श्रूयताम्, भगवतः व्यासस्य कृतेन पद्मपुराणेन, यः पञ्चभिः खण्डैः सम्यक् विभागितः, पञ्चपञ्चाशत्सहस्रश्लोकसंख्यया संकीर्णः। तत्र प्रथमोऽयं पौष्कराख्यः खण्डः, यत्र स्वयम्भूर्विराट् महात्मा उत्पन्नः; द्वितीयः तीर्थखण्डः, यत्र सर्वग्रहसमूहाः सम्यक् प्रतिपादिताः। तृतीयखण्डे दानशीलानां नृपतीनां चरितानि विविधानि वर्णितानि; चतुर्थे खण्डे वंशानुक्रमणि यथावत् निरूपिता। पञ्चमे खण्डे मोक्षसारः समस्तसत्यविवेचनं च प्रदर्शितम्; पौष्करे सर्वभूतसृष्टिः ब्रह्मणा नवधा निरूपिता। देवर्षिपितृसृष्टिश्चात्रान्यत्र वर्णिता; द्वितीयखण्डे पर्वतानां सप्तद्वीपानां सागरैः सहितानां च विस्तृतवर्णनम्। तृतीयखण्डे रुद्रसृष्टिः दक्षशापकथनं च; चतुर्थे नृपतीनां उत्पत्तिः समस्तवंशवर्णनं च। पञ्चमे खण्डे अन्त्यगतिक्रमः मोक्षशास्त्रस्योपदेशश्च संगृहीतः। एष सर्वः पद्मपुराणकथासमुदायः द्विजश्रेष्ठेभ्यः सम्यक् प्रवक्ष्यामि। एषः शुद्धः, कीर्तिरत्नाकरः, पितृभिः परमप्रियः; ईश्वरस्य नित्यशुभकामनार्थं, नराणां च महापातकनाशनाय सदा प्रवर्तते। अथ सूतः उवाच—सर्वलोकाधिपतये, विश्वनाथाय, यः आद्यां प्रकृतिं विज्ञाय सृष्टिरूपेणेदं जगद् उत्पादयति, तस्मै नमः। स यः योगनिष्ठः योगविद् लोककर्त्ता, सर्वेषां स्थावरजङ्गमानां सृष्टिकर्ता। तस्मै अजाय विश्वकर्मणे, चिदात्मने, जगत्साक्षिणे, प्राचीनकथाजिज्ञासया महात्मने शरणं गच्छामि। सर्वप्रथमं ब्रह्माविष्णुशिवान् प्रणम्य, एकचित्तेन, इन्द्रं लोकपालांश्च सवितारं ध्यानपूर्वकं वन्दे। वसिष्ठं तपोनिधिं महात्मानं, जातू कर्णं, आक्षुं च मुनिश्रेष्ठान् प्रणम्य। पुनः स्रष्टारं व्यासं, आदिपुरुषं, भृगुवचनानुगं, तं भगवन्तं सविनयं नमामि। एवं सर्वेषां लोकेषु पूजितमृषिं, सर्वज्ञं, तेजस्विनं द्विजं, तस्मात् ब्राह्मणात् पुराणं शुश्राव। स च कारणं यदव्यक्तं, नित्यं, सत्-असदात्मकम्, महत्तत्त्वाद्यन्तं सर्वसृष्टिकरणम् इति निगदितम्। आदौ हिरण्यगर्भे ब्रह्मणः परमोद्भवः, तस्याण्डस्यावरणं जलैः, भूतैः, तेजसा चाभूत्। वातेन च तस्मात् व्योम्ना च, आदिभूतैः संवृतमभूत्; तानि च महत्तत्त्वेन, तत् च अव्यक्तेन संवृतम्। तस्मिन्नण्डे लोकप्रादुर्भावः, नदीनां पर्वतानां चोत्पत्तिः विवृता। मन्वन्तराणां संक्षेपः, कल्पकथनं, ब्रह्मलोकवर्णनं, ब्रह्मसन्ततिसृष्टिश्चोक्तम्। कल्पवृत्तान्तः, जगद्व्यवस्था, हर्याशयनं जलान्तर्गतम्, भूग्रहणं पुनश्चोक्तम्। भृगुशापेन केशवस्य दशावतारवृत्तान्तः, युगविभागः, सर्ववर्णानां विभागश्च निरूपितः। दिव्यलोकविभागः, मर्त्यानां स्वर्गगामिनां च स्थानानि, पशुपक्ष्यादीनां चोत्पत्तिः वर्णिता। एवमेव कल्पविवरणम्, पाठग्रहणं, पुनःपुनः सृष्टयः, ब्रह्मणा प्राज्ञेन कृताः कथिताः। त्रयः अपि, अजस्रष्टाः, जगत्संस्थापनाय संस्थापिताः; ब्रह्मणः मुखेभ्यः भृग्वादयः उत्पन्नाः। कल्पान्तरे अन्तरालविवरणं, सृष्टिसम्बन्धः, भृग्वादिमुनिनां प्रजासृष्टिकथा चोक्ता। वसिष्ठस्य ब्रह्मत्वावस्था, स्वायम्भुवमनोराख्यानं च विवृणोति। राजसप्रकृतिजन्मनः नाभेः सृष्टिः, द्वीपसागरपर्वतानां च वर्णनं निरूपितम्। द्वीपविभागः, सप्तसागरान्तर्गतानां योजनेन प्रमाणं च; तेषां प्रदेशाः, नद्यः, पर्वताः, जम्बूद्वीपादीनां सप्तसागरपरिवृतानां चोक्तम्। अण्डान्तर्गतं लोका, सप्तद्वीपवती पृथ्वी, सूर्यचन्द्रग्रहणक्षत्राणां च गतिवर्णनम्। ध्रुवशक्त्या शुभाशुभविपाकः, ब्रह्मणः कृतः सूर्यरथः स्वशक्त्या सञ्चरति। स एव भगवन् रथं कल्पयित्वा सूर्यं सञ्चारयति; सूर्यादीनां रथगमनं ध्रुवात् आरभ्य प्रवर्तते। शिंशुमारनक्षत्रस्य सृष्टिः, यस्य पुच्छे ध्रुवः स्थितः; सृष्ट्यन्ते प्रलयः, प्रलयान्ते सृष्टिरिति। देवानां, ऋषीणां, मनूनां, पितृगणानां सम्पूर्णकथां न शक्यते विस्तरेण वक्तुम्, केवलं संक्षेपतः उच्यते। प्रत्येकमन्वन्तरे स्वायम्भुवः समं देवपशुपतिपालान्, भूतपूर्वानागतांश्च कथयति। त्रिविधः सर्वभूतानां प्रलयः—नैमित्तिकः, प्राकृतः, आत्मनः इति—वर्णितः। सूर्यसमुत्थितवृष्ट्यभावः, प्रलयानलः, एकसागरपूरकमेघाः, महारात्रिश्चोक्ता। संन्ध्यालक्षणं, विशेषब्रह्मकालः, सप्तलोकसंख्यानं चोक्तम्। रौरवादीनरकाणां पापिनां वर्णनं, सर्वभूतपरिणामनिर्णयश्चात्र मया कथितः। एवं पद्मपुराणस्य पावनकथा, सृष्टिप्रलयादिविस्तरः, भक्त्या श्राव्यः।