शृणु, धर्मज्ञ! येन पापानि कृतानि जीवेषु हिंसा प्रवर्तिता, तेन मानवभूतस्य जन्मनि अन्धत्वं, एकाक्षित्वं, कुब्जत्वं, पङ्गुत्वं, दरिद्रता, विकलता च लभ्यते। अतः, हे वैश्य, यः उभयलोकसुखकामः धर्मवित् च स्यात्, सः कदापि कृत्या, मनसा, वाचा वा, अत्र वा परत्र वा, तादृशं कर्म नाचरेत्। ये तु प्राणिनां हिंसां कुर्वन्ति, उभयलोकसुखे रमन्ते, ते क्वापि न बिभ्यति, यतः ते प्राणिनां दुःखहेतवः भवन्ति। यथा सर्वे अपि नद्यः, सीध्वः वा वक्राः, अन्ते समुद्रम् एव प्रविशन्ति, तथा सर्वाः पुण्यधर्माः दृढतया अहिंसायाम् एव समाप्तिम् उपयान्ति। यः जीवेषु अभयं दत्तवान्, सः, हे विम्शांवर, सर्वतीर्थस्नानफलसम्पन्नः, सर्वयज्ञदीक्षितवत् च सञ्जायते। ये वैश्याः शास्त्रविहितान् धर्मान् आचरन्ति, धर्माधर्मसंयुक्तानपि, ते न यमलोकं यान्ति। ये ब्रह्मचारिणः, गार्हस्थ्याश्च, वानप्रस्थाश्च, संन्यासिनः च स्वधर्मनिष्ठाः भवन्ति, ते स्वर्गस्य शिखरे वसन्ति। ये पुरुषाः आश्रमैः च वर्णैः च सम्पन्नाः, विधिनिष्ठितकर्माणः, जितेन्द्रियाः च, ते ब्रह्मणः शाश्वतं लोकं प्राप्नुवन्ति। ये दानयज्ञरताः, पञ्चमहायज्ञनिष्ठाः, नित्यं दयालवः, ते यमलोकं न पश्यन्ति। ये ब्राह्मणाः विषयसङ्गरहिताः, वेदपारगाः, अग्निपूजारताः, ते स्वर्गं यान्ति। ये क्षत्रियाः हृष्टाः, शूराः, शत्रुसंवृताः, रणाङ्गणे पतिताः, तेषां सूर्य एव मार्गः। ये वैश्याः निरुपायानां, स्त्रीणां, ब्राह्मणानां, शरणागतानां वा कृते प्राणत्यागं कुर्वन्ति, ते स्वर्गात् न पतन्ति। ये वैश्याः सदा पङ्गून्, अन्धान्, बालान्, वृद्धान्, रोगिणः, निरुपायान्, दरिद्रांश्च पालयन्ति, ते स्वर्गे नित्यं मुदं लभन्ते। ये पुरुषाः कीचके निमग्नां गावं वा, व्याधिपीडितं ब्राह्मणं वा उद्धरन्ति, ते अश्वमेधयाजिनां लोकं यान्ति। ये गोभ्यः तृणं ददाति, सदा सेवां कुर्वन्ति, येषां प्रयत्नेन गावः उन्नता भवन्ति, ते दिविस्थानं प्राप्नुवन्ति। येषां कृते पिपासितायै गावः पिबन्ति, अल्पमपि कूपं निर्माय, ते यमलोकं न पश्यन्ति, स्वर्गं प्राप्नुवन्ति। ये ब्राह्मणाः अग्निदेवगुरुब्राह्मणपूजारताः, ते स्वर्गगामिनः भवन्ति। कूपेषु, सरःसु, तडागेषु च, यत्र जलचरस्थलचराः यथाकामं पिबन्ति, तत्र पुण्यस्य पारं नास्ति। यः सदा दानशीलः भवति, सः अत्रैव विद्वद्भिः प्रशस्यते; यावत् प्राणिनः जलं पिबन्ति, तावत् तस्य पुण्यं भवति। एवमेव, हे नरश्रेष्ठ, धर्मात्मनः स्वर्गः न क्षीयते; जलं जीवनं प्राणिनां, तेषां जीवितं जले प्रतिष्ठितम्। पापिनः अपि नित्यस्नानेन शुद्ध्यन्ति; प्रातःस्नानं वैश्यस्य बह्याभ्यन्तरमलं हरति। यः प्रातः स्नानं करोति, सः पापात् विमुक्तः, न च नरकं याति; यः स्नानं विना खादति, सः सदा मलमेव भुङ्क्ते। यः न स्नाति, तस्मात् पितरः देवाश्च निवर्तन्ते; अस्नातकः पापी च मलिनः च। अस्नातकः नरकं पश्यति, कीटकादिषु च जायते; ये तु पर्वणि प्रवाहिण्यां स्नानं कुर्वन्ति, ते नरकं न यान्ति, नापि पापयोनिṣu जायन्ते; दुष्स्वप्नाः, दुष्टचिन्ताः, वन्ध्यता च तान् न बाधते। ये प्रातःस्नानशुद्धाः, तेषां तिलाः, तिलपात्रं, तिलमात्रं च दातव्यम्। एतानि पृत्यै दत्त्वा, न कुतश्चिद् गच्छन्ति; भूमिं, सुवर्णं, गावश्च षोडश दत्तानि, ते स्वर्गं गत्वा न पुनरावर्तन्ते, हे विकुण्डल। शुभपक्षे, संगमे, योगे वा, स्नात्वा किञ्चिद् दत्त्वा, न दुरितं पतन्ति; दाता रौरवमार्गं न प्राप्नोति, न च अत्र दरिद्रकुले जायते। यः सदा सत्यवादी, मौनी, प्रियवादी, क्रोधरहितः, सम्यक् कर्ता, अल्पभाषी, अनसूयः च, यः सदा दानशीलः, सदा दयालुः, रहस्यरक्षकः, परगुणवादकः च, यः अन्यस्य तृणमपि न गृह्णाति, न मनसा अपि, सः नरकक्लेशं न पश्यति। यः परनिन्दकः, कपटी च, सः पापिभ्यः अपि अधमः; सः सृष्ट्यन्ते पर्यन्तं नरके पच्यते। यः कटुवाच्यः, सः नरकगामी; नात्र संशयः, सः पुनः पुनः दुरितं प्राप्नोति। कृतघ्नस्य न प्रायश्चित्तं, न तीर्थैः, न तपसा; सः दीर्घकालं घोरं दुःखं नरके अनुभवति। समस्तेषु तीर्थेषु स्नात्वा, जितेन्द्रियः, जिताशनः च, सः यमलोकं न प्राप्नोति। तीर्थे पापं न कर्तव्यम्, न च तीर्थोपजीवनम्; तीर्थे दानग्रहणं त्याज्यम्, धर्मविक्रयश्च। तीर्थे कृतं पापं, दानग्रहणं च, दुःसाध्यम्; तानि नरकायैव भवन्ति। यः गङ्गाजले, हिमकन्यकाजलेन शुद्धे, एकवारं अपि स्नानं करोति, सः पापराशिं कृत्वापि नरकं न याति। व्रतानि, दानानि, तपांसि, यज्ञाः, अन्ये शुद्धिकर्माणि अपि, एकबिन्दुना गङ्गाजलेन सिक्तस्य तुल्यं न श्रुतम्। एवं धर्मस्य माहात्म्यं, पुण्यस्य प्रभावश्च, शास्त्रवचनैः प्रतिपादितम्।