ततः धर्मवित् महाभाग, वसुधारां गन्तव्यां मन्यते, या परमपूजिता। तत्र केवलं गत्वा अश्वमेधस्य फलं प्राप्यते। तत्र स्नात्वा, हे कुरुश्रेष्ठ, शुद्धचित्तेन पितॄन् देवांश्च तर्पयित्वा, पुरुषः विष्णुलोके पूज्यते। तत्रैव वसूनां परमतीर्थं विद्यते, हे भरतश्रेष्ठ; तत्र स्नानपानाभ्यां वसुभिः प्रीयते। सैव सिंधुतमा नाम, सर्वपापविनाशिनी; तत्र स्नानात्, नरश्रेष्ठ, सुवर्णलाभः सुलभः। ब्रह्मतुंगं सम्प्राप्य, शुद्धः एकचित्तः च, धर्मात्मा निर्लिप्तः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। तत्रैव इन्द्रकन्यानां तीर्थं, सिद्धैः सेवितं, अस्ति; तत्र स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, इन्द्रलोकप्राप्तिः स्यात्। तत्रैव रेनुकायाः पुण्यस्नानस्थानं देवैः पूजितं; तत्र स्नानात् ब्राह्मणः शुद्धः निर्मलचन्द्रवत् भवति। पश्चात् पञ्चनदं गच्छेत्, संयतात्मा, मिताहारः च; क्रमशः तत्र पञ्चयज्ञस्य पुण्यं प्राप्नोति। ततः, धर्मज्ञ, भीमायाः परमस्थानं गन्तव्यं; तत्र स्नात्वा, भरतश्रेष्ठ, पुरुषः न पुनः योनौ जायते। तत्र देव्या अपत्यः कुण्डलधारी राजा अस्ति; तत्र शतसहस्रगोदानस्य महाफलं लभ्यते। गिरीकुञ्जं त्रीषु लोकेषु विख्यातं सम्प्राप्य, पितामहं प्रणम्य, सहस्रगोदानस्य फलं लभते। ततः, धर्मज्ञ, उत्तमं विशुद्धस्नानस्थानं गन्तव्यं, यत्र अद्यापि सुवर्णरजतमत्स्याः दृश्यन्ते। तत्र स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, वाजपेयस्य पुण्यं प्राप्नोति; सर्वपापविनिर्मुक्तचित्तः परमं पदं गच्छति। नारद उवाच — ततः वितस्ता तीर्थं सम्प्राप्य, पितॄन् देवांश्च तर्पयित्वा, नरः वाजपेयस्य फलं प्राप्नोति, हे भारत। काश्मीरदेशे वितस्ता नाम तक्षकस्य नागस्य निवासः अस्ति, या सर्वपापविनाशिनी प्रसिद्धा। तत्र स्नानात् नूनं वाजपेयस्य पुण्यं लभ्यते; सर्वपापशुद्धचित्तः परमं स्थानं प्राप्नोति। ततः मलदां गच्छेत्, या त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धा; सायंतने नियतस्नानं कुर्यात्। राजा शक्त्यनुसारं सप्तजिह्वायाः अग्नेः पायसं दद्यात्; एषः पिण्डदानः पितृभ्यः अक्षयः इति मनीषिणः वदन्ति। सप्तजिह्वायाः पायसदानं शतसहस्रगोदानात्, शतराजसूयात्, अथवा सहस्राश्वमेधात् श्रेयस्करम्। एवं कृत्वा, राजन्, रुद्रालयं प्रविशेत्; महादेवं सम्प्राप्य, अश्वमेधस्य फलं लभते। मणिमन्तं सम्प्राप्य, यः ब्रह्मचारि तत्र एकरात्रं वसति, स अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्नोति। ततः, राजन्, देविकां गच्छेत्, या लोके प्रसिद्धा, यत्र ब्राह्मणानां जन्म श्रूयते, भारतश्रेष्ठ। तत्र त्रिशूलधारिणः स्थानं त्रीषु लोकेषु प्रसिद्धं; देविकायां स्नात्वा महेश्वरं पूजयित्वा, शक्त्यनुसारं दत्वा, सर्वकामदुघयज्ञस्य फलं प्राप्नोति। तत्र कामाख्या नाम रुद्रस्य तीर्थं, देवर्षिभिः पूजितं; तत्र स्नात्वा शीघ्रं सिद्धिः लभ्यते, भारत। यज्ञस्थानं, होतृस्थानं, ब्रह्मवालकं च गत्वा, पुष्पाणि दत्वा शुद्धिं कृत्वा, मृत्यौ शोकः नास्ति। देवर्षिभिः कीर्तिता या देविका, सा अर्धयोजनविस्तीर्णा, पञ्चयोजनदीर्घा इति कथ्यते। ततः, धर्मज्ञ, क्रमशः दीर्घसत्रं गच्छेत्, यत्र ब्रह्मा चान्ये देवाः, सिद्धाः, श्रेष्ठर्षयः च सन्ति। दीर्घसत्रे दीक्षिताः व्रतस्थाः पूजां कुर्वन्ति; केवलं गत्वा, राजन्, पुण्यं लभ्यते। तत्र राजसूयाश्वमेधयोः फलं लभ्यते; ततः संयमितः मिताहारः च विनाशनं गच्छेत्। तत्र मेरुशिखरे गुह्यं सरस्वती प्रवहति, या चमस, शिवोद्भेद, नागोद्भेद इति तिष्ठति। चमसोद्भेदे स्नानात् अग्निष्टोमस्य फलं लभ्यते; शिवोद्भेदे सहस्रगोदानस्य पुण्यं प्राप्नोति। नागोद्भेदे स्नात्वा, नागलोकं प्राप्नोति; ततः, राजन्, दुर्लभं तीर्थं शशयानं गच्छेत्। तत्र, भारत, पुष्करं शशरूपेण गुह्यं, यत्र भगवती सरस्वती संवत्सरं वसति। तत्र, भारतश्रेष्ठ, जनाः सदा स्नानं कुर्वन्ति, विशेषतः कार्तिकपूर्णिमायाम्; तत्र स्नात्वा, पुरुषव्याघ्र, शिववद् दीप्तिमान् भवति। तत्र सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभ्यते; कुमारकोटिं संयमेन सम्प्राप्य, कुरुनन्दन। तत्र स्नानं कृत्वा, पितृदेवताभ्यां भक्त्या पूजां कृत्वा, दशसहस्रगोदानं प्राप्नोति, कुलं चोद्धरति। ततः, धर्मज्ञ, एकचित्तः रुद्रकोटिं गच्छेत्, यत्र पुरा मुनिसंघः समागतः, महाराज। वर्षमेकं तत्र स्थित्वा, देवदर्शनकाङ्क्षिणः, ‘प्रथमं वृषध्वजं पश्याम’ इति चिन्तयन्तः। एवं, राजन्, मुनयः तत्र प्रस्थिताः; ततः, पृथिवीश्वर, योगिनां ईश्वरः अपि योगमास्थाय तत्र स्थितः। एवं पुण्यतीर्थयात्रायाः महिमानं, पुण्यस्नानदानपूजनादिनां च फलं, धर्मज्ञ महात्मनां संवादे प्रकाश्यते।