कुरुवृषभ, देवैः सहितः यः नन्दिनीपृष्ठं कूपं प्राप्नोति, तेन मनुष्ययज्ञस्य पुण्यं लभ्यते। यः च कालीका-कौशिकी-अरुणानां सङ्गमे स्नात्वा, त्र्यहं उपोष्य, तस्य सर्वपापानां विमुक्तिः भवति। उर्वशीतीर्थं सोमाश्रमं च सम्प्राप्य, कुम्भकर्णाश्रमे स्नात्वा, सः पृथिव्यां पूज्यते। तथैव कोकामुखे स्नात्वा, ब्रह्मचारी भक्तिमान् पूर्वजन्मस्मरणं प्राप्नोति—इदं प्राचीनैः दृष्टम्। केवलं तस्यां नदीं एकवारम् उपगम्य, द्विजः सर्वपापैः विशुद्धः सन्तुष्टश्च स्वर्गलोकं याति। ऋषभद्वीपं सम्प्राप्य, क्रौञ्चारेर् सेवां कृत्वा, सरस्वत्याः जलं स्पृष्ट्वा, दिव्ययानस्थितः सः प्रभाम् आवहति। महाबाहो, औद्यायकतीर्थे, मुनिसमाकीर्णे, यः स्नानं कुर्यात्, सः सर्वपापैः प्रमुच्यते। ब्रह्मर्षिसंस्कृतं ब्रह्मतीर्थं गत्वा, वाजपेयस्य फलं लभ्यते—अत्र न संशयः। ततः चम्पां गत्वा, भागीरथ्यां जलकर्म कृत्वा, दण्डार्पणं सम्प्राप्य, सहस्रगोदानेन तुल्यं फलं प्राप्नोति। अनन्तरं लाभिधिकां पुण्यतीर्थां पुण्यशीलैः सेवितां गत्वा, वाजपेयस्य फलं लभते, दिव्ययानस्थितश्च पूज्यते। नारद उवाच—ततः संध्यां ज्ञानपरमां तीर्थराजां सम्प्राप्य, तस्यां जलस्पर्शेन पुरुषः निःसंशयं प्राज्ञो भवति। रामस्य प्रसादेन तीर्थराजः प्राचीनं प्रतिष्ठितः; तं लौहित्यं गत्वा, सुवर्णसमृद्धिं विन्दति। करतोयां नदीं सम्प्राप्य, त्र्यहं उपोष्य, अश्वमेधस्य फलं लभते, इन्द्रलोकं च याति। गङ्गासागरसंयोगे, अश्वमेधस्य दशगुणं पुण्यं पण्डितैः कथ्यते। गङ्गायाः परमद्वीपं सम्प्राप्य, तत्र स्नात्वा त्र्यहं उपोष्य, यः काङ्क्षितं तत् सर्वं प्राप्नोति। ततः पापनाशिनीं वैतरणीं गत्वा, विशुद्धां विरजातीर्थं सम्प्राप्य, सः पुरुषः शशिनिभः प्रभां प्राप्नोति। तस्य प्रभावात् स्वकुलं विशुद्ध्य, सर्वपापं नाशयति; सहस्रगोदानेन तुल्यं फलं प्राप्य, स्वकुलं पावयति। शोनाज्योतिरथ्ययोः संगमे शुचिस्थितः, पितृदेवताभ्यां तर्पणं कृत्वा, अग्निष्टोमस्य फलं लभते। कुरुश्रेष्ठ, शोनानर्मदयोः स्रोतसि, वंशच्छेदं स्पृष्ट्वा, वाजिमेधस्य फलं प्राप्नोति। राजन्, कोसलदेशे ऋषभतीर्थं गत्वा, त्र्यहं उपोष्य, वाजिमेधस्य फलं लभते। कोसलं सम्प्राप्य, कालतीर्थं स्पृष्ट्वा, ऋषभस्यैकादशगुणं पुण्यं लभते—अत्र न संशयः। पुष्पवतीं नदीं स्पृष्ट्वा, त्र्यहं उपोष्य, सहस्रगोदानेन तुल्यं फलं प्राप्नोति, स्वकुलं च उद्धरति। ततः शुचित्वेन बदरिकातीर्थे स्नात्वा, दीर्घायुष्यम् आप्नोति, स्वर्गलोकं च गच्छति। ततः महेन्द्रं गत्वा, जमदग्निना सेवितं, रामतीर्थे स्नात्वा, वाजिमेधस्य फलं लभते। भारतश्रेष्ठ, मातङ्गस्य केदारं सम्प्राप्य, तत्र स्नात्वा, सहस्रगोदानेन तुल्यं फलं लभते। श्रीपर्वतं गत्वा, तटं स्पृष्ट्वा, अश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति, परमसिद्धिं च गच्छति। तत्र श्रीपर्वते देवेशः देवीसहितः, परमसन्तुष्टः, ब्रह्मणा देवगणैः परिवृतः स्थितः। तत्र दिव्यसरोवरं शुद्धचित्तः स्नात्वा, अश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति, परमसिद्धिं च लभते। भण्डे देवैः पूजितं ऋषभगिरिं गत्वा, वाजपेयस्य फलं लभते, परं स्वर्गं चानन्दति। ततः कावेरीं गन्तव्यम्, यत्र अप्सरसां गणैः परिवृता; तत्र स्नात्वा, नरः सहस्रगोदानेन तुल्यं पुण्यं लभते। तत्र सागरतटे कन्यातीर्थे स्नात्वा, सर्वपापात् विमुच्यते। ततः त्रिलोके प्रसिद्धं गोकर्णं सम्प्राप्य, सागरसम्मिलिते, सर्वभूतैः पूजितं, यत्र ब्रह्माद्या देवाः, तपोधनाः ऋषयः, भूतयक्षपिशाचकिन्नरमहोरगाः, सिद्धचारणगन्धर्वमानुषनागाः, नद्यः, समुद्राः, गिरयः च, उमापतिं पूजयन्ति। तत्र भगवन्तं पूज्य, त्र्यहं उपोष्य, दशाश्वमेधसमं फलं प्राप्नोति, गणेशस्य च प्रीतिं लभते। द्वादशरात्रोपवासेन तत्र पुरुषार्थसिद्धिः; तत्रैव गायत्र्याः पीठं त्रैलोक्यविख्यातम् अस्ति। त्र्यहवासेन सहस्रगोदानेन तुल्यं पुण्यं लभ्यते, नरपतिश्रेष्ठ, ब्राह्मणेषु चिह्नमेकं दृश्यते। यः मिश्रजात्यपि तत्र गायत्रीं जपति, तस्य वाणी गीतं वा काव्यं वा भवति। यदि अब्राह्मणः सवित्रीं जपति, सा नश्यति; किंतु दुर्लभं संवर्तमुनिसरः सम्प्राप्य, सः रूपसम्पन्नः पुण्यशाली जायते। ततः वेनां सम्प्राप्य, पितृदेवताभ्यां तर्पणं कर्तव्यम्। एवं पावनानि पुण्यतीर्थानि सम्प्राप्य, स्नानोपवासादिभिः, मनुष्यः सर्वपापैः विमुक्तः, पुण्यफलानि च प्राप्य, स्वर्गलोकं, कीर्तिं, दीर्घायुष्यम्, कुलोद्धारं, परमसिद्धिं च लभते।