श्रीभगवानुवाच— तत्र स्थित्वा, नरश्रेष्ठ, अग्निष्टोमफलमवाप्नोति जनः; ततः, राजन्, जयिन्यां सोमतीर्थमाविशत्। तत्र स्नानेन राजसूयस्य फलं प्राप्नोति पुरुषः; एकहंसतीर्थे स्नानात् सहस्रगवां समं पुण्यं लभते। कृतशौचं समासाद्य, कुरुवृषभ, तीर्थयात्री पुण्डरीकं प्राप्य शुद्धिम् आप्नोति। ततः मुनिवरेण महादेवेन पूजितं मुंजावटं नाम स्थानं गच्छेत्; तत्रैकां रजनीं वासेन गणपतिपुण्यं लभते। तत्रैव, महाराज, जयायां लोकेषु विश्रुतायां, स्नानपूर्वकं सम्प्राप्य सर्वान् कामान् आप्नोति। स एव कुरुक्षेत्रद्वारः, भारतश्रेष्ठ, प्रदक्षिणया तीर्थयात्रीः सन्तुष्टो भवति। पुष्करं स्मृत्वा स्नानं कृत्वा, पितॄन् देवांश्च पूजयन्, जमदग्निसूनुना महात्मना रामेण आहूयमानः— सिद्धो भवति, राजन्, अश्वमेधस्य फलं लभते; ततः तीर्थयात्री, नराधिप, रामह्रदं प्रति गच्छेत्। यत्र, राजन्, रामस्य तेजसा वीर्येण च क्षत्रवर्गः निहतः, पञ्च च ह्रदाः पौरुषरुधिरपूरिताः पिवन्ति—इति श्रुतम्। तत्रैव सर्वे पितरः पितामहाश्च तुष्टाः; ततः सन्तुष्टाः पितरः रामं, राजन्, ऊचुः। "राम, भाग्यवन्त, भार्गव, त्वया पितृभक्त्या वीर्येण च वयं तुष्टाः, निष्पाप। वरं वृणुष्व, सौभाग्यं ते अस्तु; किं ते मनसि?" इति उक्तः, वाग्मीनां श्रेष्ठः रामः, राजन्, कृताञ्जलिः पितॄन् व्योम्नि स्थितान् उवाच— "यदि मे तुष्टा भवन्तः, यदि अहं योग्यः, पितृप्रसादात् तपोवृद्धिं कामये; येन क्रोधेन क्षत्रियवर्गो मया निहतः, तस्मात् पापात् विमुक्तो भूयासम्; एते च ह्रदाः पुण्यतीर्थत्वं लभन्ताम्, पृथिव्यां प्रसिद्धाः स्यु:।" एवं पुण्यवचः श्रुत्वा रामस्य, पितरः परमसन्तुष्टाः प्रत्युवाचुः—"तेजस्ते वर्धतां, विशेषतः पितृभक्त्या; ये च क्रोधात् त्वया निहताः क्षत्रियाः, तेषां स्वकर्मणां फलम्। त्वं पापात् विमुक्तो भविष्यसि; एते ह्रदा एव पुण्यतीर्थत्वं प्राप्ताः स्युः, न संशयः।" "ये च एषु ह्रदेषु स्नानं कृत्वा पितॄन् तर्पयन्ति, तेषां पितरः तुष्टाः दुर्लभं वरं प्रयच्छन्ति; यं यं कामं हृदि धत्ते, तं तं च शाश्वतं स्वर्गलोकं प्राप्नोति।" इति वरं दत्त्वा, राजन्, तुष्टाः पितरः भार्गवम् उक्त्वा तत्रैव अन्तर्धानं जग्मुः। एवं रामह्रदाः पुण्याः, महात्मनः भार्गवस्य; तत्र स्नानं कृत्वा, ब्रह्मचारी शुद्धव्रतः रामं पूजयति, राजन्, सुवर्णं च बहु प्राप्नोति। कुलमूलं सम्प्राप्य तीर्थयात्री, कुरुवृषभ, स्वकुलं उद्धरति; तत्र स्नानेन शरीरेण शुद्धिं प्राप्य, भरतश्रेष्ठ, पुण्ये तीर्थे, शरीरशुद्धिं अवाप्य, न संशयः, शुभे लोके परमेष्ठ्यं गच्छति। ततः, राजन्, दिव्ये दुर्लभे त्रिषु लोकेषु पुण्यतीर्थे गच्छेत्, यत्र महाविष्णुना लोकाः उद्धृताः। तं लोकोत्कर्षणं तीर्थं सम्प्राप्य, त्रैलोक्यविख्यातं, तत्र स्नानं कृत्वा स्वपितॄन् उद्धरति। श्रीतीर्थं सम्प्राप्य परमश्रीः लभ्यते; कपिलातीर्थमुपेत्य, ब्रह्मचारी पुण्यं प्राप्नोति। तत्र स्नानं कृत्वा, देवांश्च पितॄंश्च पूजयन्, सहस्रकपिलादानस्य फलं लभते। सूर्यतीर्थमासाद्य, नियतमनाः स्नानं कृत्वा, पितॄन् देवांश्च पूजयन्, उपवासपरायणः, अग्निष्टोमस्य फलं प्राप्य, सूर्यलोकं गच्छति। गवां निकेतनं सम्प्राप्य, तीर्थयात्री यथाक्रमं स्नानं कृत्वा, सहस्रगवां दानस्य फलं लभते। गङ्गातीर्थमासाद्य, तीर्थयात्री राजन्, केव्यातीर्थे स्नानात् परमवीर्यं प्राप्नोति। ततः, राजन्, लवर्णकद्वारपालं प्रति गच्छेत्। तस्य तीर्थे सरस्वत्यां, महेन्द्रस्य समं, स्नानात् अग्निष्टोमस्य फलं लभते। ततः, धर्मज्ञ, ब्रह्मावर्तं प्रति गच्छेत्; तत्र स्नानात् ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। ततः, धर्मज्ञ, श्रेष्ठं सुतीर्थं प्रति गच्छेत्, यत्र पितरः सदा देवैः सह वसन्ति। तत्र, स्नानं कृत्वा, पितृदेवपूजनरतः, अश्वमेधस्य फलं लभते, पितृलोकं गच्छति। ततः, धर्मज्ञ, अन्यं तीर्थं यथाक्रमं गच्छेत्; काशीश्वरतीर्थेषु स्नानात्, भारतश्रेष्ठ, सर्वरोगविनिर्मुक्तः ब्रह्मलोके पूज्यते। तत्रैव मातृतीर्थं, यत्र स्नानेन, राजन्, सन्ततिवृद्धिं प्राप्नोति, स्वर्गपथं च लभते। ततः संयमितः, नियताहारः, शीतवनं प्रति गच्छेत्। तत्र महत्तीर्थमस्ति, महाराज, अन्यत्र दुर्लभम्; तद्दर्शनमात्रेण, नरश्रेष्ठ, दण्डेनापि शुद्धिं करोति।