संसारे त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं गिरिकुञ्जं सम्प्राप्य, तत्र ब्रह्माणं नमस्कृत्य सहस्रगोदानस्य फलम् अवाप्यते। ततः धर्मविद् जनः शुद्धं स्नानस्थानं गच्छेत्, यत्र अद्यापि सुवर्णरजतमत्स्याः दृश्यन्ति। तत्र स्नानं कृत्वा, नरश्रेष्ठ, वाजपेयस्य यज्ञस्य पुण्यं प्राप्नोति; सर्वपापविमुक्तचित्तः परमं पदं गच्छति। नारदः उवाच – ततः विटस्तां सम्प्राप्य, तत्र पितृदेवताः तुष्ट्वा, पुरुषः वाजपेयस्य फलम् अवाप्नोति, हे भारत। कश्मीरे तु तक्षकस्य नागस्य विटस्ता नाम निवासः अस्ति; सा सर्वपापविमुक्तिस्थानरूपा प्रसिद्धा। तत्र स्नानं कृत्वा, निःसन्देहं वाजपेयस्य पुण्यं लभ्यते; शुद्धचित्तः परमं स्थानं प्राप्नोति। ततः मलदं गच्छेत्, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं, तत्र सायं सन्ध्यायां विधिवत् स्नानं कुर्यात्। राजा यथाशक्त्या सप्तजिह्वायाः (अग्नेः) पिण्डं दद्यात्; ज्ञानी तद् पितृभ्यः अक्षयदानं मन्यन्ते। सप्तजिह्वायाः पिण्डदानं शतसहस्रगोदानं शतराजसूययज्ञं सहस्राश्वमेधयज्ञं च अतिशेते। ततः, कृतं तद्, राजन्, रुद्रस्य धाम प्रविशेत्; महादेवम् उपसंगम्य अश्वमेधस्य फलम् अवाप्नोति। मणिमन्तं सम्प्राप्य, तत्र एकरात्रं ब्रह्मचारिणः वासं कुर्वन्ति, राजन्, अग्निष्टोमस्य फलम् अवाप्नोति। ततः, देविकां गच्छेत्, लोके प्रसिद्धां, यत्र ब्राह्मणस्य जन्मश्रुतिः अस्ति, भारतश्रेष्ठ। तत्र त्रिशूलधारिणः स्थानम् अस्ति, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धम्; देविकायां स्नानं कृत्वा महेश्वरं पूजयित्वा, यथाशक्त्याः दानं दत्त्वा, सर्वकामयज्ञस्य फलम् अवाप्नोति। तत्र कामाख्या रुद्रस्य पुण्यस्थानम् अस्ति, देवर्षिभिः पूजितम्; स्नानं कृत्वा, पुरुषः शीघ्रं सिद्धिम् अवाप्नोति, भारत। यज्ञस्थलं यज्ञपुरोहितं ब्रह्मवालकं च गत्वा, पुष्पाणि दत्त्वा शुद्धिं कृत्वा, मरणे दुःखं न भवति। देविकां देवर्षिभिः स्तुतां पुण्यां अर्धयोजनायाम् पञ्चयोजनविस्तारां मन्यन्ते। ततः धर्मज्ञः, क्रमशः दीर्घसत्रं गच्छेत्, यत्र ब्रह्मा देवाः सिद्धाः ऋषयः च सन्निहिताः। दीर्घसत्रे दीक्षिता व्रते स्थिताः पूजयन्ति; केवलं तत्र गत्वा, राजन्, पुण्यं प्राप्नोति। तत्र राजसूयाश्वमेधयज्ञयोः फलम् अवाप्यते; ततः नियमेन अल्पाहारः विनाशनं गच्छेत्। तत्र मेरुशिखरे गुह्यसरस्वती प्रवहति; सा चमस, शिवोद्भेद, नागोद्भेदे दृश्यते। चमसोद्भेदे स्नानं कृत्वा अग्निष्टोमस्य फलम् लभ्यते; शिवोद्भेदे स्नानं कृत्वा सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभ्यते। नागोद्भेदे स्नानं कृत्वा नागलोकम् अवाप्नोति; राजन्, दुर्लभं तीर्थं शशयानं सम्प्राप्य। तत्र, भारत, पुष्करः शशरूपेण गुह्यः, यत्र पुण्यसरस्वती संवत्सरं तिष्ठति। तत्र, भारतश्रेष्ठ, जनाः सदा स्नानं कुर्वन्ति, विशेषतया कार्तिकपूर्णिमायाम्; तत्र स्नानं कृत्वा, पुरुषः शिववत् दीप्तिम् प्राप्नोति। गोदानस्य पुण्यं लभते; कुमारकोटिं नियमेन सम्प्राप्य, कुरुवंशरत्न। तत्र स्नानं कृत्वा, पितृदेवताभ्यः समर्पितः, दशसहस्रगोदानं लभते, कुलं उद्धरेत्। ततः, धर्मज्ञ, एकाग्रचित्तः रुद्रकोटिं गच्छेत्, यत्र पूर्वं ऋषिसंघः समागच्छत्, महराजन्। संवत्सरम्, देवदर्शनकामनया, तत्र तस्थुः, सर्वे चिन्तयन्तः – ‘वृषध्वजम् प्रथमं पश्यामि’ इति। एवं, राजन्, ऋषयः प्रस्थिताः, भारत; ततः, भूमिपते, योगेश्वरः योगं आस्थाय। ऋषिणां शुद्धचित्तानां क्रोधशमाय, कोटिरुद्राः सृष्टाः, ऋषिभ्यः पुरतः स्थिताः। प्रत्येकः चिन्तयत् – ‘हरं प्रथमं दृष्टवान्’ इति; महादेवः, तेषां तीक्ष्णतेजसां ऋषीणां तुष्टः। परमभक्त्या, राजन्, तान् वरं ददौ; ‘अद्यप्रभृति धर्मः ते वृद्धिं यास्यति’ इति। तत्र रुद्रकोटिं स्नानं कृत्वा, शुद्धः पुरुषः अश्वमेधस्य फलम् लभते, कुलं उद्धरेत्। ततः, राजन्, प्रसिद्धसंगमं गच्छेत्, पुण्यसरस्वत्यां जनार्दनं पूजयेत्। तत्र, राजन्, ब्रह्मा देवाः ऋषयः सिद्धाः सुराः च चैतृषुक्लचतुर्दश्यां समागच्छन्ति। तत्र स्नानं कृत्वा, नरश्रेष्ठ, बहु सुवर्णं लभते, सर्वपापविमुक्तः शिवधाम प्राप्नोति। यत्र ऋषीयज्ञाः समाप्ताः, नरपतिः, तत्र गत्वा, सहस्रगोदानस्य फलम् अवाप्नोति। नारदः उवाच – ततः, राजन्, अतिप्रशंसितं कुरुक्षेत्रं गच्छेत्; यत्र गच्छन्ति सर्वे प्राणी पापमुक्ताः भवन्ति। यदि कश्चन वदति – ‘कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि, कुरुक्षेत्रे वसामि’ इति सदा, सः सर्वपापविमुक्तः भवति।