शतपुत्रेषु तु पञ्चाशत् पुत्राः प्रमुखाः अभवन्, तेषां च पुत्राः मेरोः उत्तरतः जाताः, नृपतिषु श्रेष्ठाः। अन्ये चाष्टचत्वारिंशत् पुत्राः दक्षिणतो मेरोः राजानः अभवन् इति प्रसिद्धम्। ज्येष्ठात् पुत्रः ककुत्स्थः अभवत्, तस्य पुत्रः सुयोधनः, तस्य च विश्वस्तस्य पृथोः पुत्रः पृथुः। पृथोः पुत्रः आर्द्रः, तस्मात् युवनाश्वः, युवनाश्वस्य पुत्रः शावस्तः, वीर्येण विश्रुतः। स एव नराधिपः अंगदेशे श्रावस्तीं नगरीं स्थापयामास; श्रावस्तात् बृहदश्वः, तस्मात् कुवलाश्वः। सः धुन्धुमर इति नाम प्राप, यः धुन्धुं दानवम् हत्वा ख्यातिम् अलभत। तस्मै त्रयः पुत्राः जाताः—दृढाश्वः, घृणी च, कपिलाश्वः च महाबलः। दृढाश्वस्य पुत्रः प्रमोदः, तस्य पुत्रः हर्यश्वः, हर्यश्वस्य निकुम्भः, तस्मात् संहताश्वः। संहताश्वस्य द्वौ पुत्रौ—अकृताश्वः च रणाश्वः च। रणाश्वस्य पुत्रः युवनाश्वः, तस्मात् मन्धाता अभवत्। मन्धातुः पुत्रौ पुरुकुत्सः धर्मसेतुश्च राजा। तत्रैव प्रख्यातः मुचुकुन्दः, इन्द्रस्य प्रियः, पुरुकुत्सस्य पुत्रः दुष्सहः, नर्मदायाः अधिपः। तस्य पुत्रः सम्भूतिः, तस्मात् त्रिधन्वा, त्रिधन्वनः पुत्रः त्रैय्यारुणः। तस्य पुत्रः सत्यव्रतः, तस्मात् सत्यरथः, तस्य पुत्रः हरिश्चन्द्रः, हरिश्चन्द्रात् रोहितः। रोहितस्य पुत्रः वृकः, तस्मात् बाहुः, बाहोः पुत्रः सगरः, धर्मिष्ठः नृपतिः। सगरस्य द्वे भार्ये—प्रभा च भानुमती च, तौ अपि पुत्रकाम्यया और्वं मुनिं सम्पूज्य, तुष्टेन तेन इच्छितं वरम् अलभेताम्। एकया षष्टिसहस्रं पुत्राः, अन्यया एकः पुत्रः लब्धः। प्रभया वंशस्य प्रवर्तकः स्वीकृतः, भानुमत्या बहवः पुत्राः, तस्याः पुत्रः असमञ्जसः जातः। प्रभा यदुवंशजा षष्टिसहस्रं पुत्रान् अपद्यत, ये अश्वं अन्विष्य भूमिं खनन्तः विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः अंशुमान्, तस्य पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् भागीरथः। भागीरथ्याः गङ्गायाः अवतरणं येन तपसा कृतम्, तस्य पुत्रः नाभागः प्रसिद्धः। नाभागस्य पुत्रः अम्बरीषः, तस्मात् सिन्धुद्वीपः, तस्य पुत्रः अयुतायुः, तस्मात् ऋतुपर्णः। ऋतुपर्णस्य पुत्रः कल्माषपादः, सर्वकर्मा इति कीर्तितः, तस्य पुत्रः अनरण्यः, अनरण्यस्य पुत्रः निघ्नः। निघ्नस्य द्वौ पुत्रौ, रघुवंशेषु प्रसिद्धौ—अनमित्रः अपरश्च। अनमित्रः शत्रून् विनाशयितुं वनम् प्रविष्टः। रघोः पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् अजः, अजस्य दीर्घबाहुः, तस्मात् प्रजापालः। ततः दशरथः जातः, यस्य चत्वारः पुत्राः, सर्वे नारायणस्वरूपाः, तेषु रामः ज्येष्ठः। सः रावणविनाशकः, रघुवंशस्य वृद्धिदायकः; तस्य चरितं वाल्मीकिना, भर्गवश्रेष्ठेन, रचितम्। तस्य पुत्रः कुशः, इक्ष्वाकुवंशवर्धनः; कुशात् अतिथिः, तस्य पुत्रः निषधः। निषधात् नलः, नलात् नाभागः, नाभागात् पुण्डरीकः, तस्मात् क्षेमधन्वन्। क्षेमधन्वनः पुत्रः देवनिकः, वीर्यवान्; तस्य पुत्रः अहिनागुः, तस्मात् सहस्राश्वः। ततः चन्द्रवलोकः, तस्मात् तारपीडः, तस्य पुत्रः चन्द्रगिरिः, तस्मात् चन्द्रः। चन्द्रस्य पुत्रः श्रुतायुः, सः भारतयुद्धे निहतः; तस्य वंशे द्वौ नलौ विशेषतः प्रसिद्धौ। वीरसेनस्य पुत्रः नैषधः अपि, नराधिपः; एते दानशीलाः राजानः विवस्वतः वंशे अभवन्। एते इक्ष्वाकुवंशसम्भूताः प्रमुखाः इति कथितम्। ततः भीष्मः उवाच—"भगवन्, पितृणां परमं वंशं श्रोतुम् इच्छामि, विशेषतः रविं, श्राद्धदेवता-रविं, सोमं च।" पुलस्त्यः उवाच—"शृणु, पितृणां परमं वंशं वक्ष्यामि। दिवि सप्त पितृगणाः सन्ति, तेषु त्रयः निराकाराः। चत्वारः देहवन्तः, सर्वे महाशक्तिसम्पन्नाः। निराकाराः पितृगणाः प्रजापतेः वैराजस्य; तान् ये देवा उपासते, वैराजाः इति प्रसिद्धाः। ये योगात् पतिताः, ते तान् नित्यलोकान् प्राप्तवन्तः। अन्यस्य ब्रह्मकल्पस्य अन्ते, ब्रह्मविदः पुनः जन्म प्राप्नुवन्ति; स्मृतिं लब्ध्वा, पुनः परमं योगं सांख्यं च अन्विष्यन्ति। योगेन दुर्लभां सिद्धिं प्राप्नुवन्ति, यतः पुनरागमनं कठिनम्; अतः दातृभिः श्रद्धया केवलं योगिभ्यः दानं दातव्यम्। एषु हि हिमवाञ् मनसः कन्यां पत्नीं प्राप; तस्य पुत्रः मैनाकः, क्रौञ्चः च पुत्रः अभवत्। क्रौञ्चः चतुर्थः, स्थिरः, क्रौञ्चद्वीपस्य नामदायकः अभवत्। मेना सुषाय त्रयः कन्याः अदात्, सर्वाः योगसमन्विताः।" एवं महात्मनां वंशः, पितृणां च सर्वोत्तमः, श्रुतः।