शृणुत धर्ममिमं पावनं यः सततं पालयेत्। मनुष्यः क्रोधं न कदापि सेवेत, द्वेषरागलोभमायाचारदम्भमोहमत्सरविद्वेषज्ञाननिन्दनानि च सर्वथा वर्जयेत्। ईर्ष्यां गर्वं शोकं मोहं च त्यजेत्, न च कस्यचित् हिंसां कुर्यात्; पुत्रस्य शिष्यस्य च शास्त्रार्थं शासनेन प्रवर्तेत्। अधमजनैः सह न संश्रयेत्, न च मनः तृष्णया आविष्टं कुर्यात्; आत्मनं न अवमन्येत, न चात्मन्युपेक्षां कदाचित् सेवेत्। विद्वान् पुरुषः न कदापि श्रेष्ठं वा आत्मानं वा कामेन तिरस्कुर्यात्; नखैः भूमिं न खन्याद्, न च उपविष्टः भूमिं मार्जयेत्। नद्याः नाम्ना अन्यां नदीं न संबोधयेत्, न च पर्वतस्य नाम्ना अन्यं पर्वतं; गृहे वा भोजने वा सहचरं न परित्यजेत्। जलं नग्नः न प्रविशेत्, न च अग्निं अतिवर्तेत्; शिरसः शेषेण तैलं शरीरे न लेपयेत्। सर्पैः शस्त्रैः वा न क्रीडेत्, न च स्वकायस्य व्रणं स्पृशेत्; अशुचिना सह न गच्छेत्, न च रहस्यं समाचरेत्। हस्तपादवाक्चक्षुषां चेष्टया न क्रीडेत्, न च लिङ्गोदरकर्णैः कदापि विकारं कुर्यात्। नखैः वा अङ्गैः शब्दं न कुर्यात्, न च अञ्जलिना जलं पिबेत्; नाभिपादहस्तैः जलं न ताडयेत्। मूलफलानि न ईटया भिनत्ति, न च म्लेच्छभाषां पठेत्; पादेन आसनं न चालयेत्। हेत्वाभावे नखान् न विदारयेत्, न च उच्चैः शब्दं कुर्यात्, न चाङ्गच्छेदनक्षुणनमर्दनादिकं कुर्यात्। शयानः न खादेत्, निष्फलं कर्म नाचरेत्; नृत्यगीतवाद्येषु न प्रवर्तेत्। उभाभ्यां हस्ताभ्यां शिरः न खुजन्येत्; लौकिकैः श्लोकैः देवतानां, वाक्पतेः अपि, न स्तुतिं कुर्यात्। अक्षैः न क्रीडेत्, न च धावेत्, न जलं मूत्रपुरीषं वा विसृजेत्; भोजनानन्तरं न शयानः स्यात्, नग्नः न स्नानं कुर्यात्। गच्छन् न जपेत्, शिरः न स्पृशेत्; दन्तैः नखकेशौ न छिनत्ति, शयानं न बोधयेत्। अकालकाले सूर्यस्य सन्निधिं न गच्छेत्, न च शवधूमं; रिक्तगृहे न शयेते, न च स्वयमेव पादत्राणं धारयेत्। हेत्वाभावे न निःक्षिपेत्, न बाहुभ्यां नदीं तरेत्; पादेन पादौ न प्रक्षालयेत्। पादौ अग्निसमीपे न तापनं कुर्यात्, न कांस्यपात्रे प्रक्षालयेत्; न च देवब्राह्मणगवां प्रति पादौ प्रसारितुम् उचितम्। अशुचिः वाय्वग्निराजब्राह्मणसूर्यचन्द्रमसां समीपं न गच्छेत्, न च शयेते, न पिबेत्, न पठेत्, न स्नानं कुर्यात्, न खादेत्। सायं प्रातः च मध्याह्ने च बहिः न गच्छेत्, न शयेते, न पठेत्, न स्नानं कुर्यात्, न अभ्यञ्जनं कुर्यात्, न खादेत्, न यात्रा कुर्यात्। अशुचिः हस्तेन न खाद्यं ब्राह्मणं गावं वह्निं वा स्पृशेत्। पादेन न गच्छेत्, न च देवप्रतिमां स्पृशेत्; अशुचिना वह्निं न सेवेत, न च तस्मिन्काले देवर्षीणां स्तुतिं कुर्यात्। गम्भीरजलं न प्रविशेत्, हेत्वाभावे न स्नानं कुर्यात्; वामहस्तेन वा मुखेन वा जलं न पिबेत्। प्रातःकाले अपि प्रक्षालनं विना शौचं न कुर्यात्, न च जलं रेतः स्रावयेत्; मलरुधिरशृङ्गयुक्तं वस्तु न स्पृशेत्। प्रवाहिणीं नदीं न तरेत्, न च जलमध्ये मैथुनं कुर्यात्; पावृक्षं न छिनत्ति, न च जले निःक्षिपेत्। अस्थिमृद्भस्मकपालकेशकण्टकतुषाङ्गारमलानां उपरि न उपविशत्। वह्निं न अतिक्रामेत्, न चाधः स्थापयेत्; पादेन न स्पृशेत्, न च सुपर्णया वा सूपेन वा वह्निं वातयेत्। वृक्षं न आरोहति, अशुचिः सन् न पश्येत्; वह्निं वह्नौ न क्षिपेत्, न च जले निवारयेत्। मित्रस्य वा स्वस्य मरणं न अन्येषां श्रावयेत्; प्रतिषिद्धद्रव्यं वा कुटिलं न विक्रीयात्। विद्वान् अशुचिः सन् न श्वासेन वह्निं प्रज्वालयेत्; तीर्थसीमाजलं न वहयेत्। पूर्वसंविदं कदापि न भिनत्ति; पशुपक्षिसिंहानां युद्धं न कारयेत्। जलवाय्वर्कादिभिः परेषां क्लेशं न कुर्यात्; आचार्येभ्यः सत्कर्म कृत्वा न च तान् वञ्चयेत्। सायं प्रातः च गृहद्वारं सुरक्षित्य स्थापयेत्; पुष्पगन्धानुलेपनैः सह भार्यया बहिः भोज्यं भुञ्जीत। कलहे विवादे वा प्रविष्टुं न यत्नः; ब्राह्मणः नखच्छेदनकथनहास्यं विना स्थित्वा तिष्ठेत्। स्वहस्तेन वह्निं स्पृशेत्, जलमध्ये चिरं न तिष्ठेत्; पक्षसूपेन हस्तेन वा वह्निं न वातयेत्। मुखेन वह्निं प्रज्वालयेत्, यतो वह्निः मुखात् उत्पन्नः; परदारया न भाषेत, न चापात्रे यजेत्। ब्राह्मणः नित्यं एकाकी न गच्छेत्, न च जनसमूहे संगच्छेत्; देवालयं न प्रविशेत् विना प्रदक्षिणां कृत्वा। वस्त्रं न मर्दयेत्, देवालये न शयेते; एकमार्गं न गच्छेत्, न च अधर्मिष्ठैः सह संगच्छेत्। रोगपीडितैः, शूद्रैः, पतितैः च न सह वसेत्; न च पादत्राणं विना, जलादिकं विना च गच्छेत्। द्विजातिः कदापि श्मशानं मार्गे न अतिक्रामेत्; योगिसिद्धत्यागिनां वा निन्दां न कुर्यात्। एवं धर्मान् सततं स्मरन्, धर्मपथं न विचालयेत्।