पुरा सरवणे शिवप्रियया एकं नियमं स्थापितम्—यः कश्चन पुरुषः तत्र प्रविशेत्, स स्त्रीभावं प्राप्नुयात्। तस्मात् अश्वः अपि राज्ञा सह स्त्रीत्वं प्राप्तवान्; ततः इलः, यथापूर्वं कुबेरवत्, पुनः पुरुषत्वं प्राप्तवान्। एवं कर्मणा प्रयत्नः कर्तव्यः, पिनाकिनं च पूजयेत् इति निश्चितम्। ततो वै ते पुरुषाः महेश्वरस्य समीपं जग्मुः। पार्वत्याः परमेश्वरस्य च विविधैः स्तोत्रैः स्तुतिं कृतवन्तः। तौ उवाच—"अलम्, अयं समयः प्राप्तः; किं कर्तव्यम्?" इति। "यः अश्वमेधेन इक्ष्वाकोः फलम् लभेत्, तत् उभयोः अपि भविष्यति; तद् दत्त्वा, स वीरः किंपुरुषः न संशयः स्यात्?" इत्युक्त्वा, "एवं भवतु" इति सर्वे वैवस्वतपुत्राः निर्गताः। ततः अश्वमेधं कृत्वा इलः किंपुरुषः जातः। मासमेकं स वीरः पुरुषः, अन्यं मासं पुनः स्त्री जातः। बुधगृहे वसन् इलः गर्भिणी अभवत्। तया एकः पुत्रः जातः, स गुणैः समन्वितः। बुधः तं पूरुं जनयित्वा पुनः स्वर्गं गतः। इलायाः नाम्ना तद् देशः "इलावृत" इति प्रसिद्धः। चन्द्रसूर्यवंशसम्भूतः स राजा इलः वंशवृद्धिं कृतवान्। एवं पूरूः पुत्रः पुरूरवाः वंशवर्धकः अभवत्; तथा इक्ष्वाकुवंशस्य सूर्यवंशस्य च राजा कीर्त्यते। इलः किंपुरुषभावे "सुद्युम्न" इति अपि कथ्यते। पुनः सुद्युम्नस्य त्रयः पुत्राः अभवन्, सर्वेऽपि अजिताः। उत्कलः, ततः गया, तथा हरिताश्वः महाबलः। उत्कलस्य देशः "उत्कला" इति, गयस्य नगरी "गयापुरी" इति प्रसिद्धा। हरिताश्वस्य दक्षिणे देशः कुरुभिः सहितः विख्यातः। सः पुत्रं पुरूरवं नगरे स्थाप्य तं संस्थापितवान्। तदनन्तरं सः इलावृतं दिव्यं देशं फलभक्ष्येन उपभुज्य गतः। इक्ष्वाकोः ज्येष्ठः उत्तराधिकारी "मध्यदेशं" प्राप्तवान्। नरिष्यन्तस्य पुत्रः "शुकः" नाम महाबलः। धृष्टस्य पुत्रौ "नाभागः" च "अम्बरिषः" च, तस्य त्रयः पुत्राः। धृष्टकेतुः स्वधर्मनिष्ठः, रणधृष्टः च महाबलः। शर्यातेश्च पुत्रः "आनर्तः", तस्य कन्या "सुकन्या" नाम। आनर्तस्य पुत्रः "रोचमानः" तेजस्वी, तेन देशः "आनर्त" इति, नगरी "कुशस्थली" इति अभवत्। रोचमानस्य पुत्रः "रेवः", रेवात् "रैवतः", अपरः "ककुद्मी" शतपुत्रेषु ज्येष्ठः। तस्य कन्या "रेवती" रामपत्नी प्रसिद्धा। करूषात् बहवः "कारूषाः" पृथिव्यां विख्याताः। पृषध्रः गोहत्या गुरोः शापेन शूद्रत्वं