नरः स्वर्गलोके सम्मानं प्राप्नोति, नात्र संशयः। ततः, नरश्रेष्ठ, चितरकूटस्य श्रेष्ठं पर्वतं प्राप्य, स पावनं मन्दाकिनीं नदीं गच्छति। तत्र, पापमोचिनीं नदीं स्नानं कृत्वा, पितृदेवपूजननिष्ठः स भवति। एवं, अश्वमेधस्य फलं लभते, परमं स्थानं प्राप्नोति; ततः, राजन्, गुहस्य उत्तमं स्थानं गन्तव्यम्। यत्र महासेनः देवः सदा तिष्ठति, तत्र, नरश्रेष्ठ, केवलं गत्वा पुरुषः सफलः भवति। कोटितीर्थे स्नानं कृत्वा, सहस्रगोदानं पुण्यं लभते; प्रदक्षिणं कृत्वा, कीर्तिस्थानं प्राप्नोति। महादेवं शशिनिभं दीप्यमानं समीपं गत्वा, तत्र प्रसिद्धं कूपं अस्ति, राजन्, भारतवंशेषु सुप्रसिद्धम्। युधिष्ठिर, तत्र चत्वारः समुद्राः निवसन्ति; तत्र जलं स्पृशित्वा, प्रदक्षिणं कृत्वा, संयतात्मा पुरुषः शुद्धः भवति, परमं स्थानं प्राप्नोति। ततः, कुरुश्रेष्ठ, स महतीं श्रृङ्गवेरपुर्यां गन्तव्यम्। यत्र पूर्वं रामः, दशरथस्य पुत्रः, विविक्तः मार्गं अतीतवान्; तत्र, यः संयतव्रती ब्रह्मचारी गङ्गायां स्नानं करोति, स पापमुक्तः वाजपेयस्य फलं लभते। ततः, मुज्जवटं प्राप्य, विप्रदेवस्य स्थानं गच्छति। महादेवं उपसंगम्य पूजयित्वा, प्रदक्षिणं कृत्वा, गणपतिसंप्रीतिः लभ्यते। ततः, राजन्, प्रायागं गन्तव्यम्, यत्र ब्रह्मा, देवाः, दिशापालाः, ऋषिपूजितं स्थानं अस्ति। तत्र लोकपालाः, सिद्धाः, पितरः, सनत्कुमारः, महर्षयः तिष्ठन्ति। नागाः, सुपर्णाः, शुक्रधारिणः सिद्धाः, नद्यः, समुद्राः, गन्धर्वाः, अप्सराः च तत्र सन्ति। हरिः, भगवन्, सृष्टिपितृभिः सहितः तत्र निवसति; तत्र त्रयः तीर्थाः, मध्ये जाह्नवी प्रवहति। प्रायागं अतीत्य, सर्वतीर्थेषु पूजितं, सूर्यकन्या तत्र त्रैलोक्यविख्याता दीप्तिमान् अस्ति। विश्वधारिणी नदी यमुनायाः गङ्गायाः च संयोगं करोति; गङ्गायाम् यमुनायाम् मध्ये भूमेः कटीरूपं ज्ञायते। मुनयः प्रायागं कट्याः अन्तं आसनं च विदुः; प्रायागः कंबलाश्वतरयोः सह स्थिरः स्थितः। भोगवती तीर्थं पवित्रं, प्रजापतेः वेदी प्रसिद्धा; तत्र, युधिष्ठिर, वेदाः यज्ञाः च प्रकटन्ते। महर्षयः, पापरहिताः, तत्र प्रजापतेः पूजनं कुर्वन्ति; देवाः, चक्रधरः अपि, तत्र यज्ञं कुर्वन्ति। अतः, भारत, त्रैलोक्ये तस्मात् पुण्यं नास्ति; प्रायागः सर्वतीर्थेषु श्रेष्ठः, राजन्। तस्य तीर्थस्य नामश्रवणात्, नामजपात्, अथवा शीषनमनात्, सर्वपापात् विमुक्तिः भवति। यः व्रतनिष्ठः तत्र संगमे स्नानं करोति, स राजसूयाश्वमेधयोः तुल्यं पुण्यं प्राप्नोति। एष देवपूजनस्थानं; तत्र लघुं दानं अपि महत् भवति, भारत। पितः, न देववाक्यैः न मानववाक्यैः, प्रायागे मृत्युं प्रति तव निश्चयः विचलितः भवेत्। दशसहस्रतीर्थानि षष्टिकोट्यधिकानि तत्र सन्ति, कुरुवंशज। यत् पुण्यं चतुर्वेदात् सत्यवादिभ्यः लभ्यते, संगमे स्नानात् तत् पुण्यं प्राप्यते। ततः भोगवती, वासुकेः परमं तीर्थं आगच्छति; यः तत्र स्नानं करोति, अश्वमेधस्य फलं लभते। हंसप्रपातनं त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं अस्ति; गङ्गायाः दशाश्वमेधस्थानं कुरुवंशज। यत्र गङ्गा कुरुक्षेत्रे तुल्या अस्ति, प्रवेशः तत्र; विशेषगौरवं कनखले, प्रायागः परमं महान्। शतदुष्कृतं कृतं अपि, गङ्गासेवा सर्वं दहति, यथा अग्निः इन्धनं दहति। गङ्गाजलं सर्वं दहति, यथा अग्निः समूहम्; कृतयुगे पुण्यं, त्रेतायां पुष्करः स्मृतः। द्वापरे कुरुक्षेत्रे प्रसिद्धिः, कलियुगे गङ्गा स्मृतिः; पुष्करे तपः, महालये दानं कर्तव्यम्। मालये अग्न्यारोहणं, भृगुतुंगे उपवासः; पुष्करे, कुरुक्षेत्रे, गङ्गामध्ये। सप्तजनानां सह जीवः क्षिप्रं विमुक्तः भवति; स्तुत्ये पापनाशनं, दर्शनं पुण्यदं। स्नानेन वा पानं वा, सप्तजनानां शुद्धिः; यावत् गङ्गाजलं अस्थिभिः स्पृश्यते। तावत्, राजन्, स्वर्गलोके सम्मानं प्राप्नोति; यथा तीर्थानि, देवस्थानानि। पूजां कृत्वा पुण्यं लभ्यते, परलोकं प्राप्नोति; गङ्गायाः तुल्यं तीर्थं नास्ति, केशवात् श्रेष्ठो देवः नास्ति। ब्राह्मणात् उच्चतरं नास्ति, पितामहः एवं वदति; यत्र गङ्गा प्रवहति, राजन्, तत्र भूमिः योजनमात्रा। गङ्गातटे क्षेत्रं सिद्धिक्षेत्रं ज्ञेयम्; एष सत्यं द्विजातिभ्यः, सत्प्रवृत्तिभ्यः, शुद्धचित्तेभ्यः।