पुराणविदः पृथुश्रवाः को महान् इति स्तुवन्ति। तस्मात् पुत्राः उत्पन्नाः, तेषु उशना नाम शत्रुनाम् पीडयिता अभवत्। उशनस्य पुत्रः शिनेयुः, पुरुषेषु श्रेष्ठः, तस्य पुत्रः रुक्मकवचः अभवत्। युद्धे रुक्मकवचः बहुशः शरैः धनुषा कृतः, युद्धकुशलः, हतः, एवं पृथ्वीं प्राप्तवान्। अश्वमेधयज्ञे राजा ब्राह्मणान् दानानि दत्तवान्। रुक्मकवचात् परावृत् नाम शत्रुसैन्यविनाशकः पुत्रः अभवत्। परावृत् पञ्च पुत्रान् उत्पादितवान्, सर्वे बलपराक्रमसम्पन्नाः—रुक्मेषुः, पृथुरुक्मः, ज्यामघः, परिघः, हरिः। पितुः आदेशेन परिघः च हरिः विदेहे स्थापितौ; रुक्मेषुः राजा अभवत्, पृथुरुक्मः तस्य सहायः। तयोः द्वारा ज्यामघः राज्यात् निष्कासितः, आश्रमे निवसन् शान्तः अभवत्, तत्र ब्राह्मणेन उपदिष्टः। ततः ज्यामघः धनुः गृहीत्वा, एकाकी क्लेशार्तः, पताका धृत्वा रथेन अन्यं देशं जगाम, नर्मदातटं प्राप्तवान्। ऋक्षवत् पर्वतम् अगच्छत्, तत्र स्थातुम् आरभत, यः अन्यैः परित्यक्तः। तत्र ज्यामघस्य पत्नी शैब्या धर्मपत्नी तेन सह आसीत्। राजा पुत्ररहितः, अन्यां पत्नीं चिन्तयामास। युद्धे विजयं प्राप्तवान्, तत्र कन्यां प्राप्तवान्। भयात् पत्न्यै उवाच—"शुद्धस्मिते, एषा तव स्नुषा भवतु।" सा पृष्टवती—"कस्य स्नुषा?" राजा प्रत्यवदत्—"या पुत्रः तव भविष्यति, तस्य पत्नी भवति।" तस्याः तपसा कन्या उत्पन्ना। शैब्या धर्मपत्नी विदर्भः नाम पुत्रम् उत्पादितवती; राजकन्यायां विदुषः क्रथः कौशिकः च स्नुषे अभवत्। तृतीयः पुत्रः लोमपादः धर्मिष्ठः; विदर्भः वीर्यवान् युद्धकुशलः पुत्रम् उत्पादितवान्। लोमपादस्य पुत्रः बभ्रुः, तस्य पुत्रः धृति; कौशिकस्य पुत्रः चेदी, यः चेदिराजाः प्रसिद्धाः। क्रथः विदर्भस्य पुत्रः, तस्य पुत्रः कुन्तिः; कुन्तेः पुत्रः धृष्टः, तस्मात् श्रीष्टः महाबलः। श्रीष्टस्य पुत्रः धर्मात्मा निवृत्तिः, शत्रुनाशकः; निवृत्तेः पुत्रः दशार्हः, विदुरथः अपि। दशार्हस्य पुत्रः भीमः, तस्मात् जिमूतः; जिमूतस्य पुत्रः विकृतिः, तस्य पुत्रः भीमरथः। भीमरथस्य पुत्रः नवरथः, तस्य पुत्रः दशरथः, तस्य पुत्रः शकुनिः। शकुनेः पुत्रः करम्भः, तस्मात् देवरतः; देवरतस्य पुत्रः देवक्षत्रः राजा। देवक्षत्रस्य पुत्रः देवसमः मधुरः नाम्ना, तेजस्वी; मधुरस्य पुत्रः मधुः कुरुवंशसम्भूतः। कुरुवंशात् महाबलः पुरुहित्रः अभवत्; पुरुहित्रः विदर्भकन्या द्रवन्त्या सह अंशुं उत्पादितवान्। अंशस्य पत्नी वेत्रकी, तस्यां सात्वतः धर्मसम्पन्नः, सात्वतकीर्तिवर्धनः पुत्रः अभवत्। एवं महात्मा ज्यामघस्य वंशः ज्ञातव्यः; सः बहुप्रजः, सोमराज्ञः सह योगम् प्राप्तवान्। कौसल्या सात्वतस्य पुत्रान् धर्मसम्पन्नान् उत्पादितवती; तेषां चतुर्वंशस्य विस्तारं शृणु। भजमानस्य पुत्रः भाजनः सृंजयायां अभवत्; सृंजयायाः कन्यायां भाजकाः उत्पन्नाः। भाजनस्य द्वे पत्न्यौ, तयोः बहवः पुत्राः अभवत्—नेमिः, चक्रकणः, वृष्णिः, परपुरंजयः। भजमानात् जाताः भाजकाः; तेषां देवावृद्धः, पृथु नाम, मधुवंशे मित्रवर्धनः अभवत्। राजा पुत्ररहितः, तपः कृतवान्—"सर्वगुणयुक्तः पुत्रः मे भवतु" इति। ततः कृष्णेन सह कुटीमध्ये जलं स्पृष्ट्वा, तस्य स्पर्शेन नदी तस्य समीपं आगच्छत्। सः शुभकर्मणि स्थितः, नदी तस्य दुःखं अनुभूय, चिन्तया निश्चित्य उवाच—"नारी रूपं धारयित्वा तस्य समीपं गच्छामि, यथा पुत्रः भवेत्; अद्य पुत्रदाता भवामि।" ततः अतिशोभनरूपा कन्या भूत्वा, राजा तं ज्ञापयामास, राजा तां इच्छितवान्। सा कन्येषु श्रेष्ठा सर्वगुणसम्पन्नं पुत्रं बभ्रुं जनयामास, यः देवावृद्धात् अपि श्रेष्ठः। अस्मिन्स वंशे पुराणविदः महात्मनः देवावृद्धस्य गुणान् कथयन्ति। बभ्रुः पुरुषेषु श्रेष्ठः, देवावृद्धः देवसमः; तस्य षोडश लक्षाणि पुत्राः अभवत्। ते अमृतत्वं प्राप्तवन्तः, बभ्रुः देवावृद्धं च अतिक्रान्तवन्तः; ते यज्ञ, दान, तप, ज्ञान, ब्रह्म, व्रतेषु निष्ठाः। सुन्दरः महातेजस्वी भोजः मृतकावतीं शरकान्तस्य कन्यां विवाह्य, चत्वारः पुत्राः प्राप्तवान्। कुकुरः, भजमानः, श्यामः, कंबलबर्हिषः; कुकुरस्य पुत्रः वृष्टि, वृष्टेः पुत्रः धृति। कपोतरोमा तस्य पुत्रः, तित्तिरिः तस्य पुत्रः; तस्य बहवः पुत्राः, तेषु नारि नाम्ना विद्वान् पुत्रः अभवत्।