शुक्लपक्षस्य प्रथमे दिवसे चतुर्थदिने चत्वारि दिनानि व्यतीतानि। ततः पञ्चमात् सप्तमदिनपर्यन्तं समानेव प्रकारेणातिकायो हतः। निकुम्भकुम्भयोः पश्चात् त्रिदिनेषु मकराक्षो निपातितः। तृतीयात् सप्तमदिनपर्यन्तं पञ्च दिनानि समागतानि। ततो दशमदिनात् त्रयोदशदिनपर्यन्तं पञ्चसु दिनेन्द्रजिदपि निहतः। चतुर्दशे दिने दशग्रीवः संग्रामाभिषेकं कृतवान्। चैत्रमासस्य शुक्लपक्षे प्रथमे दिवसे पञ्च दिनानि व्यतीतानि पञ्चमपर्यन्तम्। षष्ठात् अष्टमदिनपर्यन्तं चैत्रमासस्य महापार्श्वादीनां विनाशः अभवत्। कोपेन गृहीतः रामः दशग्रीवं प्रधाव्य अपाकरोत्। दशमे दिने राक्षसानां रात्रौ युद्धमभवत्। वासवेन प्रेरितः स भक्त्या आत्मानं समर्पितवान्। अष्टादशसु दिनेभ्यः रामः रावणं समरे एकाकिना निहन्ति स्म। माघमासस्य शुक्लपक्षे द्वितीयात् चैत्रमासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशपर्यन्तं युद्धं संग्रामश्च द्विसप्ततिदिनानि प्रवृत्तम्। वैशाखमासस्य तिथिभ्यः रामः रणभूमौ स्थितवान्। तृतीये दिने सीतायाः शुद्धिर्निश्चिताऽभवत्, वरश्च देवेभ्यः लब्धः। राक्षसदुःखिता जानकी रामेण गृहीता। वैशाखचतुर्थ्यां रामः पुष्पकविमानमारोहत्। चतुर्दशवर्षपर्याप्तौ माधवमासस्य पञ्चमे दिने। नन्दिग्रामे षष्ठ्यां भरतेन सह मिलितवान्। मैथिल्याः सर्वे मासाः दश च चतुर्दश च दिनानि व्यतीतानि। द्विचत्वारिंशे वर्षे रामः राज्याभिषेकं कृतवान्। चतुर्दशवर्षान्ते प्रभुः पुरीं प्रविष्टः। तत्र भ्रातृभिः सहितः रामः राज्यं पालयामास। कुम्भसम्भवः अगस्त्यऋषिः रघुनाथं समुपेत्य प्रोवाच—"हे धर्मज्ञ! अश्वः तव आश्रमं आगमिष्यति। तत्र रमणीयं रामकथां तेषां मध्ये कथयिष्यसि।" अयोध्यायां कमलदललोचनं रामं दृष्ट्वा, मया एवं प्रोक्तं लोमशमहर्षिणा, सर्वं रामस्य अद्भुतचरितं तव प्रसादेन ज्ञातम्। अहं साष्टाङ्गं प्रणम्य स ऋषिपतिर्मम दृष्टिपथात् निर्गतः। पुनः पुनः रामपादौ स्मरामि। एषा रम्या रामकथा जनानां हृदयानि हर्षयन्ती, पावनी च भवति। अहं धन्यः, कृतार्थः, सौभाग्यशाली अस्मि। अतः सर्वात्मना रम्यं रामं पूजनीयम्। किमर्थं यूयं सर्वे आगताः? को वा वानराधिपः? सर्वं नः निवेदयत, विशेषतः अश्वस्य रक्षणस्य विषये। तद्वचनं श्रुत्वा ते मुनिं विस्मिताः। शेष उवाच—मुनिना पृष्टाः रामस्य अद्भुतकर्मसु, आत्मानं धन्यं भाग्यवन्तं च मन्यन्तः ते सविनयं स्वकथां न्यवेदयन्। जनाः ऊचुः—"भगवन्! भवता दर्शनमात्रेण वयं पाविताः, रामकथया च जनाः पुनः पुनः पाव्यन्ते।