सर्वे देवाः शक्रमुख्याः यज्ञस्थले समुपस्थिताः दृष्ट्वा, सत्वी धर्मात्मा सती प्रजापतये सान्त्वनमयीं वाचं प्राह। सा सती प्रजापतिं सम्बोध्य उवाच – “देवाधिपः शतक्रतुर्वै ऐरावतं समारुह्य स्वपत्नी शचीसहितः निवासं स्थापयित्वा अत्र आगतः। दुष्टदण्डः धर्मेन अधर्मान् नियच्छन्, धूमोर्णासहितः सः प्रभुर्भीमः अपि अत्र दृश्यते। वरुणः जलचराणां स्वामी, लोकसृष्टा, गौर्याः सह यज्ञमण्डपमधि आगतः। यक्षाधिपः, विश्वरवसुतः, धनाधिपः, स्वपत्नी देव्या सह अत्र आगतः। यस्य मुखं सर्वदेवानां, यस्य उदरं सर्वभूतानि धारयति, वेदाः यस्य कृते उत्पन्नाः, सः अपि यज्ञे आगतः। निरृति राक्षसाधिपः, दिशां रक्षकः, स्वपत्नी सह यज्ञार्थं अत्र आगतः। जीवनदाता, यः प्राचीनकाले ब्रह्मणा सृष्टः – प्राण, अपान, व्यान, उदान, समान – अपि अत्र आगतः। प्रजापतिः, वायुदेवः, चतुश्चत्वारिंशद्भिः गणैः परिवृतौ, यज्ञस्थले आगतौ। द्वादशरूपः प्रभुः, ग्रहाधिपः, जगदक्षिः, सर्वलोकरक्षकः, देवाश्रयः, अत्र स्थितः। जीवनाधिपः, वनानां दिनानां च स्वामी, नामाधिपः, भास्करः, लोकशुद्धिकर्ता, अत्र आगतः। अत्रिसन्ततौ जातः, द्विजराजः, भूम्याधिपः, लोचनानां हर्षदायकः, अत्र आगतः। ओ ज्येष्ठ, ओषधीनां, सर्ववनस्पतिनां च स्वामी, ताराधिपः, सोमः, स्वपत्नी सह अत्र आगतः। अष्टौ वसवः, द्वौ अश्विनौ, वृक्षः, वनाधिपः, गन्धर्वाः, अप्सरसः च अत्र आगताः। विद्याधराः, भूतगणाः, वेतालाः, यक्षाः, राक्षसाः, पिशाचाः, उग्रकर्मणः, जीवनहराः च अन्ये अपि आगताः। नद्यः, सरितः, समुद्राः, द्वीपाः, पर्वताः, ग्राम्यपशवः, वन्यपशवः, यत् चलति, यत् न चलति – सर्वे अत्र आगताः। कश्यपः, पूज्यः अत्रिः, वसिष्ठः, पुलस्त्यः, पुलहः, सनकाद्याः महर्षयः च अत्र आगताः। धर्मात्मानः राजर्षयः, पृथिव्यां सर्वे नृपाः, वर्णाः, आश्रमस्थाः, कर्मकर्तारः च अत्र आगताः। किं विस्तरेण वक्तव्यम्? ब्रह्मसृष्टिः – भगिन्यः, भानुजः, भगिन्याः पतयः – अपि अत्र आगताः। सर्वे स्वपत्नीपुत्रबान्धवैः सह, त्वया दानसम्मानातिथ्यैः पूजिताः। ये आमन्त्रिताः, ये मन्त्रिताः, सर्वे सम्मानिताः; किन्तु केवलं मम प्रभुः अत्र आगतः न। तस्य विना सर्वं मम शून्यं दृश्यते; निश्चितं मम पति त्वया आमन्त्रितः न। नूनं सः त्वया विस्मृतः; सर्वं त्वया मम कथ्यताम्।” पुलस्त्यः उवाच – सतीवचनं श्रुत्वा, प्रजापतिः दक्षः, प्राणात् अधिकं पतिस्नेहेन पूर्णः, सतीं धर्मनिष्ठां कन्यां गोदाम्बरे समारोप्य, सतीं पतिसुखकामां, पतिस्नेहपरां, धर्मपत्नीं, गम्भीरया वाचा सम्बोध्य उवाच – “शृणु कन्ये, यथार्थं वक्ष्यामि। अद्य तव पतिः किमर्थं न आमन्त्रितः – सः कपालपात्रधारी, चर्मवस्त्रधारी, शरीरं भस्मना आवृतः। त्रिशूलधारी, मुण्डितशिराः, नग्नः, श्मशानप्रियः, सततं भस्मनिषेचनः। व्याघ्रचर्मवस्त्रधारी, गजचर्मालङ्कृतः, मुण्डमालास्रग्वी, गदाधारी। गोमांससूत्रधारी, अस्थिपत्रिकधारी, वासुकिनागः यज्ञोपवीतः। एतादृशं रूपं धृत्वा, सः पृथिव्यां सततं विचरति; तस्य गणाः नग्नाः, पिशाचाः, अनन्तभूतगणाः। त्रिनेत्रधारी, त्रिशूलधारी, गीतनृत्यप्रियः; तव पति सदा विचित्रकर्माणि आचरति। सः मम लज्जां कुर्यात्; कथं सः देवमध्ये स्थितुं शक्यः? तस्य वस्त्रं किम्? सः गृहाय योग्यः न। एते दोषाः कारणम्, कन्ये, लोकलज्जया, तं न आमन्त्रितवां, तदर्थं। यज्ञसमाप्तौ, त्वया सह पूजां कृत्वा, तव पतिं त्रिनेत्रं अत्र आनयिष्यामि। तस्मै त्रैलोक्यादपि अधिकं सम्मानं दास्यामि; यथायोग्यं; सर्वं यद् उक्तं, तद् लज्जायाः महान् कारणम्। त्वं न क्रुद्धा भव; सर्वे स्वं स्वं भागं लभन्ते। यानि पुण्यापुण्यकर्माणि पूर्वजन्मनि कृतानि – तेषां फलं अस्मिन जन्मनि अनुभवसि। न शोच्यं, पूर्वकृतं फलं स्वीकुरु। यत्र ऐश्वर्यं अन्यत्र गतं, यत्र रूपं, सौन्दर्यं, भूषणानि – सत्सम्प्रदायेन पूर्वपुण्येन प्राप्यन्ते। उत्तमकुलं, उत्तमजन्म, अतिरूपं – सत्कर्मिणां पूर्वपुण्येन प्राप्यते, धर्मे। आत्मनं न दोषय; भाग्यं यथायोग्यं आगच्छति। को हि भाग्यविधातुं समर्थः?” इति सत्क्रमेण दक्षः सतीं सान्त्वयन्, तस्य पतिसम्बन्धे, यज्ञे समागतानां देवर्षिप्रभृतीनां, सर्वसृष्टेः, आगमनं, सम्मानं, तद्विहीनतया सतीं शून्यता, तस्य पतिः न आमन्त्रितः, तदर्थं लज्जायाः कारणं, पूर्वकर्मफलस्य स्वीकृतिः, भाग्यस्य अपरिहार्यता, इत्येतत् स्नेहपूर्वं सतीं उवाच।