राजन्, तत्र स्नानं कृत्वा पुरुषः पितृभ्यः देवताभ्यश्च विधिपूर्वकं पिण्डदानं कर्तव्यं, एकरात्रोपवासं कृत्वा यथाविधि पिण्डं दद्यात्। यदा सूर्यः कन्याराशिं प्रविशति तदा तत्र सम्पादितं पुण्यं अक्षयमस्ति; तस्मिन्काले, हे राजन्, श्रेष्ठं कपिलतीर्थं प्रति गन्तव्यम्। तत्र स्नानं कृत्वा कपिलां गाम् दत्त्वा, यः कश्चित्, समस्तभूमिदानस्य तुल्यं पुण्यं प्राप्नोति। नर्मदेश्वरः परमं तीर्थं—तस्य तुल्यं न किञ्चिदस्ति न भविष्यति; तत्र स्नानं कृत्वा अश्वमेधस्य फलमवाप्नोति। तत्र भूमौ सर्वत्र व्याप्य एकः राजा जातः, सर्वलक्षणसम्पन्नः, सर्वरोगवर्जितः च। नर्मदायाः उत्तरतटे दिव्यं तीर्थं अस्ति, सूर्यस्य रमणीयं निवासस्थानं, भगवता स्वयमेव पावितम्। तत्र स्नानं कृत्वा, यथाशक्ति दानं दत्त्वा, तीर्थस्य प्रभावात् यद्दत्तं तत् अक्षयमस्ति। ये दरिद्राः रोगपीडिताः पापकृतः च, सर्वे पापात् विमुक्ताः सूर्यलोकं गच्छन्ति। माघमासे शुक्लपक्षे सप्तम्यां यः कश्चित् देवालये वासं कुर्यात्, संयतः शान्तेन्द्रियः, स न कदाचित् रोगी, अन्धः, बधिरः वा भवति; स भाग्यवान्, सुन्दरः, स्त्रीप्रियः च भवति। एतत् पुण्यतीर्थं महर्षिणा मार्कण्डेयेण कथितम्; ये तत्र गच्छन्ति, तेषां मोहः नास्ति—न संशयः। ततः मासेश्वरं गत्वा स्नानं कुर्यात्; तत्र स्नानात् सः दिव्यलोकं प्राप्नोति। चतुर्दश इन्द्राः यावत् तिष्ठन्ति तावत् सर्वेषु लोकेषु रमते; ततः समीपे स्थित्वा नागेश्वरस्य तपोवनं गच्छेत्। तत्र स्नानं कृत्वा शुद्धः शान्तः चिरकालं नागकन्याभिः सह क्रीडति। ततः कुबेरस्य निवासं गच्छेत्, यत्र कुबेरः स्वयमस्ति; परमं कालेश्वरतीर्थं यत्र कुबेरः तुष्टः। तत्र स्नानं कृत्वा सर्वसमृद्धिं लभते; पश्चिमं गत्वा श्रेष्ठं मरुतालयं गच्छेत्। तत्र स्नानं कृत्वा शुद्धः शान्तः स्वयमेव सुवर्णं यथाशक्ति दद्यात्। पुष्पकविमानेन वायुलोकं गच्छति; ततः, हे युधिष्ठिर, माघमासे मम तीर्थं गच्छेत्। कृष्णपक्षे चतुर्दशीं स्नानं कुर्यात्; ततः रात्रौ एव भोजनं कुर्यात्, अशुद्धस्थानं वर्जयेत्। ततः अहिल्यातीर्थं गत्वा स्नानं कुर्यात्; स्नानात् सः अप्सराभिः सह रमते। अहिल्या भगवतः तपः कृत्वा मोक्षं प्राप्तवती; चैत्रमासे शुक्लपक्षे त्रयोदशीं—कामदेवदिने अहिल्यां पूजयेत्। यत्र जन्म भवति, सः सर्वत्र प्रियः भवति। सः स्त्रीप्रियः, समृद्धः, अपरः कामदेवः च भवति; ततः अयोध्यां गच्छेत्, शक्रस्य प्रसिद्धं तीर्थं। तत्र स्नानात् सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभते; ततः सोमतीर्थं गत्वा केवलं स्नानं कुर्यात्। तत्र स्नानात् सर्वपापात् विमुक्तः भवति; सोमग्रहणे तद् पापनाशनं भवति। सोमतीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं महापुण्यं; यः चन्द्रायणव्रतं तत्र कुर्यात्— सर्वपापविमुक्तचित्तः सोमलोकं प्राप्नोति; अग्निम्, आपः, उपवासं वा प्रविश्य—यः सोमतीर्थे मृत्युम् प्राप्नोति, सः पुनः मानवेषु न जायते। ततः स्तम्भतीर्थं गत्वा स्नानं कुर्यात्। तत्र स्नानात् सोमलोके सम्मानितः भवति; ततः परमं विष्णुतीर्थं गच्छेत्। योधनिपुरे प्रसिद्धं विष्णुतीर्थं यत्र असुरैः सह वासुदेवेन युद्धं कृतम्। तत्र तीर्थं उत्पन्नं, विष्णुः तत्र तुष्टः; अहोरात्रं उपवासं कृत्वा ब्रह्महत्यापापं नश्यति। ततः, हे राजन्, परमं तपसेश्वरं गच्छेत्, अमोहकं नाम, तत्र पितृभ्यः तर्पणं कुर्यात्। पौर्णमास्यां अमावास्यायां च विधिवत् श्राद्धं कुर्यात्; स्नानं कृत्वा पिण्डं दद्यात्। तत्र वार्यां गजाकृतयः शिलाः स्थापिताः; विशेषतः वैशाखमासे तत्र पिण्डं दद्यात्। पितरः तृप्ताः यावत् पृथिवी तिष्ठति तावत्। ततः, हे राजन्, परमं सिद्धेश्वरं गच्छेत्। तत्र गत्वा गणपतिस्थानं समीपं गच्छेत्; ततः जनार्दनलिङ्गं गच्छेत्। तत्र स्नानं कृत्वा विष्णुलोके सम्मानितः भवति; नर्मदायाः दक्षिणतटे रमणीयं तीर्थं अस्ति। तत्र महाकामदेवः स्वयम् तपः कृतवान्; सहस्रं दिव्यवर्षाणि शंकरं पूजितवान्। महात्मना शंकरस्य ध्यानगिरिणा दग्धः, शुक्लपक्षवत् अग्निः शशाङ्कस्य शुक्लभागवत् दग्धः। ये सर्वे दग्धाः त पुष्पेश्वरस्य समीपे स्थिताः; सहस्रं दिव्यवर्षाणि अनन्तरं महेश्वरः तैः तुष्टः।