ततः सः सागरस्य सरस्वत्याः च सङ्गमे सम्प्राप्य सहस्रगोदानां पुण्यं प्राप्नोति, स्वर्गलोके च पूज्यते। सदा तेजसा ज्वलन्निव वह्निः, तत्र वारिराजस्य तीर्थे एकचित्तेन स्नात्वा, भरतश्रेष्ठ, महान् प्रभावः लभ्यते। तत्र त्रिरात्रं निवसित्वा पितृदेवताभ्यः तर्पणं दत्त्वा, सोमवत् प्रकाशते, वाजपेयस्य यज्ञस्य फलम् आप्नोति। ततः वरदानाख्यं तीर्थं गन्तव्यम्, यत्र विष्णुना दुर्वाससे वरः दत्तः, युधिष्ठिर। तत्र स्नानात् सहस्रगोदानां पुण्यं लभ्यते; ततो दमेन नियताहारः द्वारवतीं प्रति गन्तव्यम्। पिण्डारके स्नात्वा महद् हिरण्यम् आप्नोति। तत्र, महाराजन्, अद्यापि पद्मचिह्नानि दृश्यन्ते, एषः अद्भुतः, रिपुसूदन। तत्र त्रिशूलचिह्नानि च पद्मानि च दृश्यन्ते, कुरुनन्दन; महादेवस्य च सन्निधिः तत्रैव अस्ति, भरतश्रेष्ठ। सागरस्य सिन्धुश्च सङ्गमम् आगत्य, भरत, वारिराजस्य तीर्थे एकचित्तेन स्नात्वा, पितृणां देवतानां ऋषीणां च तर्पणं कृत्वा, स्वतेजसा विराजमानं वरुणलोकं प्राप्नोति, भरतश्रेष्ठ। शङ्कुकर्णेश्वरं देवम् अर्चित्वा, युधिष्ठिर, दशगुणितमश्वमेधस्य फलम् आप्नोति, इति विद्वांसः वदन्ति। प्रदक्षिणं कृत्वा, भरतश्रेष्ठ, त्रैलोक्यपवित्रं ख्यातं तीर्थं प्रति गन्तव्यम्, कुरुत्तम। तत्र तिमीति नाम्ना प्रसिद्धं सर्वपापहरं तीर्थं अस्ति; तत्र इन्द्रादिभिः देवैः महेश्वरः पूज्यते। तत्र स्नानं कृत्वा, देवगणैः परिवृतं रुद्रं सम्पूज्य, जनः जन्मार्जितानि सर्वाणि पापानि त्यजति। तत्र, पुरुषश्रेष्ठ, तिमी सर्वैः देवैः स्तूयते; तत्र स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति। तत्र, विप्र, विष्णुना कदाचित् दितेः पुत्रः पराजितः; प्राचीनकाले, सुरकण्टकवधात् तत्र शौचं प्रतिष्ठितम्, नृप। ततः धर्मज्ञ, वसुधारां गन्तव्यम्, या अतीव प्रसिद्धा; तत्र केवलं गत्वा अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति। स्नात्वा, कुरुश्रेष्ठ, शुद्धात्मा, पितृदेवताभ्यः तर्पणं कृत्वा, विष्णुलोके पूज्यते। तत्र, भरतर्षभ, वसूनां परमं तीर्थमपि अस्ति; स्नात्वा पित्वा च, वसुभ्यः प्रियः भवति। सिन्धुतमं नाम्ना सर्वपापनाशनं तीर्थं तत्र; तत्र स्नात्वा, पुरुषश्रेष्ठ, बहु हिरण्यम् आप्नोति। ब्रह्मतुङ्गं सम्प्राप्य, शुद्धः, एकचित्तः, धर्मात्मा ब्रह्मलोकं निर्मलम् आप्नोति। तत्र इन्द्रकन्यकानां तीर्थं, सिद्धैः सेवितम्; तत्र स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, इन्द्रलोकं प्राप्नोति। तत्रैव रेणुकायाः तीर्थं, देवैः सेवितम्; तत्र स्नात्वा, ब्राह्मणः निर्मलः शशिन इव भवति। ततः पञ्चनदं प्रति गन्तव्यम्, दमेन नियताहारः च; तत्र शनैः पञ्चयज्ञानां पुण्यं लभ्यते। ततः धर्मज्ञ, उत्तमं भीमातीर्थं गन्तव्यम्; तत्र स्नात्वा, भरतश्रेष्ठ, नरः पुनः गर्भात् न जायते। तत्र, देवीपुत्रः राजा कुण्डलधारी रूपेण विराजते; तत्र शतसहस्रगोदानां महत् फलम् आप्नोति। गिरिकुञ्जं त्रैलोक्यप्रसिद्धं सम्प्राप्य, पितामहम् प्रणम्य, सहस्रगोदानां फलम् आप्नोति। ततः धर्मज्ञ, विशुद्धं श्रेष्ठतीर्थं गन्तव्यम्, यत्र अद्यापि सुवर्णरजतमत्स्याः दृश्यन्ते। तत्र स्नात्वा, नरश्रेष्ठ, वाजपेयस्य यज्ञस्य फलम् आप्नोति; सर्वपापैः विमुक्तः परमां गतिं लभते। नारद उवाच— विटस्तां सम्प्राप्य, पितृदेवताभ्यः तर्पणं कृत्वा, नरः वाजपेयस्य यज्ञस्य फलम् आप्नोति, भरत। कश्मीरदेशे एव नागस्य तक्षकस्य च वासः अस्ति; सा विटस्ता सर्वपापविनाशिनी इति प्रसिद्धा। तत्र स्नात्वा, नरः निश्चितं वाजपेयस्य फलम् आप्नोति; सर्वपापविमुक्तः परां गतिं गच्छति। ततः त्रैलोक्यविख्यातं मलदाख्यं तीर्थं गन्तव्यम्; सायं समये विधिपूर्वकं स्नानं कर्तव्यम्। तत्र सप्तज्वलनं पिण्डं पितृभ्यः शक्तितः दातव्यं, नृप; एषः पितृभ्यः अक्षयदानं इति मनीषिणः वदन्ति। सप्तज्वलनपिण्डदानात् शतसहस्रगोदानां, शतराजसूयानां, सहस्राश्वमेधानां च पुण्यं अतिशयते। ततः राजा निवृत्तः रुद्रालयं प्रविशति; महादेवं सम्प्राप्य अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति। रत्नमण्डपं सम्प्राप्य, ब्रह्मचारी एकरात्रं यः तिष्ठति, नृप, सः अग्निष्टोमस्य फलम् आप्नोति। ततः नृप, देविकां त्रैलोक्यविख्यातां गन्तव्यम्, यत्र ब्राह्मणानां जन्म श्रूयते, भरतर्षभ। तत्र त्रिशूलधारिणः स्थानं त्रैलोक्यप्रसिद्धं अस्ति; देविकायां स्नात्वा महेश्वरं च सम्पूज्य, यः शक्तितः समर्पयति, सः सर्वकामसमृद्धयज्ञस्य फलम् आप्नोति, भरतर्षभ।