धर्मराज! तत्र पुण्ये तीर्थे, भरभूते स्नात्वा, यत्र कुत्रापि मृतः सन्, महात्मन्, गणेशस्य मार्गः निश्चितः स्यात्। कार्तिकमासे महेश्वरं सम्पूज्य, अश्वमेधशतगुणं पुण्यं विद्वांसः कथयन्ति। तत्र शतं घृतदीपान् दत्त्वा, सूर्यसदृशैः विमानैः शङ्करधाम प्रति याति। शङ्खपद्मचन्द्रसदृशं वृषभं दत्त्वा, वृषवाहनेन रुद्रलोकं याति। तस्मिन्न् पुण्ये स्थले, एकमपि हविर्—पायसं मधुसंयुक्तं विविधैः भोज्यैः—यः ददाति, स यथाशक्ति दानैः अन्यान् भोजयेत्; तस्मिन् तीर्थे पुण्यस्य कोटिगुणितं फलम्। नर्मदाजलस्य प्रोक्षणेन, वृषभधारिणं सम्पूज्य, तस्य तीर्थस्य प्रभावात्, दुरितं न पश्यति। यः कश्चन तत्र पुण्ये स्थले प्राप्य प्राणान् त्यजति, स सर्वपापविनिर्मुक्तात्मा शङ्करधाम प्रति याति। तस्मिन्न् पुण्ये स्थले, जले प्रविश्य, हंसवाहनेन रुद्रलोकं याति। यावत् चन्द्रार्कौ हिमवत् समुद्रः गङ्गाद्याः नद्यः च सन्ति, तावत् स्वर्गे सम्मानं प्राप्नोति। तत्र उपवासं कृत्वा, नरः पुनः गर्भं न प्राप्नोति, नरेन्द्र। ततः, राजन्, उत्तमे वनाश्रमे गत्वा, स्नात्वा, इन्द्रसमीपं स्थानं प्राप्नोति। ततः शृङ्गतीर्थं गच्छेत्, यः सर्वपापनाशकः; तत्र स्नानमात्रेण गणेश्वर्याः लोकं निश्चितं प्राप्नोति। तत्रैव प्रसिद्धं एरण्डीनर्मदयोः संगमं, महापुण्यं तीर्थं, सर्वपापनाशकम्। तत्र उपवासरतः ब्रह्मनिष्ठः सन्, स्नानात् ब्रह्महत्यापापात् विमुक्तः भवति। ततः, राजन्, नर्मदासागरयोः संगमं यमदग्निं नाम गच्छेत्, यत्र जनार्दनः सिद्धिं प्राप्तवान्। तत्र बहून्य् यज्ञानि कृत्वा, इन्द्रः देवेशत्वं प्राप; तत्र नर्मदासागरयोः संगमे स्नात्वा, त्र्यश्वमेधस्यान् फलम् आप्नोति, पश्चिमसागरयोगं च, मोक्षद्वारं च। तत्र देवाः गन्धर्वैः ऋषिभिः सिद्धैः च सह, दिव्यगायकैः च, त्रिसन्ध्यायां देवेशं विमलेश्वरं पूजयन्ति। यः सर्वपापविनिर्मुक्तात्मा, स रुद्रलोक उपजीव्यते; विमलेश्वरात् श्रेष्ठं तीर्थं न कदापि जातं न भविष्यति। तत्र उपवासं कृत्वा विमलेश्वरदर्शनं ये कुर्वन्ति, ते सर्वपापविनिर्मुक्तात्मानो रुद्रलोकं गच्छन्ति। ततः, राजन्, उत्तमं केशिनीतीर्थं गच्छेत्; तत्र उपवासयुक्तः स्नात्वा, एकरात्रं नियमेनोपवासं कृत्वा, यः संयमिताहारः, तस्य तीर्थस्य प्रभावेन ब्रह्महत्यापापात् विमुक्तिः स्यात्। यः सागरेश्वरे, यत्र द्वयोजनवर्त्मनि शिवः स्थितः, सर्वतीर्थस्नानदर्शनं करोति, तं दृष्ट्वा सर्वतीर्थदर्शनं कृतं स्यात्; स सर्वपापविनिर्मुक्तः रुद्रं तत्र गच्छति। नर्मदायाः संगमात् आमरकण्टकपर्यन्तं, महाबाहो, तत्र कोटयः पुण्यतीर्थानाम्। तीर्थयात्रा, मुनिगणैर् आचरितं तीर्थचरणं, ज्ञाननिष्ठैः अग्निहोत्राद्याः दिव्यक्रियाः—एतानि फलदायकैः कृतानि, राजन्। यः प्रतिदिनं पठति, श्रद्धया शृणोति वा, तं सर्वाणि तीर्थानि अभिषिञ्चन्ति, नर्मदा च सदा तुष्टा भवति, न संशयः। रुद्रः तुष्टो भवति, महर्षिः मार्कण्डेयः अपि; अपुत्रा पुत्रान् लभते, दुःखितः सुखं प्राप्नोति। कन्या पतिं लभते, यद् यद् कामयते, तत् तत् सम्पूर्णं प्राप्नोति, न संशयः। ब्राह्मणः वेदं लभते, क्षत्रियः जयम्, वैश्यः धनम्, शूद्रः शुभगतिम्। मूर्खः ज्ञानं प्राप्नोति, यः त्रिसन्ध्यायां पठति; स न रौरवं पश्यति, न च नीचयोनि जन्म लभते। नारद उवाच—एवं, राजन्, नर्मदायाः परमं तीर्थं तवोक्तम्, प्राचीनकाले गन्धर्वकन्यानां शापसम्भूतं भीषणं भयम् अपि। तत्, महाबाहो, रेवाजलबिन्दूनां वह्निना नष्टम्; रेवाजलस्पर्शेन जनः विमुक्तः भवति। युधिष्ठिर उवाच—भगवन्, कथं किमर्थं च ताः कन्याः शप्ताः? कस्य पुत्र्यः, का नामानि, कति वा वयः? कथं रेवाजलस्पर्शेन ताः शापात् विमुक्ताः, कुत्र स्नाता इति सर्वं विस्तरेण कथय। नर्मदातीर्थस्य महिमा अद्भुतः, तस्य श्रवणमात्रेण पापध्वंसः इति श्रूयते। यः ‘नर्मदा’ वा ‘नर्मदा नदी’ इति नाम उच्चारयति, तस्य चन्द्रतारकावधि मुक्तिः स्यात्। पूर्वं रेवायाः परमं यशः त्वया मया श्रुतम्; पुनः, भगवन्, तस्याख्यानं विस्तरेण कथय।