भरतश्रेष्ठ! तत्र मातङ्गक्षेत्रे यदि नरः स्नानं कुर्यात्, नृपते, स सहस्रगवां दानफलमवाप्नोति। ततः श्रीपर्वतं सम्प्राप्य यदि कश्चित् तटमस्पृशेत्, अश्वमेधस्यान्यत् फलं स प्राप्नोति परमां सिद्धिं च गच्छति। श्रीपर्वते महातेजाः महादेवः देवीसमेतः परमसन्तुष्टः तत्र स्थितवान्, ब्रह्मा च देवैः परिवृतः तत्र आसीत्। तत्र दिव्ये सरसि शुद्धभक्त्या स्नात्वा अश्वमेधफलमवाप्य परमसिद्धिं लभते। ऋषभगिरिं गत्वा, यः देवैः पूजितः भाण्डेषु, वाजपेयस्य फलं प्राप्य परमस्वर्गे रमते। ततः कावेरीं प्रति गन्तव्यं, या अप्सरसां समूहैः परिवृता; तत्र स्नानात् नरः सहस्रगवां दानफलमवाप्नोति। तत्र सागरतटे पुण्ये कन्यातीर्थं स्प्रष्टव्यं; ततः सर्वपापैः विमुक्तः भवति, राजेन्द्र। ततः गोकरणं गन्तव्यं, यत् त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धम्, सागरस्यान्तर्गतम्, सर्वभूतैः पूजितम्। तत्र ब्रह्मादयः देवाः, तपस्विनः ऋषयः, भूतानि, यक्षाः, पिशाचाः, किन्नराः, महोरगाः, सिद्धाः, चारणाः, गन्धर्वाः, मनुष्याः, नागाः, नद्यः, सागराः, पर्वताः च उमापतिं पूजयन्ति। तत्र ईशानं पूजयित्वा, त्रिरात्रं उपोष्य, दशाश्वमेधफलमवाप्नोति, गणपतेः च प्रीतिं लभते। द्वादशरात्रोपवासेन पुरुषः सर्वार्थसिद्धिं प्राप्नोति; तत्रैव गायत्रीस्थानं त्रैलोक्यविख्यातम्। तत्र त्रिरात्रं स्थित्वा, सहस्रगवां दानफलमवाप्नोति, नृपश्रेष्ठ, ब्राह्मणानां साक्षात् चिह्नं दृश्यते। यः तत्र गायत्रीं पठति, द्विजः स्यात् सुतपः अपि वा, तस्य वाक् गीतिरूपा भवति। ब्राह्मणाभावे सावित्र्याः जपः नश्यति; किन्तु, महर्षे, दुर्लभं संवर्तसरोवरं सम्प्राप्य, सः शोभायुक्तः सुभागः भवति। ततः वेणां गत्वा, पितृदेवताभ्यः तर्पणं दातव्यम्। तत्र दिव्यं मयूरहंसविभूषितं विमानं लभते; ततः सिद्धैः सेवितां गोदावरीं सम्प्राप्य, गवां दानस्य फलं प्राप्नोति, वायुलोकं च गच्छति; वेणायाः संगमे स्नानात् वाजपेयफलमवाप्नोति। वरदसंगमे स्नात्वा सहस्रगवां दानस्य फलं लभते; ब्रह्मस्तम्भं सम्प्राप्य त्रिरात्रोपवासेन तदेव फलं प्राप्नोति। सहस्रगवां दानस्य फलं प्राप्य स्वर्गलोकं गच्छति; कुब्जवनं सम्प्राप्य ब्रह्मचारी तदेव प्राप्नोति। त्रिरात्रोपवासेन स्नात्वा, सहस्रगवां दानस्य फलं लभते; ततः कृष्णवेणाजलसम्भूते दिव्ये सरसि स्नानं कृत्वा, शुद्धज्योतिस्सरे, कन्याश्रमं च गत्वा, यत्र देवराजः शतयज्ञैः स्वर्गं प्राप्तवान्। तत्र केवलं गत्वा शताग्निष्टोमफलमवाप्नोति; सर्वदेवसरसि स्नानात् सहस्रगवां दानफलमलभेत। जन्मसरसि स्नानमात्रेण सः पूर्वजन्मस्मरणवान् भवति; शरभङ्गाश्रमं, महात्मनः शुकस्य च आश्रमं गत्वा, पितृदेवतार्चनं कुर्वन्, सहस्रगवां दानस्य फलं प्राप्नोति। दण्डकारण्यं सम्प्राप्य, महाबाहो, स्नानं कर्तव्यम्। शरभङ्गाश्रमं महात्मनः शुकस्य च आश्रमं गत्वा, नरः कदापि दुष्प्राप्यं स्थानं न प्राप्नोति, स्वकुलं च विशुद्धं करोति। ततः सूर्यरकं गन्तव्यं, यत्र जमदग्निना सेवितम्; रामतीर्थे स्नात्वा बहु सुवर्णमवाप्नोति। सप्तगोदावरीषु स्नानं कृत्वा, संयतः, अल्पाहारवान्, महत् पुण्यमवाप्य दिव्यं लोकं गच्छति। ततः देवयानं मार्गं समाश्रित्य, संयतः, अल्पाहारवान्, देवयज्ञस्य फलमवाप्नोति। तुङ्गकारण्यं सम्प्राप्य, संयमी ब्रह्मचारी प्राचीनान् सरस्वतान् ऋषीं वेदान् उपदिशत्। तत्राङ्गिरसः पुत्रः, महर्षिसंघमध्ये, उत्तरदिग्भागे, नष्टान् वेदान् पुनः स्थापयामास। तेन सम्यगुक्तायाः ‘ॐ’ इत्यस्य बलात्, पूर्वं पठितं सर्वम् एव तस्य पुरतः प्रादुरासीत्। तत्र ऋषयः, देवाः, वरुणः, अग्निः, प्रजापतिः, हरिः नारायणः, महादेवः च आसन्। तत्रैव तेजस्वी पितामहः देवैः सह, महातेजसं भृगुम् यज्ञकर्मणि नियुक्तवान्। ततः स भाग्यवान्, देवदृष्टकर्मणा, सर्वान् ऋषीन् विधिवत् प्रतिष्ठापयामास। तत्र सम्यक् हविर्दानेन देवाः तुष्टाः; देवाः त्रिलोकं ययुः, ऋषयः स्वेच्छया निर्जग्मुः। राजश्रेष्ठ! तुङ्गकवनं प्रविशन्ति स्त्रीवा पुरुषो वा, तत्रैव सर्वपापानि नश्यन्ति। यदि संयमी, अल्पाहारवान्, मासमेकं तत्र वसति, ब्रह्मलोकं प्राप्य कुलं पुनः विशुद्धं करोति। मेधवने सम्प्राप्य पितृदेवतार्चनं कृत्वा, अग्निष्टोमफलमवाप्नोति, स्मृतिं बुद्धिं च लभते। तत्र कालञ्जरं गत्वा सहस्रगवां दानस्य फलं प्राप्नोति; तत्र एव पर्वते कालञ्जरे आत्मसिद्धिं प्राप्नोति, नृपते।