ततः स तीर्थयात्रीः मणिनागं प्रति गच्छेत्। तत्र सहस्रगवां पुण्यं लभते। यः मणिनागे नैत्यकं हविर्भुङ्क्ते, तं विषसर्पदष्टं विषं न बाधते, हे राजन्; तत्रैकां रात्रिं वसन् सर्वपापैः प्रमुच्यते। अथ राजन्, ब्रह्मर्षेः गौतमस्य वनं गच्छेत्। अहल्याकुण्डे स्नात्वा परमां गतिं प्राप्नोति। तत्र सम्प्राप्य श्रीमं लभते, राजन्; तत्रैव धर्मज्ञ, उपापानं त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धम्। तत्राभिषेकं कृत्वा अश्वमेधस्य फलं लभते; तत्रैव जनकस्य नृपतेः कूपः देवैः पूजितः। तत्राभिषेकं कृत्वा विष्णुलोकं प्राप्नोति; अविनाशनं गत्वा सर्वपापेभ्यः प्रमुच्यते। अश्वमेधस्य फलं प्राप्य सोमलोकं गच्छति; गण्डकीं प्राप्य, यत्र सर्वाणि पुण्यानि जलानि सम्प्रसूयन्ते, वाजपेयस्य फलं लभते सूर्यलोकं च गच्छति। ततः धर्मज्ञ, ध्रुवाश्रमं प्रविश्य गुह्यकैः सह रमते, न संशयः; कर्मदां नदीं प्राप्य, सिद्धैः सेवितां, पुण्डरीकं लभते सोमलोकं च गच्छति। ततः महतीं विशालां नदीं प्राप्य, या त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धा, अग्निष्टोमस्य फलं लभते स्वर्गलोकं च गच्छति। ततः राजन्, महेश्वरीं प्रवाहिनीं प्राप्त्वा, अश्वमेधस्य फलं लभते कुलं च उद्धरति। देवतीर्थे पुण्ये सरसि स्नातः, शुचिः सन्, न आपदं प्राप्नोति वाजपेयस्य च फलं लभते। ततः ब्रह्मचारी महेशस्य स्थानं गच्छेत्। तत्र महेश्वरतीर्थे स्नात्वा अश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति; तत्रैव, भारतश्रेष्ठ, बहूनि पुण्यानि तीर्थानि प्रसिद्धानि सन्ति। कूर्मरूपेण, राजन्, दुष्टासुरेण ग्रहीतेषु तीर्थेषु, तानि बलवान् विष्णुः अपाहरत्। तत्र, राजन्, तीर्थसमूहेषु अभिषेकं कृत्वा पुण्डरीकं लभते विष्णुलोकं च गच्छति। ततः पुरुषश्रेष्ठ, नारायणस्थानं प्रति गच्छेत्, यत्र हरिः सदा सन्निहितः वसति, हे भारत। तत्र ब्रह्मादयः देवाः, तपस्विनः ऋषयः, आदित्याः, वसवः, रुद्राश्च जनार्दनं पूजयन्ति। शालग्रामनाम्नि तीर्थे, यः विष्णोः अद्भुतकर्मणा प्रसिद्धम्, त्रैलोक्यनाथं वरदं विष्णुं अच्युतं प्राप्य, अश्वमेधस्य फलं लभते विष्णुलोकं च गच्छति। तत्र, धर्मज्ञ, स्नानात् सर्वपापानि नश्यन्ति। तत्र चतुर्षु सागरेषु एकस्मिन्कूपे सदा सन्ति; तत्र स्नात्वा, राजन्, न कदाचिद् दुष्प्राप्तिम् आप्नोति। तत्र महादेवं वरदं, अक्षयं विष्णुं च सम्प्राप्य, सोमवत् प्रभासते, ऋणमुक्तः सन्, हे युधिष्ठिर। जातिस्मरे स्नात्वा, शुद्धः एकचित्तः च, निःसंशयं पूर्वजन्मस्मृतिं लभते। वटेश्वरपुरं गत्वा केशवं पूज्य, उपवासेन यथाकामान् लोकान् प्राप्नोति। ततः वामनं गत्वा, सर्वपापविनाशनं, हरिं देवमभिवाद्य, दुःखं न प्राप्नोति। भरताश्रमं गत्वा, यः सर्वपापविमोचनं, तत्र कौशिकीं नदीं सेवेत, या महापातकनाशिनी। तत्र राजसूयस्य फलं लभते; ततः धर्मज्ञ, उत्तमं चम्पकवनं प्रति गच्छेत्। तत्रैकां रात्रिं स्थित्वा सहस्रगवां दानस्य फलं लभते; ततः गोविन्दं तीर्थश्रेष्ठं गत्वा, उपवासेनैकां रात्रिं अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्नोति। तत्र विश्वेश्वरं महादेवीं सह दृष्ट्वा, दीप्तिमन्तं, मित्रावरुणयोर्लोकान् प्राप्नोति, हे भारतश्रेष्ठ। तत्र त्रिरात्रोपवासेन अग्निष्टोमस्य फलं लभते। कन्यास्थानं प्राप्त्वा, नियमिताहारः संयतश्च, मनोर्लोकान् प्राप्नोति, हे भारतश्रेष्ठ। कन्यायां यः किञ्चिदपि ददाति, तस्य दानं नश्यति न कदाचित्, इति मुनयः साक्षात् वदन्ति। निष्ठां गत्वा, या त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धा, अश्वमेधस्य फलं लभते विष्णुलोकं च गच्छति। निष्ठासंगमे दानं दत्त्वा, नरश्रेष्ठ, निर्मलम् ब्रह्मलोकं गच्छन्ति। तत्र वसिष्ठस्याश्रमः त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः; तत्र यः अभिषेकं करोति वाजपेयस्य फलं लभते। देवकूटं प्राप्त्वा, यत्र दिव्यर्षिसंघः, अश्वमेधस्य फलं लभते कुलं च उद्धरति। ततः राजन्, कौशिकर्षेः सरः प्रति गच्छेत्; तत्र विश्वामित्रः कौशिकः नाम, परमसिद्धिं प्राप्तवान्। यः तत्र मासमेकं स्थित्वा, धृतिमान्, अश्वमेधस्य तुल्यं पुण्यं तस्मिन्मासे प्राप्नोति। महतीं सरः, सर्वतीर्थश्रेष्ठां, यः निवसति, सः कदाचित् आपदं न प्राप्नोति, सुवर्णं च प्रचुरं लभते। शूरकुमारस्याश्रमं प्राप्त्वा, अश्वमेधस्य फलं लभते, इन्द्रलोकं च गच्छति।