स्निग्धेन भावेन, श्रद्धया च, कथां संनिबद्धाम्— ऋषीणां शुद्धचित्तानां कोपशान्त्यर्थं, एकं कोटिं रुद्राणां सृष्ट्वा, ते रुद्राः ऋषीणां पुरतः स्थिताः। तेषु प्रतिरुद्रः मनसा चिन्तयामास— "अहं प्रथमं हरं द्रष्टवान्"— इति। ततः महादेवः, तेषां तीव्रतेजसां ऋषीणां प्रसन्नः, परमभक्त्या तान् वरं दत्तवान्— "एतस्माद् अद्य प्रभृति, धर्मो वः वर्धिष्यते"— इति। तत्र रुद्रकोटौ स्नानं कृत्वा, शुद्धः पुरुषः अश्वमेधस्य फलं लभते, स्वकुलं चोद्धरति। ततः, राजन्, प्रसिद्धं संगमं गन्तव्यम्; तत्र पवित्रायां सरस्वत्यां जनार्दनं पूजयेत्। तत्र, राजन्, ब्रह्मा च अन्ये च देवाः, ऋषयः, सिद्धाः, सुराः च, चैत्रमासस्य शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां समागच्छन्ति। तत्र स्नानं कृत्वा, नरश्रेष्ठ, बहु सुवर्णं प्राप्नोति, सर्वपापैः शुद्धः शिवलोकं गच्छति। यत्र ऋषीणां यज्ञाः समाप्ताः, तत्र, नरपतिः, समाप्त्यां प्राप्य, सहस्रगोदानां फलं लभते। नारदः उवाच— ततः, राजन्, प्रशस्तं कुरुक्षेत्रं गन्तव्यम्; यः कश्चन तत्र गच्छति, सर्वपापैः विमुक्तः भवति। यदि कश्चन कथयति— "अहं कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि, कुरुक्षेत्रे वसामि"— इति, स सर्वपापैः मुक्तः भवति। तत्र, दृढनिश्चयः पुरुषः, सरस्वत्यां मासमेकं वसेत्, यत्र ब्रह्मा च अन्ये देवाः, ब्रह्मर्षयः सुराः च सन्निहिताः। गन्धर्वाः, अप्सरसः, यक्षाः, नागाः च, राजन्, तं परमपवित्रं ब्रह्मक्षेत्रं यान्ति, भारत। यः केवलं मनसा इच्छति, युधिष्ठिर, कुरुक्षेत्रे, तस्य पापानि नश्यन्ति, ब्रह्मलोकं च प्राप्नोति। श्रद्धया तत्र गत्वा, कुरुवृषभ, नरः वाजपेय- अश्वमेधयोः फलं लभते। ततः, राजन्, मत्तर्णकं, महाबलप्रवेशपालं, उपगन्तव्यम्; तं नमस्कृत्य, सहस्रगोदानां फलं प्राप्नोति। ततः, धर्मविद्, विष्णोः परमस्थानं गन्तव्यम्, यत्र हरिः सदा तिष्ठति, राजन्। तत्र स्नानं कृत्वा, हरिं त्रैलोक्याधारं दृष्ट्वा, अश्वमेधस्य फलं लभते, विष्णोर्लोकं गच्छति। अनन्तरं, पारिप्लवं, त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं गन्तव्यम्; तत्र, नरः, अग्निष्टोम- अतिरात्रयोर् फलं लभते। पृथिव्यां तीर्थं सम्प्राप्त्य, सहस्रगोदानां फलं लभते; ततः, शाल्विकिनीं, तीर्थभक्तां, नरपतिः, गन्तव्यम्। दशाश्वमेधिके स्नानं कृत्वा, तद् एव फलं लभते; सर्पणिविं सम्प्राप्य, नागानां परमतीर्थं, अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्य, नागलोकं गच्छति। ततः, धर्मविद्, प्रवेशपालं अतर्र्णकं गन्तव्यम्। तत्र, एकरात्रं वासं कृत्वा, सहस्रगोदानां तुल्यं पुण्यं लभते; ततः, पंचनदं गन्तव्यम्, संयताचारः, नियमिताहारः च। कोटितीर्थं स्पृशन्, अश्वमेधस्य फलं लभते; अश्विनीतीर्थं सम्प्राप्य, सौन्दर्ययुक्तः जन्म लभते। ततः, धर्मविद्, श्रेष्ठं वाराहतीर्थं गन्तव्यम्, यत्र विष्णुः कदाचित् वराहरूपे स्थितः। तत्र वसन्, नरश्रेष्ठ, अग्निष्टोमस्य फलं लभते; ततः, राजन्, सोमतीर्थं जयिनीं प्रविशेत्। तत्र स्नानं कृत्वा, राजसूयस्य फलं लभते; एकहंसे स्नानं कृत्वा, सहस्रगोदानां पुण्यं प्राप्नोति। शुद्धिं कृत्वा, कुरुश्रेष्ठ, तीर्थभक्तः पुण्डरीकं गच्छति, शुद्धः भवति। ततः, मुंजावटं, महादेवस्य विदुषां स्थानं, गन्तव्यम्; तत्र एकरात्रं वासं कृत्वा, गणपतेः प्रसादं लभते। तत्रैव, महराज, जयाख्यं प्रसिद्धं स्थानं अस्ति; स्नानं कृत्वा, सम्प्राप्य, सर्वकामान् लभते। तद् कुरुक्षेत्रस्य प्रसिद्धं द्वारं, भारतश्रेष्ठ; तद् परिक्राम्य, तीर्थभक्तः सम्पूर्णः भवति। पुष्कराणि स्मृत्वा, स्नानं कृत्वा, पितृन् देवांश्च पूज्य, जमदग्निसुतेन रामेण महात्मना आहूता, सः साधितार्थः भवति, राजन्, अश्वमेधस्य फलं लभते। ततः, तीर्थभक्तः रामह्रदं गन्तव्यम्। तत्र, राजन्, यत्र रामः, दीप्ततेजाः, शक्त्या क्षत्रियान् अपाकृत्य, पंचह्रदान् उपगच्छ्य, तान् रुधिरैः पूरितवान्— यथा श्रुतम्। तत्र सर्वे पितरः, प्रपितामहाश्च, तृप्ताः अभवन्; ततः तुष्टाः पितरः रामं उवाचुः, राजन्— "राम, राम, भाग्यशाली, तव पितृभक्त्या, तव वीर्येण च, वयं तुष्टाः, भार्गव, निष्पापः।" "वरं वृणीष्व, शुभं ते— किं इच्छसि, महात्मन्?"— इति उक्ते, राजन्, रामः, श्रेष्ठवक्ता, अञ्जलिं कृत्वा, व्योम्नि स्थितान् पितॄन् इदं वचनं अब्रवीत्— "यदि यूयं मयि तुष्टाः, यदि अहं तव प्रसादानर्हः— पितृणां कृपया तपसा पुनरुत्पत्तिं मे स्यात्; ये क्षत्रियाः मया क्रोधात् विनष्टाः—" "तव तेजसा, पापात् विमुक्तः स्याम्; मम ह्रदाः पृथिव्यां तीर्थरूपेण प्रसिद्धाः स्युः।" इत्येवं शुभं वचनं रामस्य श्रुत्वा, तस्य पितरः, परममुदिताः सन्तुष्टाः, तं प्रत्युवाचुः।