ते योगविदः, अनेकशास्त्रपारगाः, दुःखेनाकुलचित्ताः स्वधर्मात् पतिताः कामबन्धनैः कर्मणा बद्धा इति विलपन्तः, विस्मिताः पुनः पुनः श्राद्धस्य महिमानं स्तोतुं प्रचक्रमुः। तस्मै राजा धनं ग्रामसमूहैः सह दत्तवान्। स राजा, धनगर्वितं वृद्धं ब्राह्मणं परित्यज्य, स्वसुतं राजलक्षणसमन्वितं राज्ये स्थापयामास। तं पुत्रं विष्वक्सेनं नाम, राज्येषु अभिषिच्य, सर्वे योगिश्रेष्ठाः मानससरोवरजलानि प्रविश्य तस्थुः। ब्रह्मदत्तादयः, पितृभक्ताः अमत्सरिणः, नम्रतायां धैर्यं प्राप्य, यथावद् दृष्टाः। राजा तेषां पुरतः प्रमुदितः उवाच—“यद्वयं राज्ययोगस्य फलानि काम्यन्ते, तद्वस्तुत एव यथाभिधीतम्।” “एतत्सर्वं फलमहम्, केवलं भवद्भ्यः कृपया प्राप्तवान्।” ततः सर्वे ते वनवासिनः योगमारुह्य, तपसा ब्रह्मरन्ध्रद्वारेण परमां गतिं प्राप्तवन्तः। एवं पितरः प्रीताः सन्तः, मानवेषु दीर्घायुषः, धनं, ज्ञानं, स्वर्गसुखं, मोक्षं, पुत्रान्, राज्यं च प्रयच्छन्ति। हे राजन्, ब्रह्मदत्तस्य पितॄणां महिमानं यः विद्वान् पठति वा द्विजातिभ्यः शृणोति वा, स ब्रह्मलोकस्य शतकोटिकल्पपर्यन्तं पूज्यते। भीष्म उवाच—कस्मिन्काले श्राद्धकर्म कर्तव्यम्? केषु च पुण्यस्थलेषु श्राद्धेन परमफलप्राप्तिः स्यात्, हे द्विजश्रेष्ठ? पुलस्त्य उवाच—पुष्करं नाम पुण्यस्थलं श्रेष्ठतमं समाख्यातम्, सर्वेषां ब्राह्मणश्रेष्ठानां कामधुक् इव स्थितम्। यत्र यद्दत्तं, यद्याज्यं, यत्पाठितं च, तत् अनन्तं निश्चिन्तं च भवति; सदा पितृभ्यः प्रियं, मुनिभिः परमं मतम्। तथैव पुण्यस्थले नन्दा, ललिता, शुभा मायापुरी पुरी; मित्रपदं च, ततः केदारः श्रेष्ठतमः। गङ्गासागरः सर्वतीर्थमयः पुण्यस्थलः इत्युच्यते; ब्रह्मसरोवरं, शुभा शतद्रुजलानि च। तत्रैव नैमिषं नाम पुण्यस्थलं, सर्वतीर्थफलदं; यत्र चिरस्थायिनी गङ्गा गोमतीं प्रविशति। तत्र यज्ञवराहः, त्रिशूलधारी देवदेवः; अष्टादशभुजो हरः तत्र सुवर्णदानं प्रतिगृह्णाति। तत्र पुराकाले धर्मचक्रस्य नेमिः क्षीणा; तत् नैमिषारण्यं, सर्वतीर्थसेवितम्। तत्रैव देवदेवस्य, वराहस्य च दर्शनं; यः तत्र गच्छति, विशुद्धात्मा, स नारायणपुरीं प्राप्नोति। कोकामुखं पुण्यस्थलं परमं, इन्द्रमार्गः च; पितृतीर्थं च, ब्रह्मणः अव्यक्तजन्मनः। तत्रैव पुष्करवने पितामहः स्थितः; तत्र विष्णोः परमं दर्शनं, मोक्षफलप्रदं। कृतं नाम पुण्यतमं, सर्वपापविनाशनं; यत्र आद्यः नरसिंहः, जनार्दनः स्वयमेव प्रादुरासीत्। तत्र इक्षुमती नाम तीर्थं पितृहितं; गङ्गायमुनासङ्गमे पितरः सदा तृप्ताः। कुरुक्षेत्रं पुण्यतमं, यत्र मार्गः च चिह्नितः; तत्र पितृतीर्थं अद्यापि सर्वकामफलप्रदं। नीलकण्ठं नाम पितृतीर्थं, भद्रसरः च, मानसं सरः च प्रसिद्धम्। मन्दाकिनी, अच्छोदा, विपाशा, सरस्वती च; सर्वमित्रपदं, वैद्यनाथं च महाफलप्रदं। क्षिप्रा पुण्यनदी, कालञ्जरः च; तीर्थोत्पत्तिः, हरस्योत्पत्तिः, गर्भभेदः, महाश्रयः च। भद्रेश्वरः, विष्णुपदं, नर्मदाद्वारं च; गयायां पिण्डदानं एतेषां तुल्यं मुनिभिः कथ्यते। एतानि पितृतीर्थानि, सर्वपापहराणि; स्मरणमात्रेणापि लोकानां कल्याणं, ततः श्राद्धकर्मणां किं पुनः? ओंकारः पितृतीर्थं, कावेरीकपिलाजले च; चण्डवेगासङ्गमे, अमरकण्टकं च। तत्र स्नानादिकं कुरुक्षेत्रस्य द्विगुणं फलम्; शुक्लं नाम तीर्थं प्रसिद्धं, सोमेश्वरतीर्थं च श्रेष्ठम्। तत्र सर्वरोगनाशनं, पुण्यं, कोटिगुणं फलम्; श्राद्धे, यज्ञे, पाठे च। कायावारोहणं नाम स्थानं, शूलिनः देवदेवस्य अवतरणं; ब्राह्मणानां शुभाश्रमे दिव्यरूपेण स्थितम्। तत् अपि पुण्यतमं, चर्मण्वती नदी, शूलतापी, पयोष्णी, पयोष्णीसङ्गमं च। महौषधी, आरणा, नागतीर्थप्रवर्तिनी; महावेणा पुण्यनदी, महाशालवनं च। गोमती, वरुणा, श्रेष्ठं होताशनतीर्थं; भैरवः, भृगुतुङ्गं, गौर्याः तीर्थं च अनुत्तमम्। विनायकं नाम तीर्थं, वस्त्रेश्वरः च अनुत्तमः; पापहरं तीर्थं, पुण्या वेत्रवती नदी च। महारुद्रः, महालिङ्गं, महादशार्णा नदी; शतरुद्रा, शताह्वा, पितृपदपुरी च। अङ्गारवाहिका, द्वे नद्यौ नदौ रक्तजलनिनादे; कालिका पुण्यनदी, पितरा शुभा नदी च। एतानि पितृतीर्थानि, स्नानदानादिपूजितानि; यत्र पितृभ्यः कृतं किञ्चिदपि, तत्र अनन्तफलप्रदं मन्यते।