सारस्वत्याः तटे, राजन्, दृढनिश्चयः पुरुषः मासमेकं निवासं कुर्यात्, यत्र ब्रह्मा देवैः सह, ब्रह्मर्षिभिः, दिव्यैः च भूतैः सदा तिष्ठन्ति। तत्र गन्धर्वाः, अप्सरः, यक्षाः, नागाः च, राजन्, परमपावनं ब्रह्मक्षेत्रं गच्छन्ति, भारतश्रेष्ठ। कुरुक्षेत्रे, युधिष्ठिर, यः केवलं मनसा तत्र गन्तुं इच्छति, तस्य पापानि नश्यन्ति, स च ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। श्रद्धया तत्र गत्वा, कुरुवंशश्रेष्ठ, पुरुषः वाजपेयाश्वमेधयोः फलम् आप्नोति। ततः, राजन्, मत्तर्णकं द्वारपालं महाबलम् उपसंगम्य, केवलं नमस्कारं कृत्वा, सहस्रगोदानं फलम् लभते। ततः, धर्मज्ञ, विष्णोः परमस्थानं गन्तव्यम्, यत्र हरिः सदा तिष्ठति, राजन्। तत्र स्नानं कृत्वा, हरिं त्रिलोकजनितारं दृष्ट्वा, अश्वमेधस्य फलम् लभते, विष्णुलोकं च गच्छति। अनन्तरं, पारिप्लवतीर्थं त्रिलोकप्रसिद्धं गच्छेत्; तत्र अग्निष्टोमातिरात्रयोः फलम् आप्नोति। भूमौ पुण्यतीर्थं प्राप्य, सहस्रगोदानं फलम् लभते; शाल्विकीनीतीर्थं तीर्थभक्तः गच्छेत्, राजन्। दशाश्वमेधिके स्नानं कृत्वा, तत्समानं फलम् लभते; सर्पनिविं प्राप्य, नागानां परमपुण्यं, अग्निष्टोमस्य फलम् प्राप्य, नागलोकं गच्छति। ततः, धर्मज्ञ, द्वारपालं अतर्णकं गच्छेत्। तत्र, एकरात्रं निवसन्, सहस्रगोदानं पुण्यं आप्नोति; ततः पंचनदं यान्ति, संयताचारः, नियताहारः च। कोटितीर्थं स्पृशन्, अश्वमेधस्य फलम् लभते; अश्विनीतीर्थे आगत्य, शोभायुक्तः जन्म लभते। ततः, धर्मज्ञ, उत्तमं वाराहतीर्थं गच्छेत्, यत्र विष्णुः वाराहरूपे स्थितवान्। तत्र निवसन्, पुरुषः अग्निष्टोमस्य पुण्यं प्राप्नोति; ततः, राजन्, जयिनीस्थाने सोमतीर्थं प्रवेशयेत्। तत्र स्नानं कृत्वा, राजसूयस्य फलम् आप्नोति; एकहंसे स्नानं कृत्वा, सहस्रगोदानं पुण्यं लभते। शुद्धिकर्म कृत्वा, कुरुषु श्रेष्ठ, तीर्थभक्तः पुण्डरीकं प्राप्य, शुद्धिम् आप्नोति। ततः, मुंजावटं स्थानं गच्छेत्, यत् महादेवस्य; तत्र एकरात्रं निवसन्, गणपतेः अनुग्रहम् आप्नोति। तत्रैव, महराजन्, जयाप्रसिद्धं स्थानं अस्ति; स्नानं कृत्वा, उपसंगम्य, सर्वे इच्छितानि लभते। तत् कुरुक्षेत्रस्य प्रसिद्धं द्वारम्, भारतश्रेष्ठ; तत्र प्रदक्षिणं कृत्वा, तीर्थभक्तः सिद्धिम् आप्नोति। पुष्कराणि स्मृत्वा, स्नानं कृत्वा, पितृणां देवतानां च पूजनं कृत्वा, यथा जमदग्निसुतः रामः आहूतवान्— सः पुरुषः साधकः भवति, राजन्, अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति; ततः तीर्थभक्तः रामह्रदं गच्छेत्। तत्र यत्र रामः तेजस्वी, वीर्येण क्षत्रियान् अपाकर्ष्य, पंच सरांसि गच्छन्, तानि रक्तेन पूरितानि, राजन्, यथा श्रुतम्। सर्वे पितरः, प्रपितामहाः च, तत्र तुष्टाः अभवन्; तत्र तुष्टाः पितरः रामं उचुः, राजन्। "राम, राम, भाग्यवान्, तव पितृभक्त्या, तव वीर्येण च, वयं तुष्टाः, भार्गव, निष्पाप।" "वरं वृणीष्व, सौभाग्यं ते—किम् इच्छसि, महात्मन्?" इति उक्तः, राजन्, रामः श्रेष्ठवक्ता, पितृभिः आकाशे स्थितैः, अञ्जलिं कृत्वा, इदं वचनं अब्रवीत्— "यदि यूयं मयि तुष्टाः, यदि अहं अनुग्रहे अर्हः, पितृणां कृपया तपसा पुनः प्राप्तिं मे अस्तु; ये क्षत्रियाः मया कोपेन हताः—" "तव तेजसा पापात् विमुक्तः स्याम्, मम सरांसि भूमौ पुण्यतीर्थानि प्रसिद्धानि भवन्तु।" रामस्य शुभं वचनं श्रुत्वा, तस्य पितरः परमसन्तुष्टाः, हर्षपूर्णाः, प्रत्युवाचुः— "तव तपशक्तिर्वर्धेत, विशेषतः तव पितृभक्त्या; ये क्षत्रियाः कोपेन हताः—" "त्वं तेषां पापात् विमुक्तः, तैः स्वकर्मणा मृत्युः प्राप्तः; तव सरांसि तीर्थाय पुण्यानि भवन्तु, न संशयः।" यः तेषु सरांसि स्नानं कृत्वा, पितृभ्यः तर्पणं ददाति, तस्य पितरः तुष्टाः, दुर्लभं वरं ददाति। सः इच्छितं कामं, नित्यं स्वर्गलोकं च प्राप्नोति; एवं वरं दत्त्वा, राजन्, रामस्य पितरः भार्गवं हर्षेण संबोधित्वा, तत्र अदृश्याः अभवन्। एवं, रामस्य पुण्यह्रदाः महात्मनः भार्गवस्य; यः रामह्रदेषु स्नानं कृत्वा, ब्रह्मचर्यं शुद्धव्रतं च पालनं कुर्यात्— रामं पूज्य, राजन्, सुवर्णं बहुलं प्राप्नोति; कुलमूलं प्राप्य, तीर्थभक्तः, कुरुषु श्रेष्ठ— राजन्, कुलमूले स्नानं कृत्वा, स्वकुलं उद्धरति; शरीरशुद्धिं तीर्थे प्राप्त्वा, भारतश्रेष्ठ, स्नानात् शरीरशुद्धिं लभते, न संशयः; शुद्धशरीरः, उत्तमं शुभं लोकं प्राप्नोति। ततः, राजन्, त्रीषु लोकेषु दुर्लभं पुण्यस्थानं गच्छेत्, यत्र पूर्वं महाबलः विष्णुः लोकान् उद्धृतवान्। तत्र पुण्यस्थानं त्रिलोकप्रसिद्धं प्राप्त्वा, तस्मिन् परमतीर्थे स्नानं कृत्वा, राजन्, स्वपितरः उद्धरति।