तत्र, पूर्ववत्, मनुष्यः द्विभ्यां हस्ताभ्यां समुचितं हविः अनसूया भावेन आनीय यज्ञे समर्पयेत्। विशेषतः 'उशन्तस्त्व' इति जपं कृत्वा, तद् दर्भग्राम् हस्तेन समर्पयेत्, विविधैः उत्तमैः शाकैः अन्यैः च भोज्यैः सह। यः तिलः, दधि, क्षीरं, गोघृतं, शर्करा च अन्ने मिश्रितं पितृभिः एकमासपर्यन्तं तुष्टिं ददाति, इति पद्मजा उवाच। मत्स्य-मांसस्य दानेन द्वौ मासौ तुष्टिः, मृग-मांसस्य त्रयः, मेष-मांसस्य चत्वारः, पक्षि-मांसस्य पञ्च मासाः पितृभिः तुष्टिः भवति। वराह-मांसस्य दानेन षड् मासाः, सप्तपाद-मांसस्य सप्त, अज-मांसस्य अष्ट मासाः तुष्टिः भवति। चित्रमृग-मांसस्य दानेन नव मासाः, वराह-रौरवयोः दश मासाः तुष्टिः। शशक-कूर्मयोः मांसस्य एकादश मासाः, गोक्षीरं वा क्षीरान्नं वा एकवर्षपर्यन्तं तुष्टिं ददाति। सूकर-मांसस्य दानेन पञ्चदश मासाः, गण्डमृग-मांसस्य द्वादश वर्षाणि तुष्टिः। कृष्णतुलसी-संकट-मांसस्य दानेन अनन्ता तुष्टिः, यत् मधुना मिश्रितं—गोक्षीरं, दधि, वा क्षीरान्नं—तत् अपि अनन्तं तुष्टिं ददाति। पितरः, पूर्वदेवाः, इदं दत्तं अक्षयम् इति वदन्ति; वेद-पाठः, पितृ-यज्ञः, सर्वाणि पुराणानि च पाठयेत्। ब्रह्मा, विष्णु, सूर्य, रुद्र, इन्द्र, ईश, सोम, पवमानानां स्तोत्राणि यथाशक्ति पठेत्। तत्र बृहद्, रथन्तर, ज्येष्ठ, रौरव, शान्ति, मधु ब्राह्मणं च पठेत्। मण्डल ब्राह्मणं च, यद् यत् तुष्टि-प्रदं, तद् अपि ब्राह्मणार्थं स्वार्थं च पठेत्। महाभारतस्य अध्ययनं पितृभिः प्रियतमं कर्तव्यं; ब्राह्मणानां भोजनानन्तरं अन्नं, जलं, अन्यं च समर्पयेत्, हे राजन्। सर्ववर्णानां योग्यं भोजनं श्रद्धया आनीय, यथाभुक्तेषु भूमौ शेषं निक्षिपेत्। ये मे कुलस्थाः अग्निना दग्धाः, अनदग्धाः च, भूमौ दत्तेन तुष्टाः सन्तु, तुष्ट्वा परमं पदं प्राप्नुयुः। ये मातरं पितरं वा, बान्धवम्, मित्रं, भोजनं वा न लभन्ति, तेषां भूमौ दत्तं भोजनं तुष्टिं ददातु, स्वं स्थानं प्राप्तु। ये अशुद्धाः मृताः, त्यक्ताः, कुटुम्बभागिनः, शेषभाजः च, तेभ्यः दर्भासनं कृत्वा हविः विक्षिपेत्। एकवारं तुष्ट्यर्थं पितृभ्यः जलं दद्यात्, गोमय-गवामूत्र-जललिप्तभूमौ अपि। दर्भग्राम् दक्षिणाग्रं विधिवत् स्थापयित्वा, पिण्डं पितृयज्ञवत् विधिपूर्वकं निर्मायेत्। हस्तप्रक्षालनात् पूर्वं नाम-गोत्रं उच्चार्य, पुष्पादिकं समर्प्य, अन्ते शुद्धिकर्म