सर्वेभ्यः नमः। इदानीं दिव्यतीर्थयात्रायाः कथा एकसङ्गता, पाण्डवेश्वरस्य प्रश्नानुसारं, संस्कृतभाषायाम् आदरपूर्वकं निवेद्यते। मुरारेराज्ञया आयोनिसङ्गमे स्नात्वा पुरुषः दीर्घकालं अक्षयमङ्गलं सुखं भुङ्क्ते, गर्भवासं न पश्यति। ततः पाण्डवेश्वरकं गत्वा स्नानकर्मणि कृतं, स चिरं सुखं भुङ्क्ते, देवैः दानवैः च न हन्यते। विष्णुलोकं प्राप्य, यत्र सर्वे भोगाः उपलब्धाः, तत्र महद् आनन्दं भुङ्क्त्वा, पश्चात् नरलोकमध्ये राजा भवति। ततः कंबोटिकेश्वरं गत्वा स्नानं कृत्वा, उत्तरायणसमये यद् इच्छति तद् अवाप्नोति। चन्द्रभागायाः तटं गत्वा स्नात्वा, केवलं स्नानात् सोमलोकस्य सम्मानं प्राप्तवान्। तदनन्तरं, राजन्, प्रसिद्धं शक्रतीर्थं गन्तव्यम्, यत्र देवेश्वरः पूज्यते, देवैः अपि नमस्कृतम्। तत्र स्नानं कृत्वा, सुवर्णदानं वा, नीलवर्णं वृषभं मोक्त्वा च, यथा वृषभस्य रोमाणि तथा कुलस्य, तावन्ति सहस्रवर्षाणि हरपुरीमध्ये वासः। स्वर्गात् पतित्वा राजा बलवान् भवति, मनुष्येषु सहस्रश्वेताश्वेश्वरः भवति, तस्य तीर्थस्य प्रभावेन। ततः, राजन्, परमं ब्रह्मावर्तं गन्तव्यम्। तत्र स्नानं कृत्वा, पितृभ्यः देवभ्यः च हविर्दानं कुर्यात्, एकरात्रं उपोष्य, विधिवत् पिण्डं दद्यात्। सूर्यः कन्याराशिं प्रविशति यदा, तदा संचितं पुण्यं अक्षयम्; ततः श्रेष्ठं कपिलतीर्थं गन्तव्यम्। तत्र, राजन्, स्नानं कृत्वा कपिलगायां दत्त्वा, पृथिवीदानेन तुल्यं पुण्यं प्राप्तम्। नर्मदेश्वरः परमं तीर्थम्—तस्य समः न कश्चन जातः न भविष्यति; तत्र स्नानं कृत्वा, अश्वमेधयज्ञस्य फलम्। तत्र राजा सर्वत्र व्याप्य पृथिव्यां, सर्वलक्षणसम्पन्नः, रोगरहितः जन्म भवति। नर्मदायाः उत्तरतटे दिव्यं तीर्थं, सूर्यस्य प्रियस्थानं, भगवता पावितम्। तत्र स्नानं दत्त्वा यथाशक्ति, तस्य तीर्थस्य प्रभावेन, यद् दत्तं तद् अक्षयम्। दीनः, रोगग्रस्तः, पापकृत् अपि सर्वे पापात् विमुक्ताः सूर्यलोकं गच्छन्ति। माघमासे शुक्लसप्तम्यां, यः मन्दिरमध्ये वसति, संयमितः, जितेन्द्रियः, स न रोगी, नान्धः, न बधिरः भवति; सौभाग्यवान्, सुन्दरः, स्त्रीणां प्रियः। एतत् पुण्यतीर्थं मार्कण्डेयेन कथितम्; यत्र गच्छन्ति तत्र नराः न कदापि मोष्यन्ति—न संशयः। ततः मासेश्वरं गत्वा स्नानं कृत्वा, तत्क्षणात् स्वर्गलोकं प्राप्नोति। चतुर्दश इन्द्राणां यावत् कालं सर्वलोकेषु रमते; ततः समीपस्थं नागेश्वरस्य तपोवनं गन्तव्यम्। तत्र स्नानं कृत्वा, विशुद्धः, शान्तः, अनन्तकालं नागकन्याभिः सह क्रीडति। कुबेरस्य स्थानं गन्तव्यम्, यत्र साक्षात् कुबेरः निवसति; कालेश्वरस्य परमं तीर्थं, यत्र कुबेरः तुष्टः। तत्र स्नानं कृत्वा, सर्वसमृद्धिं लभते; पश्चात् पश्चिमदिशं गत्वा श्रेष्ठं मरुतालयं प्राप्नोति। तत्र स्नानं कृत्वा, विशुद्धः, शान्तः, सुवर्णं यथाशक्ति दद्यात्। पुष्पकविमानेन वायुदेवस्य लोकं याति; ततः, युधिष्ठिर, माघमासे, मम तीर्थं गन्तव्यम्। कृष्णपक्षचतुर्दश्यां स्नानं कृत्वा, पश्चात् रात्रौ भोजनं, अशुद्धस्थानं वर्जयेत्। ततः अहिल्यातीर्थं गत्वा स्नानं कृत्वा, तत्क्षणात् अप्सराभिः सह रमते। परमेश्वरस्य तपसा अहिल्या मोक्षं प्राप्तवती; चैत्रमासे शुक्लत्रयोदश्यां, कामदेवदिने अहिल्यां पूजयेत्; यत्र जन्म भवति, तत्र स्त्रीणां प्रियः भवति। स स्त्रीप्रियः, समृद्धः, अपरः कामदेवः; अयोध्यां गत्वा, प्रसिद्धं शक्रतीर्थं प्राप्त्वा, स्नानात् सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभते। ततः सोमतीर्थं गत्वा केवलं स्नानं कुर्यात्। तत्र स्नानं कृत्वा, सर्वपापात् विमुक्तः; सोमग्रहणे, राजन्, तद् पापनाशकं भवति। सोमतीर्थं त्रैलोक्यविख्यातम्, महापुण्ययुक्तम्; यः तत्र चन्द्रायणव्रतं कुर्यात्, सर्वपापविशुद्धचित्तः सोमलोकं प्राप्नोति; अग्निं वा जलं वा प्रविश्य, उपवासनं वा, यः तत्र मृत्युम् उपगच्छति, स न मनुष्येषु जन्म लभते। ततः स्तम्भतीर्थं गत्वा स्नानं कृत्वा, तत्क्षणात् सोमलोकस्य सम्मानं प्राप्नोति; ततः, राजन्, परमं विष्णुतीर्थं गन्तव्यम्। परमं विष्णुतीर्थं योधनिपुरे प्रसिद्धम्, यत्र असुराणां अनन्तसंख्यायां युद्धं वासुदेवेन कृतम्। एषा पुण्यतीर्थयात्रा, राजन्, दिव्यफलप्रदा, सर्वपापविनाशिनी, सर्वसंपद्वर्धिनी च।