भरतवंशसम्भव, धर्मज्ञ राजन्, तीर्थयात्रायाः महत्त्वं श्रुत्वा, तत्र शिरःशोधनं कृत्वा शुद्धिः लभ्यते। तत्रान्यत् विशिष्टं तीर्थं अस्ति, यस्मिन्स्नानं कृत्वा भौतिकदुःखस्य नाशः कथ्यते। तत्र, पुरुषशार्दूल, विद्वांसः श्रद्धालु ब्राह्मणाः स्नानानन्तरं परमं पदं प्राप्नुवन्ति, हे भरतश्रेष्ठ। स्वर्णलोमापनयनतीर्थे ब्राह्मणाः प्राणायामेन स्वकीयं केशं निष्क्रियन्ति। शुद्धात्मनः सन्तः, राजन्, परमं पदं प्राप्नुवन्ति; तत्र दशाश्वमेधिकतीर्थे, भूमिपते— तत्र स्नानं कृत्वा, पुरुषशार्दूल, परमं पदं प्राप्नुवन्ति; ततः, राजन्, प्रसिद्धं मानुषं लोकं याति। तत्र, राजन्, कृष्णमृगाः, व्याधबाणेन ताडिताः, तं सरः प्रविश्य, मानुषजन्म प्राप्तवन्तः। यः पुरुषः तत्र तीर्थे स्नानं कृत्वा, ब्रह्मचर्यं पालनं च, मनः संयम्य, सर्वपापैः शुद्धः भवति, स्वर्गलोकं च पूज्यते। मानुषलोकस्य पूर्वदिशि, भूमिपते, एकक्रोशदूरे, प्रसिद्धा आपगा नदी अस्ति, या सिद्धर्षिभिः सेविता। तत्र, यः श्यामाकान्नं देवपितृभ्यः श्रद्धया अर्पयति, तस्य कर्मणः महान् पुण्यलाभः। तत्र एकः ब्राह्मणः भोजनं प्राप्नोति चेत्, कोटिब्राह्मणभोजनस्य फलम् लभ्यते; स्नानं कृत्वा, देवपितृपूजां च, यः एकं रात्रिं तत्र वसति, अग्निष्टोमयज्ञस्य फलम् लभ्यते; ततः, धर्मज्ञ, ब्रह्मणः परमं स्थानं प्राप्तवान्। तत् स्थलं भूमौ ब्रह्मानुस्वरनाम्ना प्रसिद्धम्; तत्र, भरतश्रेष्ठ, सप्तर्षिसरोवरस्नानं कृत्वा, कपिलक्षेत्रे, महात्मनः, राजन्, शुद्धचित्तेन ब्रह्माणं उपगम्य, सर्वपापशुद्धचित्तः, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, दुर्लभं कपीष्ठलकक्षेत्रं प्राप्त्वा। तपसा पापं दग्ध्वा, लयमाप्नोति; ततः, राजन्, सर्वत्र प्रसिद्धं लोकं याति। कृष्णपक्षचतुर्दशीदिने, वृषध्वजं उपगम्य, सर्वकामान् प्राप्नोति, स्वर्गलोकं याति; कुरुनन्दन, तत्र त्रिकोटि श्रेष्ठतीर्थानि सन्ति। तत्र रुद्रकोटिः, समन्तककूपः सरांसि च; तत्र, भरतश्रेष्ठ, इलास्पदनाम्नि तीर्थं प्रसिद्धम्। तत्र स्नानं कृत्वा, देवपितृपूजां च, दुःस्थितिं न प्राप्नोति, वाजपेययज्ञस्य फलम् लभ्यते। राजन्, किंदानं किंजपं च स्नात्वा, दानयज्ञात् अनन्तं पुण्यं प्राप्नोति; श्रद्धया संयतइन्द्रियः कुम्भोदकस्पर्शं कृत्वा, अग्निष्टोमफलम् लभ्यते; सरकस्य पूर्वे, महर्षेः नारदस्य तीर्थं प्रसिद्धम्। कुरुश्रेष्ठ, शुभं रामजन्मतीर्थं प्रसिद्धम्; तत्र, भरत, स्नानं कृत्वा, जीवनं त्यक्त्वा, नारदस्य अनुमतिं लभित्वा, दुर्लभं लोकं प्राप्नोति; शुक्लपक्षदशम्यां पुण्डरीकं प्रवेशनीयम्। तत्र स्नानं कृत्वा, राजन्, पुंषः पद्मफलम् लभ्यते; ततः, त्रिलोकविख्यातं स्वर्गं याति। तत्र पवित्रा वैतरणी नदी, पापनाशिनी; तत्र स्नानं कृत्वा, त्रिशूलधारिणं वृषध्वजं पूज्य, सर्वपापशुद्धात्मा, परमं पदं प्राप्नोति; ततः, राजन्, उत्तमं फलकीवनं याति। तत्र, राजन्, देवाः फलकीवने नित्यं वसन्ति, सहस्रसंवत्सरं महातपः कुर्वन्ति। दृषद्वतीतीर्थे स्नानं कृत्वा, देवताः तुष्ट्वा, अग्निष्टोमातिरात्रयज्ञयोः फलम् लभ्यते। भरतश्रेष्ठ, सर्वदेवतीर्थस्नानात्, सहस्रगोदानस्य फलम् लभ्यते, राजन्। पाणिख्यायां स्नानं कृत्वा, देवताः तुष्ट्वा, राजसूयफलम् लभ्यते, ऋषिलोकं प्राप्नोति। ततः, धर्मज्ञ, विश्वप्रसिद्धं मिश्रकं गन्तव्यम्; तत्र, राजन्, महात्मना मिश्रितानि तीर्थानि सन्ति। राजशार्दूल, व्यासेन श्रुतं यत्, द्विजार्थं यः मिश्रके स्नानं करोति, सर्वतीर्थेषु स्नानं कृतम् इव भवति। ततः, व्यासवनं गत्वा, संयताहारः, मनोजवे स्नानं कृत्वा, सहस्रगोदानस्य फलम् लभ्यते। मधुवनीं गत्वा, शुद्धः पुरुषः देवीस्थानं प्राप्नोति; तत्र स्नानं कृत्वा, देवपितृपूजां च, संयतः शुद्धः च। देवीदत्तानुज्ञया, सहस्रगोदानस्य फलम् लभ्यते; कौशिकीदृषद्वतीसंगमे, भरत, यः स्नानं करोति, संयताहारः, सर्वपापात् विमुक्तः भवति; ततः व्यासस्थली आगच्छति, यत्र व्यासः, प्राज्ञः, पुत्रशोकात् शरीरत्यागनिश्चयं कृतवान्, देवैः पुनः स्थापितः च, राजन्। तदतीर्थं उपगम्य, सहस्रगोदानस्य फलम् लभ्यते; ऋणान्तकूपं प्राप्त्वा, तिलप्रस्थं दत्त्वा, परमसिद्धिं लभ्यते, ऋणविमुक्तः, नराधिप। वेदीनाम्नि तीर्थे स्नानं कृत्वा, सहस्रगोदानस्य फलम् लभ्यते। तत्र, राजन्, दुर्लभे शुभे अहः-सुदिनाख्ये द्वे तीर्थे सन्ति; तत्र स्नानं कृत्वा, नरश्रेष्ठ, सूर्यलोकं प्राप्नोति।