ततः स मुनिः, हृदयेन प्रमुदितः, अद्भुतान् देवतान् आह्वयत्; तेषां सर्वेषां तदा तत्रैव, स्वैः पार्षदैः सहितानां, आगमनं अभवत्। तस्मिन्नेव समये, पार्वती भगवंतं समुपसृत्य, करुणासिन्धुं ईश्वरं प्रार्थयति—“भगवन्, एतस्य श्रवणं कुर्वन्ति ये, तव पार्षदाः च के, तेषां विषये श्रुतुमिच्छामि। कृपया कथय।” ईश्वरः प्रत्युवाच—“राधया सह गोविन्दः सुवर्णसिंहासन उपविष्टः, पूर्वोक्तरूपसौन्दर्ययुक्तः, दिव्याभरणवस्त्रहारैः शोभितः। स त्रिभङ्गीमूर्त्या स्थितः, मनोहरः सौम्यः, गोपीनां नेत्रेषु नक्षत्रवत् प्रकटः; बहिः योगपीठे, सुवर्णसिंहासनस्य मध्ये, सन्नद्धः। राधिकायाः मूलप्रकृतित्वेन, ललिता-आदिभिः कृष्णस्य प्रियतमाः, प्रकृतिप्रधानाः, अतिसंलग्ना, सन्नद्धाः। अग्रे ललिता, उत्तरपश्चिमे श्यामला, उत्तरदिशि धन्या, उत्तरपूर्वे श्रीहरिप्रिया, पूर्वे विशाखा, आग्नेये शैब्या, दक्षिणे पद्मा, दक्षिणपश्चिमे क्रमशः स्थिताः। योगपीठे सिंहाग्रभागे चन्द्रावती रम्या प्रियतमाः; एते अष्ट प्रकृत्यः, कृष्णस्य मुख्यप्रियाः। राधा चन्द्रावत्याः तुल्या, चन्द्रावली चित्ररेखा चन्द्रा मदनसुन्दरी, प्रियाः श्रीमधुमती चन्द्ररेखा हरिप्रिया—एते षोडश प्रकृत्यः, कृष्णस्य प्रियतमाः। राधा वृन्दावनाधिपः, चन्द्रावली च प्रियतमाः, समानगुणसौन्दर्ययुक्ते, आकर्षणमयी, सुनेत्रे। मनोहरवस्त्रधारिण्यः, यौवनवयस्याः, असंख्येयाः गोपीकन्याः तयोः पुरतः स्थिताः। शुद्धसुवर्णवर्ण्यः, शान्ताः, दीप्तनेत्राः, रूपहृदयैः कृष्णे समाविष्टाः, तस्य आलिङ्गनं आकाङ्क्षन्त्यः। कृष्णस्य श्यामरूपरससिक्ताः, तस्य सन्निधौ चित्तानि प्रफुल्लानि, पद्मनेत्राः तस्य पद्मपादौ पूजयन्त्यः, मनः तत्रैव नियोजितम्। ततः दक्षिणे, वेदानां कन्याः सहस्रसहस्राणि, विश्वं मोहितरूपाः, तस्य कृष्णस्य स्पृहायुक्तहृदयाः। विविधमधुरस्वरैः त्रिलोकं मोहयन्त्यः, प्रेमाभिभूताः, गुह्यरहस्यगीतानि गायन्त्यः। वामे दिव्यकन्याः, दिव्यवस्त्रधारिण्यः, कलारूपिण्यः, दिव्यभावसम्पन्नाः। अत्युत्तमसौन्दर्ययुक्ताः, दृष्ट्या परममोहिनीः, निर्लज्जाः, गोविन्दं उपगच्छन्त्यः, तस्य अङ्गस्पर्शे उत्सुकाः। तस्य प्रेमे मनः संनद्धम्, स्मितान्तरालदृष्ट्या पश्यन्त्यः, बहिः मण्डपस्य, तस्य प्रियासमवेताः। समानवस्त्रवयः, समानबलविक्रमाः, समानगुणकृत्याः, समानाभरणप्रियाः। समानस्वरगीताः, वेणुवादननिष्ठाः; पश्चिमद्वारे श्रीदामा, उत्तरद्वारे वसुदामा, पूर्वद्वारे सुदामा, दक्षिणद्वारे किंकिणी स्थितः। तेषां बहिः सुवर्णमणिमण्डितसिंहासनम्, सुवर्णप्रासादेन परिवृतम्। मध्यभागे सुवर्णपीठे, सुवर्णाभरणैः शोभिते, स्तोककृष्णः सुभद्रया सह, असंख्येय गोपबालकैः सहितः। शृङ्गवीणावेणुयष्टिवेषस्वरयुक्ताः, तस्य गुणानुस्मरणे निमग्नाः, भावपूर्णगीतैः गायन्तः। अद्भुतोपहारैः, अद्भुतरूपैः, सदा हर्षाश्रुवर्षणाः, रोमाञ्चिताङ्गाः, महान्योगिवत् विस्मिताः। असंख्येय गोविन्दैः परिवृताः, ताम्रधातुसदृशदीप्तयः, तेषां बहिः सुवर्णरक्षा, दशमिल्यनसूर्यप्रभासमानः। चतुर्दिक्षु महान् उद्यानः, मधुरगन्धयुक्तः; पश्चिमे, पुरतः, श्रीपारिजातवृक्षः। तस्य अधः सुवर्णसिंहासने सुवर्णमणिमण्डिते, मध्ये दिव्यसिंहपीठः, रत्नमाणिक्यदीप्तः। तस्य उपरि, परमानन्दमयः वासुदेवः, जगन्नाथः, त्रिगुणातीतचैतन्यस्वरूपः, सर्वकारणकारणम्। श्यामवर्णः मेघसदृशः, नीलकुन्तलः, पद्मनेत्रः, मकरकुण्डलधारी। चतुर्भुजः, चक्रखड्गगदाशङ्खपद्मायुधधरः; अनादिः अनन्तः, नित्यः, परमपुरुषः, श्रेष्ठः। दीप्तरूपः, महातेजस्वी, पुरातनः, वनमालाधारी, पीतवस्त्रधारी, सौम्यः, दिव्याभरणैः शोभितः। दिव्याङ्गरागेन अभिषिक्तः, अङ्गानि रम्यसुष्ठितानि; तस्य सह रुक्मिण्या, सत्यभामया, नाग्नजित्या, शुभलक्षणया। मित्रविन्दा, अनुविन्दा, सुनन्दा, प्रिय जाम्बवती, सुशीला—एते अष्ट स्त्रियः वासुदेवस्य परमप्रियाः। सेवकाः, दीप्तिमन्तः, सेवापूजननिष्ठाः, तत्र समागताः; उत्तरमहौद्यानस्य, चन्दनगन्धयुक्तस्य, अधः। तत्र सुवर्णपीठे, मणिमण्डितमण्डपेन शोभिते; मध्ये सुवर्णसिंहासनम्। तत्र रेवत्या सह संकर्षणः, हलधरः, भगवत्प्रियतमः, समानगुणरूपयुक्तः। शुद्धस्फटिकसदृशदीप्तिमान्, रक्तपद्मनेत्रः, नीलवस्त्रधारी, सौम्यः, दिव्याभरणहारवस्त्रधारी। सदा मधुमदिरापानप्रियः, मदमत्तनेत्रः; तस्य दक्षिणे प्रद्युम्नः, दीप्तिमान्, मध्ये स्थितः। कामवृक्षस्य अधः, मणिमण्डितप्रासादेन शोभिते; तस्य मध्ये दिव्यरत्नमाणिक्यदीप्तसिंहासनम्।