तदा पितामहाः परशुरामं हर्षपूर्णमनसः समभाषन्त—“भर्गव, तव तपःशक्तिः पितृभक्त्या विशेषेण अधिकतरं वर्धताम्। यद् रुष्टेन त्वया क्षत्रियकुलं विनाशितं, तस्मात् पापात् त्वं विमुक्तः; ये च त्वया हताः, स्वकर्मफलप्राप्ताः ते, न संशयः। तव निर्मितानि सरांसि तीर्थरूपाणि भविष्यन्ति, पुण्ययात्रायाः योग्यतमानि। ये तत्र स्नात्वा पितृभ्यः तर्पणं दास्यन्ति, तेषां पितरः सन्तुष्टाः दुर्लभं सौभाग्यं दास्यन्ति। यः कश्चित् इच्छितान् कामान् प्राप्नोति, चिरस्थायिनं स्वर्गलोकं च लभते। एवं वरं दत्त्वा, राजन्, तं भृग्वं पितरः प्रमुदितचित्ताः समालिङ्ग्य तत्रैव अदृश्यन्त। एवं महात्मनः भृगुपुत्रस्य रामस्य पुण्यसरांसि प्रसिद्धानि अभवन्। यः कश्चित् रामसरोवराणि ब्रह्मचर्येण शुद्धव्रतेन स्नात्वा, रामं पूजयित्वा, सुवर्णसमृद्धिं प्राप्नोति। कुलमूलं समाश्रित्य, तीर्थभक्तः कुरुवंशश्रेष्ठ, स्नात्वा स्वकुलं उद्धरति। तीर्थे देहशुद्धिं प्राप्य, भरतश्रेष्ठ, परममङ्गलान् लोकान् गच्छति। ततः, राजन्, सः त्रीणां लोकानाम् अपि दुर्लभं पुण्यक्षेत्रं गच्छेत्, यत्र पुरा बलवान् विष्णुः लोकान् उद्धृतवान्। तत्र स्नात्वा, त्रैलोक्यप्रसिद्धे तीर्थे, स्वपितॄन् उद्धरति। श्रीतीर्थं प्राप्त्वा, परमं श्रियम् आप्नोति; कपिलातीर्थे ब्रह्मचर्येण युक्तः सः, स्नात्वा, देवपितृपूजां कृत्वा, सहस्रकपिलाफलम् आप्नोति। सूर्यतीर्थं गत्वा, नियमेन स्नात्वा, पितृन्देवान् पूजयित्वा, उपवासरतः, अग्निष्टोमसमफलम् आप्नोति, सूर्यलोकं च गच्छति। पश्चात् गोष्ठानं गत्वा, स्नात्वा, सहस्रगोदानफलं लभते। गङ्गातीर्थं प्राप्त्वा, केव्यातीर्थे स्नात्वा, परमं बलं प्राप्नोति। ततः, राजन्, लवर्णकनाम्नि द्वारपालं गच्छेत्। तत्र, इन्द्रस्य सरस्वतीतीर्थे स्नात्वा, अग्निष्टोमफलं लभते। ततः, धर्मज्ञ, ब्रह्मावर्तं गच्छेत्; तत्र स्नात्वा, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। अनन्तरं, श्रेष्ठं सुतर्थं गच्छेत्, यत्र पितरः सदा देवैः सह वसन्ति। तत्र स्नात्वा, पितृदेवपूजनरतः, अश्वमेधसमं फलम् प्राप्य, पितृलोकं गच्छति। पुनः, धर्मज्ञ, काशिश्वरतीर्थं गच्छेत्; तत्र स्नात्वा, सर्वरोगमुक्तः, ब्रह्मलोके पूज्यते। तत्रैव मातृतीर्थं, यत्र स्नात्वा, सन्ततिवृद्धिं लभते, स्वर्गमार्गं च प्राप्नोति। ततः शीतवनं गच्छेत्, यत्र नियमेन, मिताहारवान् स्यात्। तत्र महत्तीर्थं, अन्यत्र दुर्लभं, केवलदर्शनात् शुद्ध्यति, एकदण्डेन अपि। तत्र केशवपनं कृत्वा, शुद्धो भवति; अन्यत् श्रेष्ठतीर्थं तत्र, स्नानात् संसारदुःखनाशनं। तत्र, पुरुषसिंह, विद्वांसः ब्राह्मणाः स्नानात् परमं पदं प्राप्नुवन्ति। स्वर्णलोमापानयनाख्ये तीर्थे, ब्राह्मणश्रेष्ठाः प्राणायामेन केशान् अपनीय, आत्मशुद्धिं प्राप्नुवन्ति। ततः, दशाश्वमेधिके तीर्थे स्नात्वा, परमं पदं प्राप्नोति। अनन्तरं, राजन्, प्रसिद्धं मानुषं लोकं गच्छेत्। तत्र, राजन्, व्याघ्रशरविद्धाः कृष्णमृगाः, तद् सरः प्रविश्य, मानुषत्वं प्राप्ताः। तत्र स्नात्वा, ब्रह्मचर्यरतः, सर्वपापविनिर्मुक्तः, स्वर्गलोके पूज्यते। मानुषस्थानस्य पूर्वे, एकक्रोशदूरे, आपगा नाम नदी, सिद्धसेविता प्रसिद्धा। तत्र, यः श्यामाकान्नं देवपितृभ्यः ददाति, सः धर्मफलसमृद्धिं प्राप्नोति। एकब्राह्मणभोजनं कोटिभोजनसमं; तत्र स्नात्वा, देवपितृपूजनं कृत्वा, एकरात्रवासात् अग्निष्टोमसमं फलम् आप्नोति। ततः, धर्मज्ञ, ब्रह्मणः परमं स्थानं गच्छेत्। एतत् ‘ब्रह्मानुस्वर’ इति पृथिव्यां प्रसिद्धम्; तत्र सप्तर्षिसरः स्नात्वा, कपिलमहात्मनः केदारं गत्वा, शुद्धचित्तेन ब्रह्माणं सम्पूज्य, सर्वपापविनिर्मुक्तः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। कपीष्ठलस्य दुर्लभं केदारं प्राप्त्वा, तपसा पापक्षयं कृत्वा, संसारात् विमुक्तिः स्यात्। ततः, राजन्, सर्वके प्रसिद्धं तीर्थं गच्छेत्। कृष्णपक्षचतुर्दश्यां, वृषध्वजं सम्पूज्य, सर्वकामान् प्राप्नोति, स्वर्गं च गच्छति। कुरुनन्दन, त्रीणां कोटीनां तीर्थानां श्रेष्ठं तत्र प्राप्तव्यं। एवं, राजन्, पुण्यतीर्थयात्रायाः माहात्म्यं, पुण्यफलं च, तव पुरोधसा व्याख्यातम्।