प्राप्तः। इक्ष्वाकोः पुत्राः "विकुक्षिः", "निमिः", "दण्डकः" च। शतपुत्रेषु पञ्चाशत् श्रेष्ठाः, तेषां अपि पुत्राः मेरोः उत्तरतः जाताः, राजर्षिषु श्रेष्ठाः। अपराः अष्टचत्वारिंशत् दक्षिणतो मेरोः राजानः अभवन्। ज्येष्ठात् "ककुत्स्थः" पुत्रः जातः, तस्य "सुइयोद्धनः" पुत्रः। तस्य "पृथुः", स पृथुः "विश्वस्तस्य" पुत्रः। अर्द्रसः तस्य पुत्रः, अर्द्रसात् "युवनाश्वः", तस्य "शवस्तः" महाबलः। स नरपतिः "श्रावस्तीं" नगरं अङ्गदेशे स्थापयामास। श्रावस्तात् "बृहदश्वः", तस्मात् "कुवलाश्वः"। सः धुंधुं दैत्यं हत्वा "धुंधुमारः" इति नाम लब्धवान्। तस्य त्रयः पुत्राः—"दृढाश्वः", "घृणी", "कपिलाश्वः" च, सः महाबलः। दृढाश्वस्य पुत्रः "प्रमोदः", तस्य "हर्यश्वः" पुत्रः। हर्यश्वस्य पुत्रः "निकुम्भः", तस्मात् "संहताश्वः"। संहताश्वस्य द्वौ पुत्रौ—"अकृताश्वः" च "रणाश्वः" च। रणाश्वस्य पुत्रः "युवनाश्वः", तस्मात् "मन्धाता" जातः। मन्धातुः पुत्रौ "पुरुकुत्सः" च "धर्मसेतुः" च राजन्। तथा इन्द्रमित्रः "मुचुकुन्दः" प्रसिद्धः। पुरुकुत्सस्य पुत्रः "दुष्सहः" नर्मदापतिः। तस्य पुत्रः "सम्भूतिः", तस्मात् "त्रिधन्वन्"। त्रिधन्वतः पुत्रः "त्रैय्यारुणः", तस्मात् "सत्यव्रतः"। सत्यव्रतस्य पुत्रः "सत्यरथः", तस्मात् "हरिश्चन्द्रः"। हरिश्चन्द्रात् "रोहितः", रोहितात् "वृकः", वृकात् "बहुः", बहोः पुत्रः "सगरः" धर्मात्मा राजा। सगरस्य द्वे भार्ये—"प्रभा" च "भानुमती" च। तौ पुत्रार्थं और्वं मुनिं सम्पूज्य तुष्टौ। और्वः ताभ्यां यथाकामं परमं वरं दत्तवान्—एकया षष्टिसहस्रं पुत्राणां, अन्यया एकः एव। प्रभा वंशस्य प्रवर्तकं पुत्रं स्वीकृतवती, भानुमती बहून् पुत्रान्, तस्य "असमञ्जसः" नाम पुत्रः। प्रभा यादववंशजा षष्टिसहस्रं पुत्रान् अलभत, ते अश्वस्य अन्वेषणाय भूमिं खनन्तः विष्णुना दग्धाः। असमञ्जसस्य पुत्रः "अंशुमान्" प्रसिद्धः, तस्य पुत्रः "दिलिपः", दिलिपात् "भागीरथः"। स एव तपसा भागीरथीं गङ्गां अवातरयत्। भागीरथस्य पुत्रः "नाभागः" प्रसिद्धः। नाभागात् "अम्बरिषः", तस्मात् "सिन्धुद्वीपः", तस्य पुत्रः "अयुतायुः", तस्मात् "ऋतुपर्णः" जातः। एवं श्रुत्याः श्लोकानां अनुक्रमेण, वंशपरम्परा, पुण्यकृत्यानि, दिव्यचरितानि च एकसूत्रेण संक्षिप्य कथितानि।