राजा शृणु, यथा नारदः धर्मनिष्ठः तीर्थयात्रायाः महत्त्वं कथयति। वराहतीर्थे स्नानं कृत्वा, विशेषतः द्वादश्यां तिथौ, पुरुषः विष्णोः लोकं प्राप्नोति, नरकं न गच्छति। ततः, हे राजन्, सोमतीर्थं परमं गच्छेत्; विशेषतः पौर्णमास्यां तिथौ, तत्र स्नानं करोतु। ईशानं नमस्कृत्य, स महाबलः प्रभुः प्रसन्नः भवति; तदा हरिश्चन्द्रस्य दिव्यपुरी आकाशे दृश्यते। यदा चक्रध्वजः पताकाः उत्तोल्यन्ते, नागनगरं सुप्तं तिष्ठति, तदा नर्मदायाः शीघ्रवाहिन्यः तत्र स्थलम् सेवन्ति। तत्र विष्णुः शंकरं प्रति निवासस्य संवादं अकथयत्—‘यो द्वीपेश्वरतीर्थे स्नानं करोति, स बहु सुवर्णं लभते।’ ततः, हे राजन्, रुद्रस्य कन्या यत्र तिष्ठति, संगमं गच्छेत्; तत्र केवलं स्नानं कृत्वा, देवीधामं प्राप्नोति। अनन्तरं, सर्वदेवपूजितं दिव्यतीर्थं गच्छेत्; तत्र स्नानं कृत्वा, देवैः सह प्रमोदं लभते। ततः, परमं शिखितीर्थं गच्छेत्; तत्र यत् दानं दीयते, तत् लक्षगुणं फलदं भवति। कृष्णपक्षे अमावास्यायां स्नानं कृत्वा, एकं ब्राह्मणं भोजनं दत्वा, लक्षब्राह्मणभोजनस्य पुण्यं लभते। भृगुतीर्थे, हे राजन्, कोटितीर्थानि संस्थितानि; काम्यं वा अकाम्यं वा, तत्र स्नानं कृत्वा। अश्वमेधस्य फलम् अवाप्य, देवैः सह प्रमोदं लभते; तत्र भृगु ऋषिः, ऋषिसत्तमः, सिद्धिं प्राप्तवान्; महात्मा शंकरः अवतारं कृतवान्। नारदः पुनः उवाच—ततः परमं विहगेश्वरं गच्छेत्; तद् दृष्ट्वा, सर्वपापविमुक्तः भवति। ततः, हे राजन्, परमं नर्मदेश्वरं गच्छेत्; तत्र स्नानं कृत्वा, स्वर्गलोके सम्मानं लभते। अनन्तरं अश्वतीर्थं गच्छेत्, स्नानं कृत्वा, सौभाग्यवान्, आकर्षकः, सुखानुभवः भवति। ततः, पितामहतीर्थं यत्र ब्रह्मणा पुरा निर्मितम्, तत्र स्नानं कृत्वा, श्रद्धया पिण्डं दद्यात्। तिलकुषशमीसमेतं जलं दद्यात्; तस्य तीर्थस्य प्रभावात्, सर्वं अक्षयम् भवति। सवित्रीतीर्थं सम्प्राप्त्य, यः स्नानं करोति, सर्वपापक्षालनं कृत्वा, ब्रह्मलोकं सम्मानं लभते। तत्रापि रम्यं परमसुन्दरं तीर्थं अस्ति; स्नानं कृत्वा, पितृलोके सम्मानं लभते। ततः, परमं मानसतीर्थं गच्छेत्; तत्र स्नानं कृत्वा, रुद्रलोके सम्मानं लभते। ततः, परमं क्रतुतीर्थं गच्छेत्; सर्वलोके प्रसिद्धं, सर्वपापनाशनं। यद् इच्छति—गवः, पुत्रः, धनं वा—राजा तत्र स्नानं कृत्वा सर्वं लभते। ततः, देवतेजः प्रसिद्धं स्थानं गच्छेत्; तत्र ऋषिकन्याः व्रतानुष्ठानेन तपः कुर्वन्ति। सर्वासां पतिः अक्षरः प्रभुः; महादेवः उग्ररूपधारी ताभिः प्रसन्नः भवति। विकृतमुखः, भीषणदर्शनः, स परमेश्वरः तीर्थे आगच्छति; तत्र, हे महराजन्, कन्या तस्मात् वरं याचति। यः कन्याः समृद्ध्यै सेवते, विवाहं च ददाति, स तीर्थं ‘दशकन्या’ इति प्रसिद्धं। तत्र स्नानं कृत्वा, देवपूजनं च, सर्वपापविमुक्तः भवति; ततः, हे राजन्, ‘स्वर्गबिन्दु’ नाम्नि स्थलं गच्छेत्। तत्र स्नानं कृत्वा, पुरुषः दुरितं न पश्यति; ततः अप्सरेशं गच्छेत्, स्नानं कुर्यात्। नागलोकनिवासः सन्, अप्सरः सह क्रीडां प्रमोदं च करोति; ततः, हे राजन्, उत्तमं ‘नरक’ तीर्थं गच्छेत्। तत्र स्नानं कृत्वा, देवपूजनं च, नरकं न गच्छति; ततः, भरभूतं गच्छेत्, उपवासनिष्ठः भवेत्। तत्र शंभोः अवतरणं, विरूपाक्षं पूज्य, रुद्रलोके सम्मानं लभते। भरभूते तीर्थे, स्नानं कृत्वा, महात्मन्, यत्र मृत्युं करोति, गणेशस्य पथं निश्चितं। कार्तिके मासे, महेश्वरं पूज्य, शतगुणं अश्वमेधस्य पुण्यं विद्वांसः वदन्ति। शतं तैलदीपं दत्वा, दिव्यविमानैः सूर्यसदृशैः शंकरधामं याति। यो शंखपद्मचन्द्रसदृशं वृषभं ददाति, वृषयुक्तविमाने रुद्रलोकं याति। यः तत्र एकं हविः ददाति—पायसं मधुसंयुक्तं विविधान्नानि—यथाशक्ति, दानं दद्यात्; तस्य तीर्थस्य प्रभावात्, सर्वं पुण्यं कोटिगुणं भवति। नर्मदाजलं प्रोक्ष्य, वृषवाहनं पूज्य, तस्य तीर्थस्य प्रभावात्, दुरितं न पश्यति। यः तत्र तीर्थे प्राणान् त्यजति, सर्वपापविमुक्तात्मा, शंकरधामं याति। हे राजन्, यः तत्र जलं प्रविशति, हंसयुक्तविमाने रुद्रलोकं याति। यावत् चन्द्रः, सूर्यः, हिमालयः, समुद्रः, गङ्गाद्याः नद्यः तिष्ठन्ति, तावत् स्वर्गे सम्मानं लभते। इति तीर्थयात्रायाः अद्भुतं पुण्यं नारदः तुभ्यम् उपदिशति।