संसारजननी देवी के पुत्र, सदैव नवयुवकः, कोटि-कामस्य सौन्दर्येन शोभितः, परमधाम्नि स्थितः आसीत्। तस्य रमणार्थं परमं व्योम सर्वं च जगत् तस्य क्रीडायै विद्यमानं, तस्यैव रमण-क्रीडया विष्णोः द्विविधा प्रतिष्ठा अभवत्। सः नित्यं रमणायाम् स्थितः; यदा क्रीडां संहरति, तदा रमणं क्रीडा च तस्य शक्त्या एव तिष्ठतः। तस्य त्र्यंशः परमधाम्नि व्याप्य स्थितः, एकांशः तत्र प्रकटितः; त्र्यंशः शाश्वतं स्वरूपं, एकांशः तु भगवतः अनित्यं क्षेत्रम्। तस्य शाश्वतं शुभं रूपं परमधाम्नि स्थितम्—अविचलितं, नित्यं, दिव्यं, सदैव नवयुवकः। सः श्रीभू-संयुक्तः, रमणायां नित्यं आवृतः; श्रीः, लोकजननी, विष्णोः नित्यं अविभाज्यं स्वरूपम्। यथा विष्णुः सर्वव्यापी, तथा लक्ष्मीः अपि, शुभानने; विष्णोः पत्नी, सदा शुभा, सर्वलोकाधिपः। तस्य सर्वत्र हस्तपादाः, सर्वतो नेत्रशीर्षमुखानि, नारायणी लोकजननी, सर्वजगतः आधारः। यद् यद् जगति चरं स्थिरं च, तस्याः दृष्ट्याः अधीनम्; सृष्टिः प्रलयः च तस्याः नेत्रयोः उन्मीलन-निमीलनयोः द्वारा भवतः। सा महालक्ष्मीः सर्वस्य मूलम्, त्रिविधा स्वरूपा, परा देवी; व्यक्ताव्यक्ता, सर्वत्र व्याप्य स्थितम्। सा परादेवी, सम्पूर्णं विश्वं शून्यं दृष्ट्वा, तं शून्यं स्वदीप्त्या पूरयामास। लक्ष्मीः, पृथ्वीः, नीलादेवीति प्रसिद्धा; सा जगतोऽधारः, पृथ्वीस्वरूपं धारयति। जलाद्यवस्थायाम्, नीलास्वरूपा भवति; लक्ष्मीस्वरूपं प्राप्य, साक्षात् धनरूपिणी अस्ति। एवं देवी स्वस्वरूपेण श्रीः जगति, शुभानने; सर्वविद्याः लक्ष्म्याः रूपाणि। सर्वं सौन्दर्यं तस्याः स्वरूपम्; रमणीयता, चरित्रं, आचारः, स्त्रीणां सौभाग्यं—एतानि सर्वाणि, पार्वती, तस्याः रूपं, सर्वस्त्रीषु अग्रस्थाने स्थितम्। तस्याः कटाक्षेण, तस्याः तीक्ष्णदृष्ट्या, ब्रह्मा, शिवः, इन्द्रः, चन्द्रः, सूर्यः, कुबेरः, अग्निः च, विपुलं ऐश्वर्यं प्राप्नुवन्ति। लक्ष्मीः, श्रीः, कमला, विद्या, माता, विष्णोः प्रिया, सती; पद्मे स्थितः, पद्मधारिणी, पद्मनेत्रा, लोकसौन्दर्यरूपिणी। भूताधिपः, नित्यः, क्षमायुक्तः, सर्वव्यापी, शुभा; विष्णोः पत्नी, महादेवी, क्षीरसागरकन्या, रामा। अनन्ता, लोकजननी, पृथ्वी, श्यामवर्णा, सर्वसुखप्रदा; रुक्मिणी, सीता, सर्ववेदस्वरूपा, शुभा। सती, सरस्वती, गौरी, शान्ति, स्वाहा, स्वधा, रति; नारायणी, महाकायः, विष्णोः