यः हरये तुलसीकाष्ठधूपं समर्पयति, स इन्द्रस्य तुल्यं पुण्यं प्राप्नोति, शतगोदानस्य फलं च लभते। यदि कश्चित् तुलसीकाष्ठाग्निना पक्वं भोजनं केशवाय निवेदयति, तत् भोजनं मेरुपर्वतस्य तुल्यं मूल्यं प्राप्नोति। यः तुलसीकाष्ठाग्निना दीपं हरये प्रज्वलयति, स लक्षदीपदानस्य पुण्यं लभते। पृथिव्यां कोऽपि वैष्णवः कृष्णाय तुलसीकाष्ठचन्दनं समर्पयन् तुल्यः न दृश्यते। स विष्णोः करुणापात्रं भवति, अश्वश्रेष्ठ। प्रतिदिनं भक्त्या तुलसीकाष्ठचन्दनं हरये समर्पयन्, स हरिसन्निधौ आनन्दं अनुभवति। यः तुलसीपिष्टेन शरीरेण विष्णुं पूजयति, स एकस्मिन्नेव दिने शतगोदानस्य फलं लभते, यत् शतदिनपूजनस्य समं। यावत् कृष्णाभिषेकाय तुलसीकाष्ठचन्दनं देवालये तिष्ठति, तावद् तस्य पुण्यं शृणु। अष्टप्रमाणतिलदानस्य यत् फलं, तदेव चक्रधरस्य कृपया लभ्यते। यः पितृभ्यः तुलसीयुक्तं पिण्डं ददाति, तस्य पितरः पत्रपात्रेण शतवर्षपर्यन्तं तुष्टिं यान्ति। विशेषतः यः तुलसीमूलमृत्तिकया स्नानं करोति, तावत् तस्य शरीरे मृत्तिका तिष्ठति, तावत् तिर्थस्नानस्य फलं भवति। यः तया तुलसीपुष्पमालया पूजनं करोति, तत् विविधपुष्पैः पूजनं चन्द्रसूर्ययोः यावत् अस्तित्वं तावत् स्थिरं भवति। यस्मिन्गृहे तुलसीवनं अस्ति, तस्य दर्शनस्पर्शेन ब्रह्महत्याद्यपापानि नश्यन्ति, नारद, केवलं दर्शनात्। महादेवः उवाच—अधुना अन्यत् वक्ष्यामि; मनसा एकाग्रः शृणु। एतत् कस्यापि न उक्तम्; शृणु दिव्यऋषिश्रेष्ठ। यस्मिन्गृहे, ग्रामे, वा वने तुलसी अस्ति, तत्र विश्वेश्वरः हृदयेन तुष्टः तिष्ठति। तत्र गृहे न दरिद्रता, न बान्धवकृतदुःखम्, न शोकः, न भयम्, न रोगः, यत्र तुलसी तिष्ठति। सर्वत्र तुलसी पुण्या, विशेषतः तिर्थस्थले; देवस्य सन्निधौ भूमौ तां रोपयन्, विष्णुलोकस्य प्राप्तिः निश्चितम्। तुलसीपूजनं भक्त्या कुर्वन्, हरिः शान्तिं ददाति, घोररोगान् अशुभानि च निवारयति। यत्र तुलसीगन्धः वायुः वहति, तत्र दशदिशः चतुर्विधजन्तवः च शुद्धीभवन्ति। ऋषिश्रेष्ठ, यस्मिन्गृहे तुलसीमूलमृत्तिका तिष्ठति, तत्र सदा देवाः, शिवः, हरिः निवसन्ति। यत्र तुलसीवनस्य छाया पतति, तत्र पितृदत्तं दानं अक्षयम् भवति। तस्य मूलस्थाने ब्रह्मा, मध्ये जनार्दनः, पुष्पे रुद्रः तिष्ठन्ति; अतः तुलसी पुण्यदायिनी। यः सायं तुलसीविना शुद्धिं करोति, तस्य सर्वं राक्षसैः गृहीत्वा नरकं नयति। यः तुलसीपत्रजलं शिरसि स्थापयति, स गङ्गास्नानस्य पुण्यं शतगोदानस्य फलं च प्राप्नोति। विशेषतः यः शिवमन्दिरे तुलसीं रोपयति, तत्र प्रतिसञ्जातबीजस्य तुल्यं स्वर्गवासं युगानां यावत्। पूर्वं, देवी, उमा शंकराय हिमालये शततुलसीवृक्षान् रोपयामास; तान् नमामि। यः उत्सवकाले, श्रावणमासे, सूर्यसंक्रान्तिदिने तुलसीं रोपयति, तुलसी महापुण्यं ददाति। यः प्रतिदिनं तुलसीं पूजयति, दरिद्रः अपि स्वामी भवति; कृष्णः सर्वसिद्धिदाता कीर्तिं ददाति। यत्र शालग्रामशिलायाः सन्निधिः, तत्र हरिः अस्ति; तत्र स्नानं दानं च वाराणस्याः शतगुणं पुण्यं ददाति। कुरुक्षेत्रे, प्रयागे, नैमिषारण्ये शालग्रामपूजनं करोडगुणं पुण्यं ददाति। यत्र शालग्राममयं मुद्रिका तिष्ठति, तत्र वाराणस्याः सर्वं पुण्यं लभ्यते। यः कश्चित् पापं करोति, ब्रह्महत्यादिकं अपि, तत् सर्वं शीघ्रं शालग्रामपूजनात् नश्यति। नारदः उवाच—एवं तव कृपया तुलसीमाहात्म्यं श्रुतम्; अधुना त्रिरात्रतुलसीव्रतम् उक्त्वा। सदाशिवः उवाच—शृणु, विप्रश्रेष्ठ, एतत् प्राचीनं व्रतम्; श्रवणेन सर्वपापविमुक्तिः स्याद्—न संशयः। कदाचित् रैभ्यकल्पे एकः राजा प्रजापतिः आसीत्; तस्य पत्नी, चन्द्रमुखी, महापातिव्रता आसीत्। सा एतद्व्रतम् अकरोत्, सर्वकामफलप्रदं; तस्य त्रिरात्रव्रतस्य धर्मार्थकाममोक्षफलम्। यः तुलसीव्रतं श्रुणोति, विशेषतः कार्तिकशुक्लनवम्यां, तस्य जीवनं धन्यं, नारद। व्रती नियमेन स्थित्वा, भूमौ शयित्वा, इन्द्रियैः संयतः, त्रिरात्रं शुद्धः, मनः संयम्य व्रतं पालनं करोति। prescribed नियमं पूर्वं कृत्वा, तुलसीवनस्य सन्निधौ शयित्वा, ततः मध्याह्ने नदी वा सरसि शुद्धजलस्नानं करोति। स्नानं कृत्वा, पितृदेवयोः विधिवत् तर्पणं ददाति; ततः सुवर्णेन लक्ष्मीसमेतं जनार्दनस्य रूपं निर्माति।