राज्ञः प्रश्नानन्तरं धर्मज्ञः सूतः कथां प्रवर्तयामास— यः पुरुषः अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्नोति, स स्वर्गलोकं गच्छति; ततः, हे राजन्, महेश्वर्याः प्रवाहं सम्प्राप्य, अश्वमेधस्य फलं लभते स्वकुलं च उद्धरति। देवतासरः सम्प्राप्य, शुद्धात्मा कश्चित् नरः नापद्यते, वाजपेयस्य च फलं प्राप्नोति। ततः, ब्रह्मचर्यनिष्ठः, महेशस्थानं गन्तव्यं। यत्र महेश्वरतीर्थे स्नानं कृत्वा, अश्वमेधस्यैव फलं लभते; तत्र, भारतश्रेष्ठ, पुण्यानां तीर्थानां समूहः प्रसिद्धः। कूर्मरूपेण, हे राजन्, दुष्टासुरेण तेषां हरणे सति, बलवान् विष्णुः तानि हरति स्म। तत्र तीर्थसमूहे अभिषेकं कृत्वा, पुण्डरीकं प्राप्य विष्णुलोकं गच्छति। ततः, पुरुषश्रेष्ठ, नारायणस्थानं प्रति यान्तव्यं, यत्र हरिः सदा निकटवर्ती वसति, भारत। तत्र ब्रह्मादयः देवाः, तपस्विनः ऋषयः, आदित्या, वसवः, रुद्राश्च जनार्दनं पूजयन्ति। शालग्रामनाम्नि तीर्थे, यत्र विष्णोः अद्भुतकर्माणि प्रसिद्धानि, त्रैलोक्यनाथं वरदं विष्णुं च सम्प्राप्य, अश्वमेधस्य फलं लभते विष्णुलोकं च गच्छति। तत्र स्नानमात्रेण सर्वपापविमुक्तिः स्यात्। तत्र कूपे चतुर्दिशः समुद्राः नित्यं सन्ति; तत्र स्नात्वा, हे राजन्, कश्चन न कदापि आपदं प्राप्नोति। महादेवं वरदं च अक्षयं विष्णुं सम्प्राप्य, सोमवत् तेजस्वी, ऋणमुक्तः भवति, युधिष्ठिर। जातिस्मरे तीर्थे स्नानं कृत्वा, शुद्धः एकचित्तः च, निःसंशयं पूर्वजन्मस्मृतिं प्राप्नोति। वटेश्वरपुरं गत्वा, केशवं पूजयित्वा, उपवासेन इच्छितान् लोकान् प्राप्नोति। वामनं सम्प्राप्य, सर्वपापनाशनं, हरिं नमस्कृत्य, कदापि आपदं न प्राप्नोति। भरताश्रमं गत्वा, सर्वपापविमोचनं, तत्र कौशिकीं सेवेत, या महापातकनाशिनी। तत्र राजसूयस्य फलं प्राप्नोति; ततः, धर्मज्ञ, उत्तमं चम्पकवनं प्रति यान्तव्यं। तत्र एकरात्रं वसन्, सहस्रगोदानस्य फलं लभते; ततः गोविन्दं तीर्थश्रेष्ठं सम्प्राप्य, एकरात्रोपवासेन अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्नोति। तत्र महातेजस्विनं विश्वेश्वरं देवीसमेतं दृष्ट्वा, मित्रावरुणयोर्लोकान् प्राप्नोति, भारतश्रेष्ठ; तत्र त्रिरात्रोपवासेन अग्निष्टोमस्यैव फलं लभते। कन्यास्थानं सम्प्राप्य, नियमेन हिताहारः, मनोः प्रजापतेर्लोकान् प्राप्नोति, भारतश्रेष्ठ। कन्यायां अल्पदानमपि यः करोति, स वै दानं नश्यति न कदापि, इति दृढव्रताः मुनयः वदन्ति। निष्ठां सम्प्राप्य, या त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धा, अश्वमेधस्य फलं लभते विष्णुलोकं च गच्छति। निष्ठासंगमे दानं कुर्वन्तः नराः, पुरुषव्याघ्र, निर्मलस्य ब्रह्मलोकस्य प्राप्नुवन्ति। तत्र वसिष्ठस्य आश्रमः, त्रिलोके प्रसिद्धः; तत्र अभिषेकं कृत्वा, वाजपेयस्य फलं लभते। देवकूटं सम्प्राप्य, दिव्यर्षिसंघैः सेवितं, अश्वमेधस्य फलं लभते, स्वकुलं च उद्धरति। ततः, हे राजन्, कौशिकस्य सरः प्रति यान्तव्यं; तत्र विश्वामित्रः कौशिकनाम्ना परमसिद्धिं प्राप्तवान्। यः मासमेकं कौशिक्यां स्थित्वा, भारतश्रेष्ठ, स तस्मिन् मासे अश्वमेधसमानं पुण्यं प्राप्नोति। महतीं सरः सम्प्राप्य, सर्वतीर्थश्रेष्ठां, तत्र स्थितः कदापि आपदं न प्राप्नोति, सुवर्णसमृद्धिं च लभते। वीरपुत्रस्य आश्रमं सम्प्राप्य, अश्वमेधस्य फलं लभते, इन्द्रलोकं च प्राप्नोति। नन्दिनीकूपं सम्प्राप्य, देवैः सेवितं, कुरुनन्दन, मानवमेधस्य पुण्यं लभते। कालिका-कौशिकी-अरुणानां संगमे स्नात्वा, त्रिरात्रोपवासेन, पण्डितः सर्वपापैः विमुच्यते। उर्वशीतीर्थं सोमाश्रमं च सम्प्राप्य, कुम्भकर्णाश्रमस्नानेन, मनुष्यः पृथिव्यां पूज्यते। कोकामुखे स्नानं कृत्वा, ब्रह्मचारी जातिस्मरत्वं प्राप्नोति; इदं प्राचीनैः दृष्टमस्ति। नदीमेकवारं सम्प्राप्य, द्विजः सर्वपापविमुक्तः सन्तुष्टः स्वर्गलोकं गच्छति। ऋषभद्वीपं सम्प्राप्य, क्रौञ्चारेर् सेवां कृत्वा, सरस्वत्याः जलस्पर्शेन, दिव्ययानारूढः शोभते। औद्यानकतीर्थे, मुनिसंघैः सेविते, स्नानं कृत्वा सर्वपापैः विमुच्यते। ब्रह्मतीर्थं सम्प्राप्य, ब्रह्मर्षिपुण्यसंस्कृतं, वाजपेयस्य फलं लभते—नात्र संशयः। ततः चम्पां सम्प्राप्य, भागीरथ्यां जलदानं कृत्वा, दण्डार्पणं सम्प्राप्य, सहस्रगोदानस्य फलं लभते। ततः लाविडिकां यान्तव्यं, पुण्यसंस्कृतां, साधुभिः सेवितां; तत्र वाजपेयस्य फलं लभते, दिव्ययानारूढः पूज्यते। एवं पुण्यतीर्थयात्रया, स्नानेन, दानेन, उपवासेन च, नरः सर्वपापविमुक्तः पुण्यलोकान् प्राप्नोति।