भूमौ, गोमये, आमलकीफलस्य च, तिलैः सह, यथाविधि स्नानं कर्तव्यम्, सर्वपापसंघातनिवृत्त्यर्थम्। ततः शुद्धवासांसि परिधान्य, नित्यकर्मारम्भः क्रियते। गृहं सम्यक् लिप्त्वा, शुभं अष्टदलवर्तुलं रचयेत्। तत्र, ताम्रयन्त्रैः भूषितं घटं स्थापयेत्, तस्योपरी कृत्स्नं धान्यपूर्णं पात्रं निधायेत्। तत्र मम सुवर्णमूर्ति लक्ष्म्या सह स्थापनीयम्, यत्नेन सुवर्णेन निर्माय, पञ्चामृतैः स्नापयेत्। ततः, लोभहीनं शास्त्रविदं ब्राह्मणाचार्यं आमंत्र्य, अग्रे स्थापयित्वा, देवपूजा आरभ्यते। तत्र, पुष्पगुच्छैः अलंकृतं मंडपं निर्माय, ऋतुपुष्पैः यथाविधि पूजनीयः। षोडशोपचारैः, मन्त्रैः, व्रतैः, विशेषतः पुराणमन्त्रैः, मम पूजनं विधेयम्। चन्दनं कर्पूरसहितं, गाढकुङ्कुमं, ऋतुपुष्पाणि, तुलसीपत्राणि च, ये श्रीनृसिंहाय समर्पयन्ति, ते मुक्ताः स्युः—नात्र संशयः। सदैव हरिप्रियं कृष्णागारुं धूपं समर्पयेत्। सर्वकामफलसिद्ध्यर्थं हरिगुरवे दीपं निर्माय, अज्ञानतमोनाशकं महादीपं प्रदाय, घंटानिनादेन महानीराजनं कुर्यात्। नैवेद्यरूपेण शर्करां विविधं भोजनं च समर्पयेत्—"लक्ष्मीप्रिय! सर्वपापं नाशयामीति तुभ्यं ददामि।" नैवेद्यमन्त्रः—"नृसिंह, अच्युत, देवाधिदेव, तव शुभजन्मदिने उपवासं करिष्यामि, सर्वसुखभोगान् त्यक्त्वा।" एवं, "प्रसन्नो भव प्रभो, जन्मपापं नाशय," इति प्रार्थयित्वा, रात्रौ गीतवाद्यनिनादेन जागरणं कुर्यात्। पुराणपाठं विशेषतः श्रीनृसिंहकथाः सदा कुर्यात्; ततः, प्रभाते स्नानं कृत्वा, पूर्वविधिना मां पूजयेत्, शांतचित्तः वैष्णवश्राद्धं मम सन्निधौ कुर्यात्। ततः, यथोक्तं दानं योग्येभ्यः, द्विजेभ्यः, द्विलोकविजयकाम्याय दद्यात्। सुवर्णमूर्ति सहस्रभारं दत्वा मां तुष्टिं प्राप्नुयात्; द्विजेभ्यः गोभूमिसुवर्णादीनि दद्यात्। शय्यां वस्त्रसहितां सप्तधान्यैः सह दद्यात्; अन्यदानानि यथाशक्ति यथायोग्यं दद्यात्। कामफलाभिलाषे धनस्य कृपणता न कर्तव्या; ततः ब्राह्मणान् भोजयित्वा, यथायोग्यं दानं दद्यात्। अर्थहीनः अपि, यथाशक्ति व्रतं दद्यात्; सर्ववर्णानां मम व्रते अधिकारः, विशेषतः भक्तानां। ततः प्रार्थनामन्त्रः—"देवाधिदेव, मम वंशसम्भूतान् नृपान्, भविष्यमानपुरुषान् च संसारसागरात् उद्धारय।" "पापसिन्धौ निमग्नः, रोगैः जलवत् चलितः, जीवैः पीडितः, महाव्यसने पतितः—" "विश्वनाथ, शेषशयिन्, हस्तं ददातु। अस्य व्रतस्य प्रभावेन, देवाधिदेव, भोगं मोक्षं च ददातु।" एवं देवम् उपप्रार्थ्य, यथाविधि विसर्ज्य, सर्वदानानि आचार्याय समर्पयेत्। ब्राह्मणान् दानैः तुष्ट्वा, विसर्ज्य, मम ध्यानं कृत्वा, स्वजनैः सह भोजनं कुर्यात्। निर्धनः अपि, नियमितं चतुर्दशीव्रतं यः आचरति, सप्तजन्मपापात् विमुक्तः—नात्र संशयः। श्रद्धया यः एतद्व्रतं शृणोति, पातकनाशनं, ब्रह्महत्या पापात् केवलेन श्रवणेन विमुक्तः। यः एतत् शुद्धं, परमं, गुह्यं शिक्षां पठति, सदा सर्वकामान्, व्रतफलं च प्राप्नोति। यः यथाकालं, मध्याह्ने, यथायोग्यं, लीलावत्याः ऋषेः च सह, श्रीनृसिंहकृपया, परमभक्त्या पूजयति, स नित्यं मोक्षं प्राप्नोति। यः तत्र पुण्यस्थले श्रीनृसिंहं पूजयति, स सदा इच्छितफलं श्रीनृसिंहकृपया प्राप्नोति। श्रीनृसिंह, महाकाय, मृत्युनापि दुर्लभ, भैरवनाथ, हरिव्यसननाशक, बालरूपधारी, बालरूपाय नमः। सर्वव्यापिन्, आनन्दमय, स्वस्वरूपप्रकाशक, सर्वात्मा, विश्वनाथ, शब्दरूपाय नमः। सूर्यमण्डलनिवासिन्, करुणासिन्धो, चतुर्विंशत्तत्त्वस्वरूप, कालरुद्राग्निरूपाय नमः। विश्वरूप, नरसिंह, वीरभद्रविजयी, ललाटस्थायी देवाय नमः। द्वादश सूर्यमण्डलानि तत्र, यथाप्रमाणं, दीप्यन्ति; तत्र विशेषतः पुण्यसिन्धुनदी, शोभना, परमपावनी। तस्याः समीपे, शोभने, मौलिस्तानं नगरं तिष्ठति, देवैः निर्मितं सदा प्रसिद्धम्। तत्र महात्मा हारितः वसति, लीलावती अपि तत्र स्थिता—नास्ति संशयः। तत्र सिन्धुनदीसमीपे प्रतिध्वनि उत्पद्यते; कलियुगे आगते, विदेशिनः दुष्कृतिनः तत्र वासं करिष्यन्ति। बहवः तत्र वासं करिष्यन्ति—नास्ति संशयः; यथा श्रीनृसिंहस्य जन्मकाले अद्भुतं महाशब्दं उत्पन्नम्।