रेवायाः महात्म्यं कथयामि। रेवानदी पापं नाशयति, अपराधान् अपाकरोति, सर्वकामफलप्रदायिनी च। नर्मदायां स्नानात् विष्णुलोकप्राप्तिः स्यात्, पापनाशनं च। यामुनायाः स्नानात् सूर्यलोकः लभ्यते, सरस्वत्याः प्रवाहः विघ्नान् नाशयति, ब्रह्मलोकफलप्रदायिनी च। विशालानदी विस्तृतफलप्रदायिनी उच्यते, पिशाच, सा पापानां दारुणाग्निवत्, पुनर्जन्महेतून् अपाकरोति। नर्मदा विष्णुलोकप्राप्त्यर्थं मोक्षप्रदायिनी घोष्यते; सरयू, गण्डकी, सिन्धु, चन्द्रभागा, कौशिकी च तद्वत्। तापी, गोदावरी, भीमा, पयोष्णी, कृष्णवेणिका, कावेरी, तुङ्गभद्रा, अन्याश्च समुद्रगामिन्यः तीरथाः। तासु रेवैव श्रेष्ठा घोषिताः, विष्णुलोकप्रदायिनी; पूर्वजन्मसुकृतैः रेवाप्राप्तिः, द्विज, स्नानात् पुनर्जन्मनिवृत्तिः, ऋषिपुत्र। स्वर्गस्थ देवाः सदा गायन्ति—"कदा रेवास्नानदर्शनं भविष्यति?" यत्र जनाः स्नानं कुर्वन्ति, तत्र जन्मदुःखं न भजन्ते, विष्णुसन्निधौ स्थिता भवन्ति। ये रेवायां प्रतिदिनं स्नानं कुर्वन्ति, बहुपापयुक्ताः अपि, धर्मेन नरकं न पतन्ति, अपि तु स्वर्गे देववत् विचरन्ति। पूर्वे रेवायाः तौलनं ब्रह्मणा कृतम्—तपः, दानम्, व्रतं, यज्ञः च; रेवायाः श्रेष्ठत्वं निर्णीतम्, मोक्षे परमोपयोगिनी सा। नारदः उवाच—लोमशस्य वचनं श्रुत्वा, पिशाचाः शीघ्रं तेन सह रेवास्नानार्थं गताः। ततः दिव्येन इच्छया, रेवातटे वातः उत्पन्नः, तस्य प्रवाहेन जलबिन्दून् शरीरमास्पृशत्। रेवाजलबिन्दुस्पर्शात् पिशाचपीडिताः मुक्ताः, तस्मिन्नेव क्षणे दिव्यरूपधारिणः, नर्मदां स्तुत्वा। ततः लोमशस्य वचनात्, ताः गन्धर्वकन्याः ब्राह्मणेन रेवातटे सस्मितं परिणीताः। स तत्र दीर्घकालं वासं कृतवान्, स्नानं, पानं, अवगाहनं च; नर्मदायाः पूजा कृत्वा, ते विष्णुलोकं प्राप्ताः। एवं, राजन्, नर्मदायाः पुण्यकथा श्रूता, पुण्यवर्धिनी, पापनाशिनी, श्रवणात्। युधिष्ठिरः उवाच—"नारद, अन्येषां पुण्यतीर्थानां वासिष्ठवचनेन श्रवणात्, यत्र गत्वा पापं नश्यति, तानि कथय।" नारदः उवाच—"राजन्, वासिष्ठवर्णितानि पुण्यतीर्थानि शृणु। ब्रह्मचारी यः दक्षिणसिन्धुम् आगच्छति, अग्निष्टोमयज्ञफलम् लभते, दिव्यरथं च। चर्मण्वतीं गच्छन्, संयमितः, अल्पाहारः, रन्तिदेवस्य अनुमत्याः अग्निष्टोमफलम् प्राप्नोति। ततः, धर्मज्ञ, हिमालयकन्यायाः अर्बुदायाः गमनम्। तत्र, युधिष्ठिर, पूर्वं भूमौ विदारणम् अभवत्; तत्र वासिष्ठस्य आश्रमः, त्रैलोक्यविख्यातः। तत्र एकरात्रवासात् सहस्रगोदानफलम् लभ्यते; पिङ्गातीर्थे स्नानात्, ब्रह्मचारी राजा शतकपिलगोदानफलम् प्राप्नोति, नरश्रेष्ठ। ततः, धर्मज्ञ, प्रभासक्षेत्रं गमनम्, लोके प्रसिद्धम्। तत्र अग्निदेवः स्वयम्, देवमुखः सदा स्थितः, तस्य रथवाहः वायुः। तस्मिन् परमतीर्थे स्नानात्, शुद्धः, एकचित्तः, पुरुषः अग्निष्टोम-अतिरात्रयज्ञफलम् प्राप्नोति। ततः सरस्वत्याः समुद्रसंगमे गच्छन्, सहस्रगोदानफलम् लभ्यते, स्वर्गे पूज्यते। सदा अग्निवत् दीप्तिमान्, स्नानात् जलाधिपतीर्थे, एकचित्तः, तत्र त्रिरात्रवासात्, पितृदेवताभ्यः तर्पणं कृत्वा, सोमवत् दीप्तिमान्, वाजिमेधयज्ञफलम् प्राप्नोति। ततः, वरदानतीर्थं गमनम्, यत्र विष्णुः दुर्वाससे वरं दत्तवान्, युधिष्ठिर। तत्र स्नानात् सहस्रगोदानफलम् लभ्यते; ततः संयमितः, नियताहारः, द्वारवतीं गच्छेत्। पिण्डारके स्नानात्, पुरुषः सुवर्णसमृद्धिं प्राप्नोति। तत्र, महराजन्, पद्मचिह्नानि अद्यापि दृश्यन्ते; अद्भुतं, शत्रुसूदन। तत्र त्रिशूलचिह्नानि, पद्मानि दृश्यन्ते, कुरुवर, तत्र महादेवस्य सन्निधिः। समुद्रसिन्धुसंगमे गत्वा, स्नानं कृत्वा, जलाधिपतीर्थे शुद्धचित्तः, पितृदेवतर्षिभ्यः तर्पणं कृत्वा, वरुणलोकं प्राप्नोति, स्वदीप्त्या दीप्तिमान्। शङ्कुकर्णेश्वरपूजायाः, युधिष्ठिर, विद्वांसः दशगुणमश्वमेधयज्ञफलम् वदन्ति। प्रदक्षिणं कृत्वा, कुरुवर, त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं गच्छेत्। तिमीति नाम्ना, सर्वपापहारि, तत्र इन्द्राद्याः देवाः महेश्वरं पूजयन्ति। तत्र स्नानपूजया, रुद्रं देवसंघैः सहितं, जन्मपापं सर्वं त्यजति। तिमीतीर्थं सर्वदेवैः स्तुतम्, तत्र स्नानात् अश्वमेधयज्ञफलम् प्राप्नोति। तत्र, विद्वन्, पूर्वं विष्णुः दितिपुत्रं विजितवान्; सुरद्विषः हत्वा, शुद्धिं स्थापितवान्, राजन्। एवं पुण्यतीर्थानां, नदीनां, स्नानमहात्म्यं, पुण्यकथां च श्रुत्वा, पापनाशनं, मोक्षप्राप्तिः, विष्णुसन्निधिः च लभ्यते।