नास्ति कश्चित् बलवान्, नास्ति कश्चित् मूढः, नास्ति कश्चित् बुद्धिमान्, यतो हि बुद्धिः च बलं च पूर्वकृतात् कर्मणः एव उत्पन्ने। देवाः अपि पुण्येन तपसा च विविधेषु तीर्थेषु दीर्घकालं दिवं प्राप्ताः, तत्र दीप्तिमन्तः स्थिताः। यद् यद् पुण्यं तैः अर्जितं, तस्य फलं तैः उपभुज्यते। तदा सतिः, भीष्मे प्रति क्रुद्धा, तं एवमुक्तवती। पितरं दोषयन्ती, क्रोधेन रक्तलोचना, उवाच—“यथैव त्वया मम पुरतः उक्तं, एवं तत्त्वम्। यः कश्चन पुण्यवान्, स पुण्येनैव समृद्धिं प्राप्नोति; पुण्येन जन्म लभ्यते, भोगाः अपि पुण्ये संस्थिताः। अतः, सर्वेषां प्राणिनां स्थानानि, सर्वेश्वरः, सर्वोत्कृष्टः, बुद्धिमान्, नियोजितवान्। तस्य देवस्य, परमेश्वरस्य, गुणान् ब्रह्मणः जिह्वा अपि उद्घोषयितुं न शक्ता, न तस्य महिमानं प्रकाशितुं शक्यते। श्मशाने स्थितानि भस्म, अस्थि, कपालानि, नागाः च राजनागः च, एतानि सर्वाणि तेन भूषणानि कृतानि। भूतगणाः, प्रेताः, पिशाचाः, गुह्यकाः च, तस्य सृष्टाः, व्यवस्थापकः, दिशां रक्षकः च सः। रुद्रस्य प्रसादेनैव इन्द्रः दिवं प्राप्तवान्; यदि रुद्रः देवः, यदि शिवः सर्वव्यापी—तस्य सत्येन शंकरः तव यज्ञं विनाशयतु, यदि मम किञ्चित् तपः अस्ति, वा धर्मकर्म कृतम्। तस्य धर्मस्य फलेन तव यज्ञः न विनाशः अर्हति, यदि अहं भगवतः प्रियः, यदि सः मां रक्षेत्। तस्य सत्येन तव गर्वः समाप्तो भवतु।” इत्युक्त्वा सा योगधारणां प्रविश्य, स्वदेहज्वलनशक्त्या दीप्तिमती अभवत्। ततः सा देवासुरनागैः सह स्वं देहं दग्धवती। गन्धर्वगुह्यकगणाः पृष्टवन्तः—“किम् एतत्?” तस्य क्रोधात् मुक्तं शरीरं गङ्गातीरस्य पश्चिमे सौनकनाम्नि तीर्थे पतितम्। रुद्रः स्वपत्नीविनाशवार्तां श्रुत्वा, महद् दुःखं अनुभूय, देवेषु सन्निहितः, यज्ञविनाशे दृढसंकल्पः अभवत्। अनन्तगणसमूहः, ग्रहाः, विनायकाः, भूतप्रेतपिशाचाः च, दक्षयज्ञविनाशाय आज्ञापिताः। तत्र गत्वा, सर्वे दिव्याः भग्नाः, यज्ञे विनष्टे, दक्षः शोकात् अव्यवस्थितः अभवत्। कम्पमानः दक्षः, पिनाकिनं देवदेवं उपगम्य उवाच—“न त्वां जानामि, देवेश, देवाधिपते। त्वं एषां लोकानां परमेश्वरः; सर्वे देवाः त्वया विजिताः। कृपां कुरु, महादेव, सर्वगणान् निवर्तय।” तदा गणाः, विविधरूपाः, विविधाभरणविभूषिताः, बहुमुखदन्तयुक्ताः, विविधायुधधारिणः, नागराजदंशनैः जटाभिः भूषिताः, बलिनः, गर्विताः, घोराः, विक्रूर्यशक्तिप्रदर्शकाः, इच्छारूपधारिणः, अप्रियदर्शनाः, सर्वकामसम्पन्नाः, दुर्निवार्यबलाः, तीव्राः, योगिनः, योगविदः, केशजटाः विक्षिप्ताः, विकटवदनाः, गजसिंहबलचपलाः, मद्यपानमत्ताः, दीपप्रभासमानाः, विचित्रवस्त्रधारिणः, स्थूलस्निग्धगजवत् शान्ताः च, मृगव्याघ्रसिंहनादिनः, व्याघ्रभल्लकचर्मवस्त्रधारिणः, नागमालाब्राह्मणसूत्रधारिणः, त्रिशूलखड्गशूलपरशुशक्तिधारिणः, वज्रगदा-मुसलकालदण्डाद्यायुधयुक्ताः, अप्रतिरोध्यगणनायकैः परिवृताः, सूर्यस्य ग्रहैः यथा, देवदेव महादेव, यज्ञः विनष्टः, स्वर्गं गतः। दक्षः, मृगरूपं धारयित्वा, भीतः, शंकरं नमस्कृत्य, शङ्खधारिणं, गणैः संनद्धं, सनन्दनसहितं च, नमस्कृतवान्। वृषारूढं, सोमं, यज्ञकालसमाप्तिं, दिशां वसनं, तीव्रप्रभं च नमस्कृत्य। ब्रह्मणं, ब्रह्मशरीरं, ब्रह्मधारिणं, अनन्तं, पर्वतानां अधिपतिं, देवाधिपतिं, परमेश्वरं च पुनः पुनः नमस्कृतवान्। रुद्रं, वज्रनिग्रहणं, शिवं, विदारयन्तं, देवासुरेश्वरं, योगेश्वरं च नमस्कृत्य। धूम्रं, विकटं, यजमानं, भीषणरूपं, विकटाक्षं, अशुभाक्षं, सहस्राक्षं च नमस्कृत्य। कपालधारिणं, विकटकपालधारिणं, उत्तमगदाधारिणं, हविरूपं, हव्यग्राहिणं, सर्वविनाशकं च नमस्कृत्य। भक्तवत्सलं, रुद्रजपस्तुतं, विकटं, सुन्दरं, शतारूपकर्तारं च नमस्कृत्य। पञ्चमुखं, शुभमुखं, चन्द्रमुखं, वरदं, वरार्हं, कूर्मं, मृगं च पुनः पुनः नमस्कृत्य। लीलाजटाभूषितं, कमण्डलुधारिणं, विश्वनाम्नं, सर्वव्यापिनं, जगदीश्वरं च पुनः पुनः नमस्कृत्य। त्रिनेत्र, त्रिपुरान्तक, वाचामनःकायभक्त्या, शरणागतस्य, तव रक्षणं अस्तु। इत्येवम्, दक्षः तदा, शरीरदुःखितः, भगवतः स्तोत्रेण देवम् अर्चितवान्। सः, पशुपते, यज्ञस्य सर्वं फलम् दत्त्वा, तव सर्वकामसिद्ध्यर्थं परमं फलम् दास्यामि।