वीतिहोत्रस्य पुत्रः अनन्तः आसीत्, यः बाहुबलसम्पन्नः ख्यातिमान् अभवत्। तस्य पुत्रः दुर्जयः नाम्ना, रिपून् जयति स्म। दुर्जयस्य पुत्रः महाबलः कार्तवीर्यार्जुनः, धर्मेण प्रजाः पालयन्, सहस्रबाहु राजा अभवत्। स एव धनुषा पृथिवीं समुद्रपर्यन्तां विजित्य, कीर्तिं प्राप। यस्य नाम प्रातः स्मरति, तस्य धनहानिः न भवति, लब्धं धनं पुनः लभ्यते। यः कार्तवीर्यस्य जन्म कथयति, स यज्ञदानसमः स्वर्गे पूज्यते। ततः पुलस्त्यः उवाच—हे राजन्, क्रोष्टोः पुण्यवंशं शृणु, यस्य वंशे विष्णुः, वृष्णीनां श्रेष्ठः, जातः। क्रोष्टोः पुत्रः व्रजिनीवान् आसीत्, स महाकीर्तिमान्। व्रजिनीवानः पुत्रः स्वातिः, तस्य पुत्रः कुशंकुः। कुशंकोः पुत्रः चित्ररथः, स शशबिन्दुः इति प्रसिद्धः, चक्रवर्ती राजा अभवत्। शशबिन्दोः शतं पुत्राः आसन्, प्रतिपुत्रशतं च तेषां पुत्राः। ते सर्वे बुद्धिमन्तः, रूपसम्पन्नाः, महाधनवैभवयुक्ताः आसन्। तेषां मध्ये पृथवः बलिष्ठाः आसन्। पृथुमतः शशबिन्दूनां वंशे पृथुश्रवा, पृथुयशः, पृथुतेजाः, पृथूद्भवः, पृथुकीर्तिः इति नृपाः अभवन्। तेषां पृथुश्रवा प्राचीनविद्यया श्रेष्ठः इति कीर्त्यते। पृथुश्रवसः पुत्राः अभवन्, तेषां मध्ये उशना रिपून् संतापयन् अभवत्। उशनसः पुत्रः शिनेयुः, नरश्रेष्ठः; शिनेयुः पुत्रः रुक्षमकवचः अभवत्। रुक्षमकवचं युद्धे बहुभिः बाणैः हत्वा, पृथिवीं विजित्य, स राजा अश्वमेधयज्ञे ब्राह्मणान् दानैः तुष्टवान्। ततः रुक्षमकवचात् परावृत् नाम रिपुनाशनः पुत्रः जातः। परावृतः पञ्च पुत्रान् अलभत, ये सर्वे महाबलपराक्रमयुक्ताः आसन्—रुक्मेषुः, पृथुरुक्मः, ज्यामघः, परिघः, हरिश्च। तेषां पितुः आदेशेन परिघः हरिश्च च विदेहे स्थापितौ; रुक्मेषुः राजा अभवत्, पृथुरुक्मः तस्य सहायः। तयोः ज्यामघः राज्यात् निष्कासितः, आश्रमे निवसन्, ब्राह्मणस्य उपदेशेन प्रबुद्धः अभवत्। स एकाकी, कष्टैः क्लान्तः, धनुषं गृहीत्वा, ध्वजं समारुह्य रथेन, नर्मदातटं गत्वा, ऋक्षवत्पर्वतम् अगमत्। तत्र अन्यैः त्यक्ते स्थले न्यवसत्। ज्यामघस्य धर्मपत्नी शैब्या तत्रैव तेन सह स्थितवती। स राजा पुत्ररहितः सन्, अन्यां पत्नीं चिन्तयामास। युद्धे विजयम् आप्नुत्वा, तत्र कन्यां प्राप्तवान्। भयात्, सः स्वपत्नीं उवाच—"सुमुखि, एषा तव स्नुषा भवतु।" सा पृष्टवती—"कस्य स्नुषा?" राजा उवाच—"या पुत्रः तव भविष्यति, तस्य भार्या एषा।" तस्याः तपसा कन्यायाः कन्या जाता। शैब्या धर्मपत्नी पुत्रं विदर्भं अजनि; तस्मिन् राजकन्यायां, विदर्भस्य कृथः कौशिकश्च स्नुषे अभवताम्। तृतीयः पुत्रः लोमपादः धर्मिष्ठतमः आसीत्। विदर्भात् वीर्यवान् युद्धकुशलः पुत्रः अभवत्। लोमपादस्य पुत्रः बभ्रुः, तस्य पुत्रः धृतिः। कौशिकस्य पुत्रः चेदिः, येन चेदिराजानः प्रसिद्धाः। कृथस्य पुत्रः कुन्तिः, कुन्तेः पुत्रः धृष्टः, धृष्टस्य सृष्टः महाबलः। सृष्टस्य पुत्रः धर्मात्मा निवृत्तिः, रिपुहन्ता; निवृत्तेः दशार्हः, सः विदुरथः अपि कथ्यते। दशार्हस्य पुत्रः भीमः, तस्मात् जिमूतः, जिमूतस्य विकृतिः, विकृतेः भीमरथः। भीमरथस्य पुत्रः नव रथः, तस्य पुत्रः दशरथः, दशरथस्य शकुनिः। शकुनेः करम्भः, करम्भात् देवरतः, देवरतस्य देवक्षत्रः प्रसिद्धः। देवक्षत्रस्य पुत्रः देवसमः मधुरः नाम्ना, स महातेजाः। मधोः पुत्रः मधुः, सः कुरुवंशसम्भवः इति प्रसिद्धः। कुरुवंशात् महाबलः पुरुहोत्रः जातः। पुरुहोत्रस्य पत्नी विदर्भ्या द्रावन्त्या अंशुः पुत्रः अभवत्। अंशस्य पत्नी वेत्रकी, तस्मात् सात्वतः पुत्रः जातः, स सात्वतकीर्तिवर्धनः, महागुणसम्पन्नः। एवं ज्यामघस्य महात्मनः वंशः ज्ञातव्यः; सः बहुप्रजः सन्, सोमराज्ञा सह ऐक्यम् अगच्छत्। सात्वतस्य कौशल्या धर्मपत्नी पुत्रान् अलभत, ये सर्वे धर्मसम्पन्नाः। तेषां चतुर्णां वंशानां विस्तारः श्रोतव्यः। भजमानस्य सृञ्जयात् भाजनः पुत्रः जातः; सृञ्जयकन्यायाः भाजिकाः अपि अभवन्। भाजनस्य द्वौ पत्न्यौ, ताभ्यां बहवः पुत्राः जाताः—नेमिः, चक्रकणः, वृष्णिः, परपुरंजयः। भजमानात् जाताः भाजिकाः कथ्यन्ते; तेषां देवावृद्धः, पृथुः, मधुषु मित्रवर्धनः च जाताः। राजा पुत्ररहितः सन्, तपसा पुत्रकामः अभवत्—"मम सर्वगुणसम्पन्नः पुत्रः भवतु" इति। ततः कृष्णेन सह कुटीमध्ये आपः स्पृशन्, तस्य स्पर्शात् नदी तस्य समीपं प्राप्तवती। एवं महर्षिभिः उक्तं पुण्यवंशचरित्रं, पुण्यकीर्त्युत्कर्षं, धर्मपालनं, तपः, दानं, यशः च, एकैकशः पुरावृत्तान्तरूपेण संक्षिप्य कथितम्।