नर्मदायाः दक्षिणे तटे प्रसिद्धं पुण्यस्थानं इन्द्रस्य स्थितम् अस्ति। तत्र एकरात्रं उपवास्य, स्नानं कर्तव्यं। सम्यक् स्नात्वा, जनार्दनं पूजयेत्; एवं सहस्रगवां दानस्य पुण्यं प्राप्य, विष्णुलोकं याति। ततः ऋषितीर्थं गन्तव्यं, यत् सर्वपापहरं मनुष्याणाम्; तत्र केवलं स्नानात् शिवलोकं समादृतः भवति। तत्रैव मनोहरं नारदस्य पुण्यस्थानं स्थितम्; तत्र स्नानमात्रेण सहस्रगवां दानस्य पुण्यं लभ्यते। अनन्तरं देवतीर्थं गन्तव्यं, यत् ब्रह्मणा पुरा प्रतिष्ठापितम्; तत्र स्नानात् ब्रह्मलोकं समादृतः भवति। ततः अमरकण्टकं गन्तव्यं, यत् अमरैः प्राचीनकाले स्थापितम्; तत्र स्नानमात्रेण सहस्रगवां दानस्य पुण्यं लभ्यते। ततः, राजन्, श्रेष्ठं वामनेश्वरं गन्तव्यं; तत्र वामनदर्शनात् ब्रह्महत्यापापात् विमुक्तिः लभ्यते। पुनः ऋषितीर्थं तथा ईशानेशं गन्तव्यं; ततो वटेश्वरदर्शनात् जन्मफलसिद्धिः प्राप्यते। ततः भीमेश्वरं गन्तव्यं, यः सर्वरोगनाशकः; तत्र स्नानमात्रेण सर्वदुःखात् विमुक्तिः स्यात्। ततः, राजन्, श्रेष्ठं वारणेश्वरं गन्तव्यं; तत्र स्नानात् सर्वदुःखविनाशः भवति। पुनः सोमतीर्थं गन्तव्यं, तत्र सोमदर्शनं कर्तव्यम्; तत्र, राजन्, परमभक्त्या स्नानं कृत्वा, तस्मिन्नेव क्षणे दिव्यशरीरधारी शिववनमध्ये दीर्घकालं रमते, च षष्टिसहस्रवर्षाणि शिवलोके पूज्यते। ततः, राजन्, श्रेष्ठं पिङ्गलेश्वरं गन्तव्यं; तत्र एकाहोरात्रोपवासेन त्रिरात्रोपवासस्य फलं लभ्यते। तस्मिन् पुण्यस्थले, राजन्, यः कपिलां ददाति, तस्य सा च संततिः च यावन्ति रोमाणि, तावन्ति पुण्यानि स्यात्। यः तत्र प्राणान् त्यजति, स सहस्रवर्षाणि रुद्रलोके समादृतः भवति। ये मनुष्याः नर्मदातटे निवसन्ति, तैः चन्द्रसूर्ययोः स्थित्यन्तं अक्षयः सुखभोगः लभ्यते। तेषां मृत्युप्राप्तौ, स्वर्गं यान्ति पुण्यजनवत्; सुरभिकेश्वरं प्राप्नुवन्ति, न तु कोटिकेश्वरनाम्नि नरके पतन्ति। गङ्गावतरणदिने तत्र निश्चितं पुण्यलाभः; तदा नन्दितीर्थं गत्वा स्नानं कर्तव्यम्। नन्दीशः तेन तुष्टः भवति, स सोमलोके पूज्यते; ततः द्वीपेश्वरं, व्यासतीर्थं, तपोवनं च गन्तव्यम्। पूर्वं तत्र महानदी व्यासात् भीता प्रतिनिवृत्ता; व्यासेन ‘हुम्’ इति उक्ते, सा दक्षिणदिशं गतवती। राजन्, यः तत्र प्रदक्षिणां करोति, स व्यासं तुष्ट्वा इच्छितं फलम् आप्नोति। यः ज्वलन्तमग्निदेवं वेद्यया सह सूत्रेण वेष्टयति, स रुद्रवत् अनन्तकालं हृष्टः क्रीडति। ततः, राजन्, श्रेष्ठं एरण्डीतीर्थं गन्तव्यम्; तत्र संगमे स्नानात् सर्वपापविमुक्तिः स्यात्। एरण्डी त्रिषु लोकेषु पापनाशिनीति प्रसिद्धा; अथवा अश्वयुजमासस्य शुक्लाष्टम्यां— शुचिः स्नात्वा, उपवासपरायणः— एकं ब्राह्मणं यः तर्पयति, स कोटिब्राह्मणतर्पणस्य पुण्यं लभते; भक्तिपूर्वकं एरण्डीसंगमे स्नात्वा— शङ्खं शिरसि स्थाप्य, नर्मदाजलेन सह स्नानं कृत्वा, सः सर्वपापविमुक्तः भवति। राजन्, यः तत्र तीर्थे प्रदक्षिणां करोति, स सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं प्रदक्षिणां कृतवान् इव भवति। ततः सुवर्णतिलके स्नात्वा, सुवर्णं दत्त्वा, सः रुद्रलोके सुवर्णरथे पूज्यते। स्वर्गात् कालान्तरे पतित्वा, राजा महाबलवान् भवति; ततः, राजन्, इक्षुसंगमं गन्तव्यम्। तद् दिव्यं स्थानं त्रिलोके प्रसिद्धम्, यत्र शिवः स्थितः; तत्र स्नानात् गणाधिपत्यं प्राप्नोति। ततः स्कन्दतीर्थं गन्तव्यम्, यत् सर्वपापनाशनम्; तत्र स्नानमात्रेण जन्मार्जितपापानि नश्यन्ति। ततः आङ्गिरसतीर्थं गत्वा स्नानं कर्तव्यम्; तस्य फलं सहस्रगवां दानसमं, रुद्रलोके च पूज्यते। ततः लाङ्गलतीर्थं गन्तव्यम्, यत् सर्वपापनाशनम्; तत्र स्नात्वा सप्तजन्मार्जितपापात् विमुक्तिः निःसंशयम्। ततः वटेश्वरं गन्तव्यम्, सर्वतीर्थेषु श्रेष्ठम्; तत्र स्नात्वा सहस्रगवां दानस्य फलं लभते। ततः संगमेश्वरं गन्तव्यम्, सर्वपापनाशनं तीर्थम्; तत्र स्नानात् राज्यलाभः निःसंशयः। भद्रतीर्थं प्राप्त्वा, यः यत् दानं ददाति, तस्मिन् पुण्ये कोटिगुणं फलम् आप्नोति; यद्यपि या स्त्री तत्र स्नानं कुर्यात्— सा गौरीसमा भूत्वा, निःसंशयं इन्द्रं प्राप्नोति। ततः अङ्गारेश्वरं गत्वा स्नानं कर्तव्यम्; तत्र स्नानमात्रेण रुद्रलोके पूजनं लभ्यते, चतुर्थ्यां अङ्गारक्याः विशेषतः स्नानं कर्तव्यम्। एवं पुण्यतीर्थयात्रया, नर्मदातटे स्थितानि दिव्यानि स्थलानि यथाक्रमं सम्पूज्य, स्नानादिना च, मनुष्यः पुण्यसंपन्नः, सर्वपापविमुक्तः, दिव्यलोकान् प्राप्नोति।