युधिष्ठिर महाभाग! यमुनायाः तीर्थे सर्वथा यत्नेन स्नातव्यम्। तत्र स्नानं दरिद्र्यं पापं दारिद्र्यं च दुष्कृतमलं च अपोहति। यमुनाजलात् अन्यत् किमपि नास्ति, धर्मराज। श्रद्धया विना यत् कर्म क्रियते, तस्य फलार्धमेव लभ्यते; केवलं तु यमुनास्नानस्य पूर्णं फलमवाप्यते। राजा! कामेन वा अकामेन वा यः यमुनाजले स्नाति, स न दुःखं प्राप्नोति निहि लोके न परत्र च। यथा चन्द्रमा शुक्लकृष्णपक्षयोः क्षीयते वर्धते च, तथा तत्र स्नानेन पापं नश्यति पुण्यं च वर्धते। यथा समुद्रात् रत्नानि स्वयमेव लभ्यन्ते, तथैव दीर्घायुः श्रीः पत्न्यः सम्पदः च तस्मात् उद्भवन्ति। यथा कामधेनुः सर्वान् कामान् ददाति, चिन्तामणिः मनःस्पृहितं सम्पादयति, तथा यमुनास्नानं सर्वान् कामान् सम्पादयति। कृतयुगे तपः श्रेष्ठम्, त्रेतायां यज्ञः, द्वापरे दानम्; सर्वेषु युगेषु कलिन्द्या यमुनायाः स्नानं श्रेष्ठतमम्। सर्वेषां वर्णाश्रमाणां, नृप, यमुनास्नानं धर्मवृष्टिं वहति। विशेषतः अस्मिन् भारतवर्षे कर्मभूमौ, ये जनाः कलिन्द्यां न स्नाति, तेषां जन्म निष्फलम्। यथा अमावास्यायां नभसि न चन्द्रप्रभा दृश्यते, तथा यमुनास्नानं विना पुण्यकर्माणि न शोभन्ते। हरिः व्रतैः दानैः तपोभिः न तावत् तुष्यति यथा केवलं तत्र स्नानेन, केशव। सूर्यतेजः सदृशं किञ्चिदस्ति न, तथा यमुनास्नानं कर्मसु न अन्यत् सममस्ति। वासुदेवस्य तुष्ट्यर्थं सर्वपापविनाशनाय च, पुरुषः कलिन्द्यां स्नात्वा स्वर्गं प्राप्नोति। किमर्थं दृढं पुष्टं शरीरं रक्षितव्यम्, यत् अनित्यं, यदि यमुनायां न स्नाति? अस्य शरीरस्य स्थूलं रूपं – अस्थिपंजरं, स्नायुभिः बद्धं, मांसशोणितलेपितं, चर्मणा आवृतं, दुर्गन्धि मूत्रपुरीषपूर्णं च। जरया दुःखैः क्लेशैः च पीडितं, रोगानां निवासभूतं, कामविकारमूलं, अनित्यं, सर्वदोषालयम्। परपीडनं, पापं, दुःखं, विश्वासघातं, ईर्ष्या, लोभः, निन्दा, क्रूरता, कृतघ्नता, चञ्चलता च अस्य स्वभावः। कठोरं, दुर्निग्राह्यम्, पापिष्ठम्, त्रिदोषदूषितम्, अपवित्रम्, दुर्गन्धि, त्रिविधदुःखमोहितम्। अधर्मरतं, अनन्तकामवशं, कामक्रोधमहालोभैः नरकद्वारे स्थितम्। कृमिपूयभस्मान्तं इदं शरीरं, यमुनास्नानविहीनं, निखिलतः व्यर्थम्। यथा जलबुद्बुदाः, यथा पक्षिषु अण्डानि, तथा यमुनास्नानरहिताः जन्मनः केवलं मरणाय एव भवन्ति। ब्राह्मणः विष्णुभक्तिविहीनः नष्टः, पित्र्यकर्म अपि तथा; क्षत्रियः वेदविहीनः नष्टः, कुलं दुष्कृत्य नश्यति। धर्मः कपटेन नश्यति, तपः क्रोधेन, विज्ञानं च स्थैर्याभावेन, शास्त्राध्ययनं प्रमादेन। स्त्री परपुरुषभक्त्या नष्टा, ब्रह्मचारी स्त्रीसंसर्गेण; यज्ञः वह्निविहीनः नष्टः, नित्यनैमित्तिककर्म श्रद्धाविहीनः। कन्या परपीडनेन नश्यति, पाकः स्वार्थेन, योगः शूद्रभोजनात्, वित्तं कञ्जने हस्ते। विद्या अभ्यासाभावात् नश्यति, बुद्धिः विरोधेन, तीर्थयात्रा जीविकायै, व्रतं लौकिकसिद्धये। वाक् अनृतनिन्दया नश्यति, मन्त्रः षड्भिः श्रवणैः, जपः चित्तचञ्चलत्वेन। दानं अविदुषे दत्तं नष्टं, लोकः नास्तिक्येन, परलोककर्म श्रद्धाविहीनत्वेन नश्यति। अस्मिन्लोके दरिद्रस्य जीवितं नष्टं, राजन्; मानवजन्म यमुनास्नानविहीनं नष्टमेव। सर्वाणि लघुस्थूलपापानि, राजन्, यमुनास्नानेन भस्मीकृतानि भवन्ति। यः यमुनां प्रविशति, तस्य सर्वपापानि कम्पन्ते; यः यमुनाजले स्नाति, तस्य सर्वपापानि नश्यन्ति। श्रेष्ठपुरुषाः यमुनायां अग्निवत् दीप्तिमन्तः दृश्यन्ते, सर्वपापविनिर्मुक्ताः, मेघविनिर्मुक्तचन्द्रवत्। यत् किञ्चित् वाचा, मनसा, कर्मणा, स्निग्धं वा शुष्कं वा, लघु वा गुरु वा, यमुनास्नानेन तत्र पापं दह्यते यथा अग्निना इन्धनम्। सावधानतया अथवा प्रमादेन कृतं यत्पापं, ज्ञात्वा अज्ञात्वा वा, केवलं यमुनास्नानेन नश्यति, नृपश्रेष्ठ। पापिष्ठतमाः अपि तत्र स्नानेन पापरहिताः शुद्धाः च भवन्ति; अत्र सन्देहो न कर्तव्यः। सर्वे अत्र पात्राः, विशेषतः विष्णुभक्ताः; सर्वेषां, सर्वदा, यमुनादेवी पापनाशिनी। एषा एव परमा मन्त्रः, एषा तपः श्रेष्ठम्; प्रायश्चित्तेषु श्रेष्ठं यमुनास्नानम्। अनेकजन्माभ्यासेन जनाः कलिन्द्यां निमज्जनप्रवृत्तिं प्राप्नुवन्ति; यथा जन्मजन्मान्तराभ्यासात् अध्यात्मविद्यायाम् कौशलम् जायते। यमुनास्नानं श्रेष्ठतमं, संसारमलापहं, सर्वेषां शुद्धीनां शुद्धतमम्। ये तत्र स्नाति, राजन्, सर्वकामफलानि प्राप्नुवन्ति; शुभान् भोगान् अनुभुञ्जते, चन्द्रसूर्यग्रहवत् दीप्तिमन्तः भवन्ति।