अविभाज्या। यः प्रातःकाले एतानि पवित्राणि नामानि पठति, सः महद् ऐश्वर्यं, धनं, धान्यं, मलरहितत्वं च प्राप्नोति। सुवर्णवर्णा, मृगनयना, सुवर्णरजतमालया भूषिता; चन्द्रसमा, सुवर्णमयी लक्ष्मीः, विष्णोः कदापि न वियुक्ता। सुगन्धा, अजिता, नित्यपोषिणी, कर्मप्रदा; सर्वभूताधिपः—तां श्रीं अत्र आह्वयामि। एवं ऋग्वेदे महादेवी स्तूयते; सा शिवाय, देवगणाय च, समस्तसमृद्धिं सुखं च दत्तवती। सा जगतोऽधिपः, विष्णोः नित्यपत्नी; सर्वं तस्याः दृष्ट्याः अधीनम्, चरं स्थिरं च जगत्। देवी तस्य उरःस्थले अग्नौ दीप्तिरिव स्थितः; सः सर्वस्य अधिपः, अव्ययः, अचलः पुरुषः। सः नारायणः, श्रीयुक्तः, स्नेहगुणसागरः; स्वामी, सौम्यः, भाग्यवान्, सर्वज्ञः, सर्वशक्तिसम्पन्नः। सः नित्यकामः, स्वभावतः मित्रः सहचरः; अमृतस्नेहसागरः, सर्वजीवाश्रयः। स्वर्गे सुखदः, मोक्षे सुखदः, भक्तानां दयास्रोतः; तस्मै श्रीविष्णवे सर्वं सेवा समर्पयामि। यत्र यत्र, यदा यदा, यथा यथा, सर्वं पद्मनाभस्य; एवं तस्य स्वरूपं ज्ञात्वा, सेवासुखं प्राप्यते। एवं मन्त्रार्थं विज्ञाय, भक्तिं सम्यक् आचरितव्यम्; सर्वं चरं स्थिरं च जगत् तस्य सेवकः। श्रीनारायणः, प्रभुः, लोकनाथः; माता, पिता, पुत्रः, बन्धु, निवासः, आश्रयः, गन्तव्यः। श्रीपतिः, शुभगुणसम्पन्नः, सर्वकामफलप्रदः; 'निर्गुणः' शास्त्रेषु कथितः, लोकनाथः। हीनता तु दोषयुक्तैः स्वभावगुणैः संगात् उच्यते; यत्र मिथ्याजगत् वेदान्तगम्यवाक्येषु कथ्यते। यद् इह दृश्यते, तद् अनित्यं उच्यते; अण्डस्वरूपस्यापि विनाशः भविष्यति। सर्वस्वभावानां अनित्यता एवं घोषितः; हे महादेवि, एषः हरिः प्रकृत्याः उत्पत्तिः। क्रीडायै देवाधिदेवः विष्णुः, दिव्यक्रीडापति, जगत् चतुर्भिः ततो दशभिः सागरद्वीपैः सृजितवान्। चतुर्विधैः भूतैः, महापर्वतैः, एषः सुन्दरः, पूर्णः ब्रह्माण्डः प्रकृत्याः उत्पन्नः। दशाधिकगुणैः, सप्तावरणैः आवृतः, तत्र कालः कालः, काष्ठः, इत्यादिरूपेण प्रवर्तते। कालस्यैव, सृष्टि, स्थिति, प्रलयः जगति; ब्रह्मणः एकः दिवसः सहस्रचतुर्युगपरिणामः। एवं शास्त्रवाक्यैः उक्तं, श्रीनारायणस्य, श्रीदेव्या च, अनाद्यन्तं, सर्वव्यापकं, सर्वाधारं स्वरूपं, जगदुत्पत्तिस्थितिलयकारणं च, भक्त्या अवलोक्य, श्रद्धया सेवितव्यम्।