ततः स यात्री सूर्यरकं प्रति प्रस्थितव्यः, यत्र जमदग्निना पावितं तीर्थं विराजते। तत्र रामस्य पुण्ये स्नात्वा, महान् सुवर्णलाभः सिध्यति। सप्तसु गोदावरीतीर्थेषु यः स्नानं कुर्यात्, संयतात्मा नियताहारश्च, स महत् पुण्यं प्राप्य, देवलोकं याति। ततः देवयानमार्गे प्रस्थितः, संयमितात्मा नियताहारश्च, दिव्यस्य सत्रस्य पुण्यं लभते। तुङ्गकवनं प्राप्य, ब्रह्मचारी संयतेंद्रियः, प्राचीनकाले तत्र सरस्वतऋषीन्वेदैः उपदिशत्। तत्राङ्गिरसः सुतः, ऋषिसत्तममध्यासीनः, नष्टान् वेदान् पुनः स्थापयामास, हे भरत। तत्र यथाविधि उच्चारितेन ‘ॐ’ इत्यक्षरेण, पूर्वं पठितं सर्वं तस्मै प्रकटितं। तत्र सन्ति ऋषयः, देवाः, वरुणः, अग्निः, प्रजापतिः, हरिः, नारायणः, महादेवश्च। तत्र भगवाञ्छ्रेष्ठः पितामहः, देवैः सह, ब्राह्मणं तेजस्विनं भृगुम्, यज्ञकर्तृत्वाय नियोजयामास। ततः स भगवाञ्छास्त्रदृष्टेन विधिना, सर्वेषां ऋषीणां पुनः दीक्षां चकार, देवैर्दृष्टां। तत्र विधिविहितेन घृतभागेन, देवाः तृप्ताः सञ्जाता, त्रीन् लोकान् जग्मुः, ऋषयश्च स्वेच्छया प्रस्थिताः। यः तुङ्गकवनं प्रविशति, तस्य स्त्रीणां वा पुंसां वा, सर्वपापं क्षणेन नश्यति। तत्र मासमेकं वसेद् धृतव्रतः संयम्येन्द्रियः, नियताहारो वा; स ब्रह्मलोकं प्राप्य, पुनः कुलं शुद्धयति। मेधावनं प्राप्त्वा, पितॄन् देवांश्च तर्पयेत्; स अग्निष्टोमफलमवाप्नोति, स्मृतिं मेधां च लभते। तत्र कालञ्जरं गच्छेत्, यत्र सहस्रगोदानां पुण्यं लभ्यते; कालञ्जरगिरौ तत्र आत्मानं सम्यगाचरेत्। स स्वर्गलोके पूज्यते, नात्र संशयः। ततः चित्रकूटं पर्वतश्रेष्ठं गच्छेत्। मन्दाकिनीं नदीं प्राप्य, या पापापहाः, तत्र स्नानं कृत्वा, पितृदेवपूजनरतः— स अश्वमेधस्य फलमवाप्नोति, परमां गतिं प्राप्नोति; ततः गुहस्य परमं स्थानं गच्छति। यत्र महादेवो महासेनः सदा तिष्ठति, तत्र केवलं गत्वा, पुरुषः सफलो भवति। कोटितीर्थे स्नात्वा, सहस्रगोदानां पुण्यं लभते; प्रदक्षिणं कृत्वा, कीर्तिस्थानं प्राप्नोति। महादेवं सोमसदृशप्रभं समीपं गत्वा, तत्र कूपः प्रसिद्धो भरतवंशेषु दृश्यते। यत्र चत्वारः समुद्राः स्थिताः, तत्र स्पृष्ट्वा, प्रदक्षिणं कृत्वा, संयतात्मा शुद्धः पुरुषः परमां गतिं प्राप्नोति। ततः शृङ्गवेरपुरं गच्छेत्, यत्र रामो दशरथात्मजः पूर्वं गङ्गां तीर्त्वा गतः। तत्र गङ्गायां स्नात्वा, ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः, पापात् विमुक्तो वाजपेयस्य फलमवाप्नोति; ततः मुञ्जवटं देवानां स्थानं गच्छेत्। महादेवं सम्पूज्य, प्रदक्षिणं कृत्वा, गणपतिप्रसादं लभते। ततः प्रयागं गच्छेत्, मुनिप्रशंसितं, यत्र ब्रह्मादयः देवाः दिशां च पालकाः निवसन्ति। तत्र लोकपालाः, सिद्धाः, पितरश्च, सनत्कुमारादयः महर्षयः। तत्र नागाः, सुपर्णाः, शुक्रधारिणः सिद्धाः, नद्यः, समुद्राः, गन्धर्वाः, अप्सरसश्च। तत्र हरिः भगवाञ्छ्रेष्ठः प्रजापतिपूर्वकः स्थितः; तत्र त्रयः कूपाः, तेषां मध्ये जाह्नवी प्रवहति। प्रयागात् श्रेष्ठं, सर्वतीर्थेभ्यः पूजितं, सूर्यतनया तत्र त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धा। या यमुनया गङ्गया च संयुक्ता, लोकानां हितं करोत्; गङ्गायामुनयोर्मध्ये पृथिव्याः स्फिक् स्मृता। मुनयः प्रयागं स्फिक्पृष्ठान्तं पीठं च विदुः; प्रयागः स्थिरः, कंबलाश्वतरयोः सहितः। तत्र भोगवती तीर्थं, प्रजापतेः वेद्यं च; यत्र वेदाः यज्ञाश्च सन्निहिताः, हे युधिष्ठिर। तत्र निष्पापाः मुनयः प्रजापतिं पूजयन्ति, देवाश्च, चक्रिणोऽपि यज्ञं कुर्वन्ति। तस्मात्, हे भारत, त्रिषु लोकेषु प्रयागात् पुण्यतरं नास्ति; प्रयागः सर्वतीर्थेभ्यः अधिकं तेजोऽस्ति, हे प्रभो। यस्य केवलं नामश्रवणेन, नामोच्चारणेन, वा नमस्कारेण, सर्वपापात् विमुक्तिः सिध्यति। यः दृढव्रतः तत्र संगमे स्नानं कुर्यात्, स राजसूयाश्वमेधयोः तुल्यं पुण्यं प्राप्नोति। एष देवतानां अपि यज्ञभूमिः; यत्र लघु दत्तमपि महद्भवति, हे भारत। देववाक्यैः मानववाक्यैर्वा, तव मनः प्रयागे मरणात् न विमोचयेत्। दशसहस्राणि तीर्थानां षष्टिकोटयः अधिकानि चात्र सन्ति, हे कुरुनन्दन।