः। श्रीष्टस्य पुत्रः धर्मात्मा निवृत्तिः, शत्रुनाशकः; निवृत्तेः पुत्रः दशार्हः, यः विदुरथः अपि कथ्यते। दशार्हस्य पुत्रः भीमः, भीमस्य पुत्रः जिमूतः; जिमूतस्य पुत्रः विकृतिः, विक्रितेः पुत्रः भीमरथः। भीमरथस्य पुत्रः नवरथः, तस्य पुत्रः दशरथः, तस्य पुत्रः शकुनिः। शकुनितः करम्भः, करम्भस्य पुत्रः देवरतः; देवरतस्य प्रसिद्धः राजा देवक्षत्रः। देवक्षत्रस्य पुत्रः देवसमः माधुरः, तस्य पुत्रः माधुः, यः कुरुवंशीयः कथ्यते। कुरुवंशात् महाबलः पुरुहोत्रः जातः; पुरुहोत्रस्य पत्नी विदर्भ्या द्रवन्त्या अंशुः पुत्रः अभवत्। अंशस्य पत्नी वेत्रकी, तया सात्वतः पुत्रः जातः, गुणसम्पन्नः, सात्वतकीर्तिवर्धनः। एवं महात्मा ज्यामघस्य वंशः विज्ञाय, सः बहुप्रजः सोमराज्ञा सह योगं प्राप्तवान्। कौसल्या सात्वतस्य पुत्रान् जन्मापयत्, सर्वे गुणसम्पन्नाः; तेषां चतुर्वंशानां विस्तारं शृणु। भजमानस्य पुत्रः भाजनः सृञ्जयायाम् अभवत्; सृञ्जयायाः कन्यायाः भाजकाः जाताः। भाजनस्य द्वे पत्न्यौ, तयोः बहवः पुत्राः — नेमिः, चक्रकणः, वृष्णिः, परपुरञ्जयः। भजमानात् जाताः भाजकाः; तेषां देवावृद्धः, पृथुः, मित्रवर्धनः मधुवंशे अभवत्। राजा पुत्राभावात् तपः अतीव आस्थाय, "सर्वगुणसम्पन्नः पुत्रः मे भवतु" इति कामयमानः। ततः कृष्णेन सह पत्रशालायां जलस्पर्शं कृत्वा, तस्य जलस्पर्शात् नदी उपस्थितवती। राजा शुभकर्मसु रतः तस्य नदी दुःखिता अभवत्; चिन्तया पूर्णा, सा निर्णयं अकुरुत् — "अहं स्त्रीभूत्वा तस्य समीपं गच्छामि, यथा पुत्रः जायेत; अतः अद्य पुत्रदात्री भविष्यामि।" सा अप्रतिमरूपा कन्याभूत्वा राज्ञे निवेदयामास; राजा ताम् अचिन्तयत्। सा कन्याम् उत्तमं पुत्रं सर्वगुणसम्पन्नं बभ्रुं जन्मापयत्, देवावृद्धात् अपि श्रेष्ठम्। अस्मिन वंशे पुराणविदः महात्मनः देवावृद्धस्य गुणगाथां प्रसिद्धां कथयन्ति। बभ्रुः पुरुषश्रेष्ठः, देवावृद्धः देवसमः; तस्य षोडशलक्ष्यं पुत्राः अभवत्। ते अमृतत्वं प्राप्तवन्तः, बभ्रु-देवावृद्धाभ्यां अपि श्रेष्ठाः; यज्ञदानतपस्वाध्यायब्रह्मनिष्ठाः, व्रतधारिणः। रूपवान् तेजस्वी भोजः मृतकावतीं शरकान्तकन्यां विवाह्य, चत्वारः पुत्राः प्राप्तवान् — कुकुरः, भजमानः, श्यामः, कंबलबरिषः। कुकुरस्य पुत्रः वृष्टिः, वृष्टेः पुत्रः धृतिः। धृतेः पुत्रः कपोतरोमा, तस्य पुत्रः तित्तिरिः; तस्य बहवः पुत्राः, तेषु नरी नाम विद्वान् पुत्रः अभवत्। तस्य नामानि प्रसिद्धानि — चन्दनः, उदकः, दुन्दुभिः। अभिजितः पुत्रहीनः सन्, ऋषिभिः हर्षितः, पुत्रार्थं अश्वमेधयज्ञं अकुरुत्। तस्य मध्ये पुनर्वसु उत्पन्नः, अन्धः सन् अपि विद्वान्, धर्मात्मा, यज्ञदाता। पुनर्वसुः द्वौ पुत्रौ जन्मापयत् — वसु, अरिजितः; अहुकः अहुकिः च, ये विदुषां मध्ये प्रसिद्धौ। अत्र विशिष्टगाथाः योधनेतृत्वं, पदरक्षणं च वर्ण्यन्ते। दशसहस्ररथाः मेघनिनादसमाः भोजाः, न मिथ्यावादी, न यज्ञकर्ता, न दातारः सहस्राणाम्। न च अशुद्धाः, न अज्ञः; भोजाः सर्वे श्रेष्ठाः। एवं अहुकवंशः वर्णितः। अहुकः स्वसारं अहुकिं अवन्तिदेशे विवाहाय दत्तवान्; अहुकस्य कन्यायाः द्वौ पुत्रौ जातौ। देवकः उग्रसेनः च, दिव्ययोनि-सम्भूतौ; देवकस्य पुत्राः देवसमाः अभवन् — देववान्, उपदेवः, सुदेवः, देवरक्षितः; सप्त कन्याः वसुदेवाय दत्ताः। एवं एषः वंशः पुण्यः, महापुरुषाणां चरितं, धर्मनिष्ठानाम्, सत्यम्, यशः, तपः, ज्ञानं, दानं, यज्ञं च संप्राप्तम्।