कुर्यात्। यद् वामे स्थापनीयम्, तत् ज्ञात्वा दक्षिणहस्तेन त्रिवारं प्रदक्षिणं कुर्यात्; पितृभ्यः यथा, मातृभ्यः अपि तद्वत् विधिपूर्वकं दर्भग्राम् हस्ते कृत्वा कर्म कुर्यात्। एवं दीपं प्रज्वालयेत्, पुष्पं दद्यात्; अन्ते आचम्य पुनः पुनः जलं दद्यात्। ततः पुष्पं, अक्षतान्, अक्षयजलं तिलैः सहितं, नाम-गोत्रं उच्चार्य, यथाशक्ति दानं दद्यात्। गोः, भूमेः, सुवर्णस्य, वस्त्रस्य, उत्तमशय्यायाः दानं ब्राह्मणेभ्यः स्वस्य पितुः च यथाभिलषितं कुर्यात्। निःस्वार्थः पितृभ्यः तुष्टिं दद्यात्; ततः स्वधा-जपं कृत्वा विश्वदेवभ्यः जलं दद्यात्। ब्राह्मणेभ्यः यथायोग्यं आशीर्वादं लब्ध्वा, 'पितरः सौम्या सन्तु' इति वदेत्; ब्राह्मणाः प्रत्युत्तरं वदन्ति। तथा 'कुलं वृद्धिं यायात्' इति उक्त्वा, 'एवम् अस्तु' इति ब्राह्मणाः प्रत्युत्तरं ददन्ति; तदनन्तरं, नम्रभावेन पिण्डान् अपास्य, आशीर्वादं कुर्यात्। शेषं भूमौ ब्राह्मण-निर्वासनात् पर्यन्तं स्थापयेत्; ततः गृह्यज्ञं कुर्यात्—एषा विधिः स्थापितः। भूमौ अवशिष्टं शेषं सत्यव्रतानां, निःकपटानां, सेवकानां च अंशः इति कथ्यते। एषा पितृभिः स्थापितः पोषणं नित्यं व्रतानां, पुत्रहीनानां, स्त्रीणां च, हे राजन्। ततः स्थलस्य पुरतः स्थित्वा, जलपात्रं गृहत्वा, 'शिवं भवतु' इति जपं कृत्वा, कुशाग्रेण विसर्जनं कुर्यात्। बहिः प्रदक्षिणं कृत्वा, अष्टपदानि गत्वा, स्वजनैः, पुत्रपत्नीभिः सह यायात्। पुनः आगत्य, नमस्कृत्य, मन्त्रैः अग्निं प्रज्वालयेत्, वैश्वदेवकर्म, गृह्यकर्म च कुर्यात्। वैश्वदेवकर्मान्ते, सेवकैः, पुत्रैः, बान्धवैः, अतिथिभिः सह, पितृभ्यः दत्तं सर्वं खादेत्। अप्यदीक्षितः साधारणं श्राद्धं सर्वेषु पर्वदिवसेषु कुर्यात्; सर्वाभिलषितं फलम् ददाति। पत्न्याः विना, विदेशे वा, भक्तः सन् एतत् कुर्यात्। हे राजन्, शूद्रः अपि अमान्तरकश्राद्धं एतद्विधिना कुर्यात्; तृतीयं वृद्धिश्राद्धं समृद्धौ विधीयते। उत्सवेषु, हर्षोत्सवेषु, यज्ञेषु, विवाहेषु, शुभकर्मणि मातरः प्रथमं पूजनीयाः, ततः पितरः। ततः, हे राजन्, मातामहाः, विश्वेदेवाः च, प्रदक्षिणं कृत्वा, दधि, अक्षत, फल, जलं च दद्यात्। पूर्वदिशं अभिमुख्य, पितृभ्यः पिण्डं दद्यात्, आद्यपितरः आरभ्य; समृद्धौ, युग्मं युग्मं अर्घ्यं दद्यात्। इत्येषा विधिः श्राद्धकर्मणि, पितृभ्यः तुष्ट्यर्थं, यथाशास्त्रं संप्रदत्ता।