नरश्रेष्ठ! तत्र स्नानेन कदापि दुर्गतिं न प्राप्नोति जनः; चतुर्वारं सहस्रगोदानां फलं च लभते। ततः, राजन्, शतसहस्रकनाम्नि तीर्थे गन्तव्यं, यत्र साहस्रकं च, लोके प्रसिद्धे द्वे तीर्थे स्तः। उभयोः स्नानेन सहस्रगोदानां फलं लभते मानवः; तत्र दानं वा व्रतं वा सहस्रगुणं फलं ददाति। अनन्तरं, राजन्, विशिष्टे रेणुकातीर्थे गन्तव्यं, तत्र पितृदेवताभ्यां सम्यक् श्रद्धया स्नानं कार्यम्। सर्वपापविनिर्मुक्तचित्तः, क्रोधं जित्वा, इन्द्रियाणि निगृह्य, मोक्षकामः स्नानं कृत्वा, अग्निष्टोमस्यम् एव फलं लभते। दानग्रहणजन्यैः सर्वैः पापैः सः सम्यक् विमुक्तः; ततः पञ्चवटं गच्छेत् ब्रह्मचारिणा संयतात्मना। तत्र महापुण्यसम्पन्नः स्वर्गलोके पूज्यते, यत्र योगेश्वरः स्थिरधीः वृषध्वजः शिवः स्वयम् वसति। तं देवेश्वरं पूजयित्वा, केवलं तत्र गत्वा, सफलता प्राप्यते; तत्र तैजसं वारुणं च तीर्थं स्वप्रभया विराजते। तत्र ब्रह्मणा चान्यैः देवैः तपोधनैः ऋषिभिः च गुहः स्वर्गसेनापतित्वेन अभिषिक्तः। तैजसस्य पूर्वे कुरुतीर्थं, कुरुश्रेष्ठ, तत्र ब्रह्मचारी संयतात्मा स्नानं कुर्यात्। सर्वपापविनिर्मुक्तचित्तः सः रुद्रस्य लोकं प्राप्नोति; तत्र आत्मसंयमेन नियताहारः स्वर्गद्वारं गच्छति। अग्निष्टोमफलप्राप्तिः स्यात् ब्रह्मलोकं च गच्छति; ततः, नृपते, तीर्थभक्तः नरकं गच्छति। तत्र स्नानं कृत्वा, नरः कदापि अपमृत्युम् न प्राप्नोति; तत्र ब्रह्मा स्वयम् देवैः सह सदा पूज्यते। तत्र नारायणभक्तैः सह वसति; कुरुक्षेत्रे रुद्रस्य च विशेषः सन्निधिः अस्ति। तां देवीम् उपगम्य, सः कदापि अपमृत्युम् न प्राप्नोति; तत्रैव, महराजन्, विश्वेश्वरः उमापतिः स्थितः। महादेवं सम्प्राप्य, सर्वपापैः विमुक्तः भवति; शत्रुनिघ्न, नारायणं पद्मनाभं सम्प्राप्य, महराजन्, सः तत्र दीप्तमान् विष्णुलोकं गच्छति। सर्वदेवतातीर्थे स्नानमात्रेण, सर्वदुःखविनिर्मुक्तः सदा शिवानुग्रहेण विराजते; ततः, नृपते, तीर्थभक्तः अस्थिपुरं गच्छेत्। तीर्थं सम्प्राप्य, पितृन् देवांश्च तर्पयेत्; तत्र अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्नोति, भारत। तत्र गङ्गासरः कूपश्च स्थितः; तस्मिन् कूपे त्रयः कोट्यः तीर्थानां पूज्यन्ते। तत्र स्नानं कृत्वा, नरः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति; नदीस्नानेन महेश्वरपूजनं कृत्वा— —परमां गतिं प्राप्नोति कुलं च उद्धरति; ततः स्थाणुवटं गच्छेत्, यः त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः। तत्र स्नात्वा रजनीं वासं कृत्वा, रुद्रलोकं प्राप्नोति; ततः बदरीवनं गच्छेत्, वसिष्ठाश्रमं च ततः। यत्र बदरीफलभोजनं, त्रिरात्रं उपोष्य, अथवा द्वादशवर्षाणि बदरीफलमात्रभोजनं यथाविधि कृत्वा— त्रिरात्रं उपोष्य, राजा तुल्यः भवति; तीर्थसेवया इन्द्रमार्गं प्राप्य, स्वर्गे पूज्यते। एकरात्रोपवासेन, सः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति; तथैव, नृपते, त्रिलोक्यां प्रसिद्धं तीर्थं गन्तव्यम्। यत्र आदित्यस्य महात्मनः तेजोमयस्याश्रमः; तत्र स्नानं कृत्वा, दीप्तमानं पूजयित्वा— आदित्यलोकं प्राप्नोति कुलं च उद्धरति। सोमतीर्थे, कुरुश्रेष्ठ, स्नात्वा तीर्थसेवनया— सोमलोकं प्राप्नोति, न संशयः। ततः, धर्मज्ञ, दधीचतीर्थं गन्तव्यं, राजन्— —यः तीर्थराजः, पावनः, लोके ख्यातः, यत्र सारस्वतः तपोधनः सिद्धिं प्राप्नोत्। तत्र स्नात्वा, वाजपेयस्य फलं लभते, सरस्वत्याः ज्ञानं च, न संशयः। ततः कन्याश्रमं गत्वा, ब्रह्मचर्यनिष्ठः, त्रिरात्रोपवासं कृत्वा— —शतमप्सरसां प्राप्य, ब्रह्मलोकं गच्छति; ततः, धर्मज्ञ, सन्निहितीतीर्थे गन्तव्यम्। यत्र ब्रह्मा चान्ये देवाः, तपोधनाः ऋषयश्च, मासे मासे समागच्छन्ति, महापुण्यसम्पन्नाः। सन्निहितौ, सूर्ये राहुणा गृहीते स्नात्वा, शाश्वतं शताश्वमेधफलं लभते। सर्वाणि तीर्थानि, यानि भूमौ, यानि व्योम्नि गच्छन्ति, पुण्यकूपानि, ब्राह्मणाश्च, पुण्यस्थानानि— —न संशयः, राजन्, अमावास्यायां तत्रैव समागच्छन्ति; मासे मासे, पुरुषश्रेष्ठ, सन्निहित्यां, जननायक। सर्वतीर्थसमागमात्, सन्निहिती भूमौ प्रसिद्धा; तत्र स्नात्वा, पित्वा च, स्वर्गे पूज्यते। अमावास्यायां वा सूर्ये राहुणा गृहीते, यः श्राद्धं तत्र करोति, तस्य पुण्यश्रवणं शृणु।