ततः स यात्री भक्त्या स्नात्वा पितामहं ब्रह्मणा निर्मितां पुरातनां पुरीं प्राप्नोति, तत्र पितृभ्यः श्रद्धया तर्पणं दद्यात्। तत्र तिलकुषदर्भयुतं जलं दातुं प्रयुञ्जीत; तस्य पुण्यस्थलस्य प्रभावेन सर्वं नश्यति न कदापि। यः कश्चित् सवित्रितीर्थं समुपेत्य स्नानं करोति, स सर्वपापक्षयात् ब्रह्मलोकमभ्यर्च्यते। तत्रापि रमणीयं परमशोभनं तीर्थमस्ति; तत्र स्नात्वा नरः पितृलोके पूज्यते। ततः राजन्, उत्तमं मानसतीर्थं प्रति गन्तव्यम्; तत्र स्नानं कृत्वा रुद्रलोके मान्यतामेति। अनन्तरं, अतुलनीयं क्रतूतीर्थं प्रति गच्छेत्, यत् सर्वेषु लोकेषु प्रसिद्धं सर्वपापापहं च। यत्र यानि काम्यानि—पशवः, पुत्राः, वित्तं वा—यच्छति, तत्र स्नानात् सर्वं प्राप्नोति, नृपश्रेष्ठ। ततः त्रिदशद्योति नाम्नि प्रसिद्धे तीर्थे गन्तव्यम्, यत्र मुनिकन्याः दृढव्रतानुष्ठानपराः तपः कुर्वन्ति। तासां सर्वासां पतिरक्षयः प्रभुः स्यात्; महादेवो घोररूपधारी ताभिः प्रीतः। विकृताननः भीषणरूपः स प्रभुः तत्र तीर्थे समागतः; तत्रैव कन्यानां वरं ददौ। यः कश्चन तासां कन्यानां समृद्धिं सेवते विवाहं च ददाति, स तीर्थं 'दशकन्या' इति ख्यातम्। तत्र स्नात्वा देवतां च पूज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते; ततः 'स्वर्गबिन्दु' नाम्नि तीर्थे गन्तव्यम्। तत्र स्नात्वा दुरितं न पश्यति; ततः अप्सरेशं प्रति गन्तव्यम्, तत्र स्नानं कर्तव्यम्। तत्र नागलोके वसन् अप्सरसाम् सह क्रीडाम् आचरति। ततः उत्तमं नरकतीर्थं प्रति गच्छेत्; तत्र स्नात्वा देवतां च पूज्य नरकं न गच्छति। ततो व्रतपरः सन् भरभूतं प्रति गच्छेत्। तत्र शम्भवावतरणं सम्प्राप्य विरूपाक्षं पूज्य रुद्रलोके मान्यतामवाप्नोति। तत्र भरभूते तीर्थे स्नात्वा, यः महात्मा यत्र कुत्रापि म्रियते, स निश्चितं गणेशमार्गं प्राप्नोति। कार्तिके मासि महेश्वरं पूज्य, अश्वमेधशतगुणं पुण्यं विद्वांसः कथयन्ति। तत्र शतं तैलदीपान् निर्माय प्रदाय, दिव्यविमानैः सूर्यसमप्रभैः शङ्करस्थानं गच्छति। यः शङ्खकुन्दचन्द्रसदृशं वृषभं ददाति, स वृषवाहनविमानेन रुद्रलोकं प्राप्नोति। यः तत्र एकं पायसादियुक्तं हविर्याज्यं ददाति, स यथाशक्ति तत्रान्येभ्यः सह दानानि दद्यात्; तीर्थस्य प्रभावेन तद् पुण्यं कोटिशतगुणं भवति। नर्मदाजलं प्रक्षिप्य वृषध्वजं प्रभुं पूज्य, तस्य तीर्थस्य प्रभावात् दुरितं न पश्यति। यः कश्चन तत्र तीर्थे प्राप्य प्राणान् त्यजति, सर्वपापविनिर्मुक्तचित्तः शङ्करधाम प्राप्नोति। यः तत्र तीर्थे जलमाविशति, स राजन्, हंसवाहनविमानेन रुद्रलोकं गच्छति। यावत् चन्द्रसूर्यौ हिमालयः च महोदधिः च सन्ति, यावत् गङ्गाद्याः नद्यः प्रवाहन्ति, तावत् स्वर्गे पूज्यताम् अवाप्नोति। यः तत्र उपोष्य व्रतमाचरति, स पुनः गर्भे न जायते। ततः राजन्, उत्तमं वनतीर्थं प्रति गन्तव्यम्; तत्र स्नात्वा नरः इन्द्रपीठार्धं प्राप्नोति। ततः श्रुङ्गतीर्थं प्रति गच्छेत्, यत् सर्वपापापहं; तत्र केवलं स्नानात् गाणेश्वरीलोकं निश्चितं प्राप्नोति। प्रसिद्धं एरण्डीनर्मदासङ्गमं महत्तीर्थं, सर्वपापापहं महापुण्यं च। तत्र व्रतपरायणः सदा ब्रह्मनिष्ठः स्नात्वा, ब्रह्महत्या पापात् विमुच्यते। ततः राजन्, नर्मदासागरयोः संगमे 'जमदग्नि' नामनि गन्तव्यम्, यत्र जनार्दनः सिद्धिं प्राप्तवान्। यत्र इन्द्रः बहूनि यज्ञानि कृत्वा देवानां स्वामी अभवत्; तत्र नर्मदासागरयोः संगमे स्नात्वा, नरः त्र्यश्वमेधफलं, पश्चिमसागरयोगं, मोक्षद्वारस्य च उद्घाटनं लभते। तत्र देवाः गन्धर्वैः मुनिभिः सिद्धैः च चारणैः सह, देवाधिदेवं विमलेश्वरं त्रिसन्ध्यायां पूजयन्ति। सर्वपापविनिर्मलचित्तः रुद्रलोके पूज्यते; विमलेश्वरात् श्रेष्ठं तीर्थं न कदापि जातं न भविष्यति। तत्र ये उपोष्य शुद्धं प्रभुं पश्यन्ति, ते सर्वपापैः विमुक्ताः रुद्रलोकं प्राप्नुवन्ति। ततः राजन्, उत्तमं केशिनीतीर्थं प्रति गच्छेत्; तत्र स्नात्वा, व्रतपरायणः पुरुषः—एकरात्रं संयमिताहारः उपोष्य—तीर्थस्य प्रभावेन ब्रह्महत्या पापात् विमुच्यते।