भूमिदानात् परं दानं नास्ति, अन्नदानं तस्य तुल्यं, विद्यादानं तु ततोऽपि श्रेष्ठम्। यः शान्तं, शुद्धं, धर्मिष्ठं ब्राह्मणं विधिवत् विद्यां ददाति, स ब्रह्मलोकमण्डले पूज्यते। यः प्रतिदिनं श्रद्धया ब्रह्मचारी ब्राह्मणाय सुवर्णं ददाति, स सर्वपापात् विमुक्तः ब्रह्मस्थानं प्राप्नोति। गृहस्थाय अन्नं दत्त्वा फलम् अवाप्यते; तस्मै केवलं अन्नं दातव्यं, तेन दानात् परमं पदं लभ्यते। वैशाखपूर्णिमायां विधिवत् उपवासं कृत्वा, शान्तः, शुद्धः, एकचित्तः सप्त वा पञ्च ब्राह्मणान् आह्वयेत्। तान् कृष्णतिलैः मधुना च विशेषतः सत्कृत्य, मनसि चिन्तयेत्—"धर्मराजः तुष्टो भवतु" इति। कृष्णमृगचर्मणि तिलान् सुवर्णं मधु घृतं च समर्प्य, यत् पापं जीवने कृतम् तत् क्षणेन नश्यति। येषां ब्राह्मणाय एतानि दत्तानि, तैः सर्वदुष्कृतानि तर्यन्ति, विशेषतः वैशाखे घृतं अन्नं कुम्भं च दत्त्वा। एतानि धर्मपतये समर्प्य ब्राह्मणाय दत्त्वा, भयात् विमुक्तिः स्यात्; सुवर्णतिलैः पञ्च वा सप्त ब्राह्मणान् तुष्ट्वा, कुम्भं च दत्त्वा, ब्रह्महत्यापापं अपाकरोति। माघमासस्य कृष्णपक्षे द्वादश्यां उपवासं कृत्वा, श्वेतवस्त्रधारी साग्नौ कृष्णतिलान् समर्प्य, तिलान् ब्राह्मणाय सम्यक् दद्यात्। द्विजः एतत् कृत्वा जन्मपापं तरति; अमावास्यायां तपस्वी ब्राह्मणाय यथाशक्ति दत्त्वा, देवाधिदेवाय केशवाय समर्पयेत्—"शाश्वतः विष्णुः हृषीकेशः तुष्टो भवतु" इति। कृष्णचतुर्दश्यां स्नानं कृत्वा, ब्राह्मणद्वारा पिनाकिनं सम्पूज्य, सप्तजन्मपापं क्षणेन नाशयति। तस्य पुनर्जन्म नास्ति; विशेषतः कृष्णाष्टम्यां धर्मिष्ठद्विजाय स्नानं कृत्वा, विधिवत् पूजां समाचर्य पादप्रक्षालनादिकं कृत्वा, स्वधनं दत्त्वा प्रार्थयेत्—"महादेवः मयि तुष्टो भवतु" इति। स सर्वपापविमुक्तः परमं पदं प्राप्नोति; विशेषतः कृष्णचतुर्दश्यामष्टम्यां ब्राह्मणैः। अमावास्यायां त्रिविक्रमं भक्त्या पूजयेत्; एकादश्यां उपवासं कृत्वा, द्वादश्यां पुरुषोत्तमं पूजयेत्। ब्राह्मणद्वारा पूजां कृत्वा, स परमं पदं लभते; शुक्लपक्षद्वादशी वैष्णवी तु। तस्मिन्नेव दिने जनार्दनं यत्नेन पूजयेत्; यत् शुद्धब्राह्मणाय दत्तं भगवते समर्प्य, तदनन्तफलप्रदं भवति, विष्णवे दत्तमपि। यः यं देवतां पूजयितुमिच्छति, स ब्राह्मणान् यत्नेन पूजयेत्; तेन तं देवतां तुष्ट्यति, देवाः द्विजरूपे सदा तिष्ठन्ति। ब्राह्मणाः तैः प्रतिमादिषु पूज्यन्ते, कदाचित् यत्नेन; अतः फलाकाङ्क्षी प्रतिमादिषु यत्नेन पूजयेत्। देवाः ब्राह्मणेषु विशेषतः पूज्याः; यः सदा श्रीमिच्छति, स इन्द्रं पूजयेत्। तेज इच्छन् ब्रह्माणं पूजयेत्; विद्यायाः कामी ब्रह्मं; आरोग्यकामः सूर्यं; धनकामः अग्निम्। कार्यसिद्ध्यर्थी विनायकं; भोगकामः चन्द्रं; बलकामः वायुम्। सर्वसंसारमोक्षकामः हरिं यत्नेन पूजयेत्; योगमोक्षविद्याशक्तिकामी अपि तद्वत्। विरूपाक्षं देवेशं यत्नेन पूजयेत्; महेश्वरं भोगविद्यायाः कामिनः पूजयेत्। भोगिनः भूतेशं केशवं च पूजयन्ति; जलदातः तृप्तिं प्राप्नोति, जलदानेन तृप्तिः अधिका। तैलदातः इच्छितसुतान् लभते; दीपदातः उत्तमदृष्टिं; भूमिदातः सर्वं प्राप्नोति; सुवर्णदातः दीर्घायुः। गृहदातः दिव्यवासस्थानि लभते; रजतदातः उत्तमसौन्दर्यं; वस्त्रदातः चन्द्रलोकम्; अश्वदातः श्रेष्ठवाहनम्। अन्नदातः इच्छितश्रीं प्राप्नोति; गोदातः ब्रह्मलोकम्; वाहनशय्यादातः पत्न्याः अधिपत्यं; अभयदातः सुरक्षा। धान्यदातः स्थायिसुखं प्राप्नोति; ब्रह्मदातः शाश्वतं ब्रह्म; ब्राह्मणाय यथाशक्ति धान्यं दातव्यं। वेदविद्यायाम् विशिष्टेभ्यः दत्त्वा मृत्युं प्राप्त्वा स्वर्गं लभते; गोदानेन अन्नदानेन सर्वपापविमुक्तिः। काष्ठदानेन पुरुषः दीप्यमानं अग्निं प्राप्नोति; फलपानादि विविधशाकानि सदा ब्राह्मणाय हर्षेण दातव्यानि। औषधं तैलं अन्नं च रोगिणे दत्त्वा रोगनाशाय। दाता रोगमुक्तः सुखी दीर्घायुर्भवति; शस्त्रवनं तिक्तशूलपथं, तीव्रतापं च छत्रपादत्राणदानेन तरति। यत् लोके सर्वाधिकं काम्यं, यत् गृहे आवश्यकं, तद् तद् गुणयुक्तेभ्यः दातव्यं; तदेव इच्छुकस्य अक्षयम् भवति; संक्रान्त्यादिषु, विषुवे, ग्रहणेषु च, दानं अक्षयं भवति; प्रयागादि तीर्थेषु, देवालयेषु च विशेषतः।