हरिः ॐ। हरेः पुत्राः मनोहरा, धवः, शिवः च इति प्रसिद्धाः। तेषां मध्ये शिवस्य मनोजवः नामकः पुत्रः आसीत्, यः अदृश्यगमनशक्तिं दत्तवान्। अनलस्य अपि पुत्राः अग्निसदृशगुणसम्पन्नाः अभवन्—तत्र शाखः विशाखः च वेदेषु स्वयम्भूतौ इति कीर्तितौ। कृतिकानां पुत्रः कार्तिकेयः स्मृतः, तथा प्रात्यूषात् ऋषिः ऋभुः, देवलः नाम ऋषिः अपि अभवत्। प्रभासस्य पुत्रः विश्वकर्मा देवशिल्पी पितॄणां मध्ये प्रसिद्धः—सः राजमहलेषु, प्रासादेषु, उद्यानेषु, प्रतिमासु, भूषणेषु च कार्यकर्ता अभवत्। स एव तडागेषु, वनान्तरेषु, कूपेषु च देवतानां निर्माता आसीत्। अथ अजैकपादः, अहिबुध्न्यः, विरूपाक्षः, रैवतः, हरः, बहुरूपः, त्र्यम्बकः, सुरेश्वरः, सावित्रः, जयन्तः, पिनाकी, अपराजितः—एते रुद्राः एकादश गणाध्यक्षाः मनसः उत्पन्नाः त्रिशूलधारिणः च अभवन्। तेषां पुत्राः चतुश्चत्वारिंशद्-कोटयः अमृताः मन्यन्ते, सर्वतः एते गणाध्यक्षाः रक्षां ददति। एते सर्वे सुरभीगर्भसम्भूताः पुत्राः पौत्राश्च स्मृताः। अथ कश्यपस्य पत्नीनां पुत्रपौत्राः कथ्यन्ते—अदितिः, दितिः, दनुः, अरिष्टा, सुरसा, सुरभी, विनता, ताम्रा, क्रोधवशा, इरा, कद्रूः, खसा, मुनिः च। तेषां पुत्राः शृणु। चाक्षुषमन्वन्तरस्य अन्तराले तुषिताः देवाः सन्ति। वैवस्वतमन्वन्तरे द्वादश आदित्याः कीर्त्यन्ते—इन्द्रः, धातृ, भगः, त्वष्टा, मित्रः, वरुणः, अर्यमा, विवस्वान्, सविता, पूषा, अंशुमान्, विष्णुश्च। एते आदित्याः सहस्रांशवः, प्रकाशदायकाः इति प्रसिद्धाः। मारिचात् कश्यपाच्च एते अदितेः पुत्राः जाताः; क्रिशाश्वस्य पुत्राः दिव्यास्त्रधारिणः स्मृताः। एते देवगणाः, प्रिय, प्रत्येकमन्वन्तरे उत्पद्यन्ते लीयन्ते च, सृष्टिप्रत्यास्मिन्सर्वदा। दितिः कश्यपात् द्वौ पुत्रौ अलभत—हिरण्यकशिपुं तथा हिरण्याक्षं च। हिरण्यकशिपोः चत्वारः पुत्राः अभवन्—प्रह्लादः, अनुह्लादः, संह्लादः, ह्लादः च। प्रह्लादस्य पुत्राः आयुष्मान्, शिबिः, बाष्कलिः, चतुर्थः विरोचनः, यस्य बली नामकः पुत्रः अभवत्। बलेरपि शतम् अपि पुत्राः, बाणः ज्येष्ठः आसीत्; धृतराष्ट्रः, असूर्यः, विवस्वान्, अंशुतापनः, निकुम्भः, गुर्वक्षः, कुक्षिः, भौमः, भीषणः च अन्ये च बहवः, परं बाणः गुणैः श्रेष्ठः आसीत्। बाणः सहस्रबाहुः, सर्वास्त्रगुणसम्पन्नः आसीत्; तस्य तपसा तुष्टः त्रिशूलधारी स्वनगरे वसति स्म। स महाकालपदवीं प्राप, पिनाकपाणेः सख्यम् अपि। हिरण्याक्षस्य पुत्रः अन्धकः नाम आसीत्। भूतसन्तापनः, महानागः च तस्य अपि पुत्रौ; तस्मात् सप्तति-कोटयः पुत्रपौत्राः अभवन्, बलसम्पन्नाः, महानाकृतयः, नानारूपधारिणः, महाशक्तिसम्पन्नाश्च। दनुः कश्यपस्य वरप्राप्त्या शतं पुत्रान् अलभत। तेषु विप्रचित्तिः प्रमुखः, महाबलवान् आसीत्; द्विरष्टमूर्धा, शकुनिः, शंकुशिरोधरः, अयोमुखः, शम्बरः, कपिलः, वामनः, मारीचिः, मागधः, हरिः, गजशिराः, निद्राधरः, केतुः, केतुवीर्यः, शतक्रतुः, इन्द्रमित्रग्रहः, वज्रनाभः, एकवस्त्रः, महाबाहुः, वज्राक्षः, तारकः, असिलोमा, पुलोमा, विकुर्वाणः, स्वर्भानुः, वृषपर्वा च दनुपुत्रेषु प्रमुखाः। स्वर्भानोः सुप्रभा नाम कन्या, पुलोमायाः शची नाम कन्या अभवत्। मायस्य उपदानवी, मण्डोदरी, कुहू च कन्याः; वृषपर्वणः शर्मिष्ठा, सुन्दरी, चण्डा च पुत्र्यः। पुलोमा, कालका च, वैश्वानरस्य पुत्र्यौ, मारिचस्य भार्ये अभवताम्, बहुपुत्रसम्पन्ने, महाबलिनी च। ताभ्यां प्राचीनकाले षष्टिसहस्राणि दानवानाम् उत्पन्नानि; मारिचात् पौरमाः कालकञ्जाः च जाताः। ये हिरण्यपुरे निवसन्ति स्म, चतुर्मुखात् वरान् प्राप्य, मनुष्येभ्यः अजेयाः, परं युद्धे विजयेना हताः। विप्रचित्तिः सिम्हिकायां नव पुत्रान् अलभत, हिरण्यकशिपोः त्रयोदश भ्रातृपुत्राः अपि। तेषु कंसः, शंखः, नलः, वातापिः, इल्वलः, नमुचिः, खसृमः, आञ्जनः, नरकः, कालनाभः, परमाणुः, कल्पवीर्यः च दनुवंशवृद्धिकराः अभवन्। संह्लादात् दैत्यात् निवातकवचाः जाताः—ते सर्वदेवगन्धर्वसर्पराक्षसैः अजेयाः आसन्, ये अर्जुनेन युद्धे हताः। ताम्रा, मारिचस्य प्रभावेन, षट् पुत्र्यः अलभत—शुकी, श्येनी, भासी, सुगृध्री, गृध्रिका, शुचिः। शुकी धर्मेण शुकान् उलूकांश्च अपादयत्; श्येनी श्येनान्, भासी कुररान्, गृध्री गृध्रान्, सुगृध्री कपोतान् विहगांश्च अपादयत्। एवं सर्गेऽस्मिन् दिव्यवंशानां, देवदानवराक्षसपक्षिणां च, उत्पत्तिप्रवाहः श्रुतः। सर्वं भगवतः संकल्पेन प्रवर्तते, पुनः पुनः च सृष्टिलये भवति।