संबूतेः पुत्रः त्रिधन्वान् अभवत्। त्रिधन्वनस्य पुत्रः त्रैय्यारुणः उत्पन्नः। त्रैय्यारुणस्य पुत्रः सत्यव्रतः, तस्मात् सत्यरथः जातः। सत्यरथस्य पुत्रः हरिश्चन्द्रः, हरिश्चन्द्रात् रोहितः अभवत्। रोहितस्य पुत्रः वृकः, वृकात् बाहुः, बाहोः पुत्रः सगरः, धर्मात्मा राजा अभवत्। सगरस्य द्वे पत्न्यौ आसताम्—प्रभा च भानुमती च। तयोः पुत्रकाम्यया ऋषिं और्वं सम्पूज्य, तयोः अभिलषितं वरं और्वः दत्तवान्—एकया षष्टिसहस्रपुत्राः, अन्यया एकः पुत्रः लब्धः। प्रभा वंशस्य प्रवर्तिका अभवत्, भानुमती बहुपुत्रान् प्राप्य, असमञ्जसः पुत्रः अभवत्। प्रभा यादववंश्या षष्टिसहस्रपुत्रान् अजायत्, ये अश्वस्य अन्वेषणाय भूमिं विविदुः, विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः अंशुमान्, तस्य पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् भागीरथः अभवत्। भागीरथस्य तपसा भागीरथी गङ्गा अवतरिता, भागीरथस्य पुत्रः नाभागः प्रसिद्धः। नाभागात् अम्बरीषः, तस्मात् सिन्धुद्वीपः, सिन्धुद्वीपस्य पुत्रः आयुतायुः, आयुतायोः पुत्रः ऋतुपर्णः अभवत्। ऋतुपर्णस्य पुत्रः कल्माषपादः, सर्वकर्मा इति स्मृतः; तस्य पुत्रः अनरण्यः, अनरण्यस्य पुत्रः निघ्नः। निघ्नस्य द्वौ पुत्रौ—अनमित्रः च अन्यः च—रघुवंशेषु प्रसिद्धौ। अनमित्रः शत्रुनाशाय वनं प्रविष्टः, राजन्। रघोः पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् अजा, अजयाः पुत्रः दीर्घबाहुः, दीर्घबाहोः प्रजापालः। ततः दशरथः अभवत्, यस्य चत्वारः पुत्राः नारायणस्वरूपाः; तेषु रामः ज्येष्ठः। सः रावणवधकर्ता, रघुवंशवर्धनः, वाल्मीकिः भगर्वश्रेष्ठः तस्य चरितं रचयामास। तस्य पुत्रः कुशः, इक्ष्वाकुवंशवर्धनः; कुशात् अतिथिः, अतिथेः पुत्रः निःषधः। निःषधस्य पुत्रः नलः, नलात् नाभागः, नाभागस्य पुत्रः पुण्डरीकः, पुण्डरीकात् क्षेमधन्वन्। क्षेमधन्वनः पुत्रः देवानीकः, वीरः बलवान्; तस्य पुत्रः अहिनागुः, अहिनागोः पुत्रः सहस्राश्वः। ततः चन्द्रवलोकः, तस्मात् तारपीडः, तारपीडस्य पुत्रः चन्द्रगिरिः, चन्द्रगिरेः चन्द्रः अभवत्। चन्द्रस्य पुत्रः श्रुतायुः, यः भारतयुद्धे हतः; तस्मिन्वंशे द्वौ नलौ विशेषतः प्रसिद्धौ। वीरसेनस्य पुत्रः नैषधः, नरपतिः; एते दानशीलाः राजा विवस्वत्सुताः। इक्ष्वाकुवंशसम्भूताः एते प्रमुखाः वर्णिताः। भीष्मः उवाच—हे प्रभो, पितृवंशस्य श्रेष्टं वंशं श्रोतुम् इच्छामि, विशेषतः रव्युः श्राद्धदेवः, सोमः च। पुलस्त्यः उवाच—साधु, पितृवंशस्य श्रेष्टं वंशं कथयिष्यामि। स्वर्गे सप्त पितृगणाः सन्ति, तेषु त्रयः निराकाराः। चत्वारः साकाराः, सर्वे महाशक्तिमन्तः। निराकारपितृगणाः प्रजापति वैराजस्य। तान् पूजयन्ति वैराजा देवगणाः; योगात् पतिताः तानि शाश्वतानि लोकानि प्राप्तवन्तः। ब्रह्मणः अन्यप्रक्रमे ब्रह्मविदः पुनः जन्म लभन्ते; स्मृति प्राप्त्वा पुनः योग-सांख्यस्य परमं मार्गं अन्विष्यन्ति। योगेन दुर्लभं सिद्धिं प्राप्तवन्तः, यत्र पुनः आगमनं दुष्करम्; अतः दातृभिः श्रद्धया केवलं योगिनः दानं दातव्यम्। एतेषु हिमवत् मनःकन्यां पत्नीं मन्यते; तस्य पुत्रः मेनाका, क्रौचः पुत्रः अभवत्। क्रौचः चतुर्थः, स्थिरः, क्रौचद्वीपस्य नामदाता अभवत्। मेनायाः सुशायै त्रयोः कन्याः योगसम्पन्नाः अभवन्। उमा, एकपर्णा, पर्णा—सर्वाः तपसि निष्ठाः। एकां रुद्राय, एकां भृगवे, अन्यां जैगीषव्याय दत्तवती। हिमवत् एताः कन्याः, याः तपसा सर्वलोकात् उत्तमाः, दत्तवान्। पितृलोकस्य वृत्तान्तं कथयिष्यामि, शृणु। सोमपथः नाम लोकः, यत्र मरीचिसुताः निवसन्ति; तत्र पितरः तिष्ठन्ति, ये देवैः अतीव पूज्यन्ते। तत्र अग्निष्वात्ताः यज्ञनिष्ठाः स्थिताः; तेषु एकः कन्या आच्छोदा, दिव्यरूपा। तत्र पितरः आच्छोदा सरः निर्मितवन्तः; आच्छोदा दिव्यं तपः सहस्रवर्षं कृतवती। पितरः तुष्टाः, तां वरदाने आगतवन्तः; सर्वे दिव्यरूपधारिणः, दिव्यमाल्य-गन्धलेपिताः। सर्वे प्रमुखाः, शक्तिमन्तः, कामदेवसमाः; तेषु आच्छोदा अमावासुं पितरं दृष्टवती। साऽनुग्रहं याचितवती, कामेन मोहिताः; स च अपराधेन योगात् पतितवती, दीप्तमने। पूर्वं भूमिं न स्पृशति, ततः भूम्यां पतिता; अमावासुः अपि स्वेच्छया आचरितवान्, तस्यां न। साऽनन्यतया लोके अमावास्या इति प्रसिद्धा अभवत्; पितृणां प्रियः, अक्षयपुण्यदायिनी च।