सर्वं श्रुत्वा धर्मराजः युधिष्ठिरः तीर्थयात्रायाः महत्त्वं पृष्टवान्। तदा भगवता नारदेन अतिपुण्यतीर्थानां यात्रा विवृत्य कथिता। युधिष्ठिरः तु सर्वप्रकारेण तीर्थानां सेवनाय उत्सुकः अभवत्। प्रथमं तीर्थयात्रिकः कुबेरस्य निवासस्थानं गच्छति, यत्र स्वयं कुबेरः वसति। ततः कालेश्वरं परमपवित्रं स्थानं याति, यत्र कुबेरः तुष्टः अभवत्। तत्र स्नानकर्मणः द्वारा सर्वसमृद्धिं प्राप्नोति। पश्चिमदिशं गत्वा मारुतालयं श्रेष्ठं तीर्थं प्राप्नोति। तत्र स्नात्वा, शुद्धः, एकाग्रचित्तः भूत्वा, यथाशक्ति सुवर्णदानं अन्नप्रदानार्थं कर्तव्यम्। ततः पुष्पकविमानैः वायुलोकं याति। युधिष्ठिर! ततः माघमासे मम तीर्थं गन्तव्यम्। कृष्णपक्षे चतुर्दशीदिने तत्र स्नानं कर्तव्यम्। रात्रौ एव भोजनं कर्तव्यम्, दुष्प्रसवस्थानं न गन्तव्यम्। ततः अहल्यातीर्थं गत्वा स्नानं कुर्यात्; स्नानात् क्षणात् अप्सराभिः सह पुरुषः प्रमुदितः भवति। पारमेश्वरे तपः कृत्वा अहल्या मोक्षं प्राप्तवती। चैत्रमासे शुक्लपक्षे त्रयोदशीदिने कामदेवदिने अहल्यायाः पूजनं कर्तव्यम्। यत्र यत्र जन्म भवति, तत्र पुरुषः प्रियः भवति। स्त्रीभ्यः प्रियः, समृद्धः, अन्यः कामदेवः इव भवति। ततः अयोध्यां गच्छति, यत्र शक्रस्य प्रसिद्धं तीर्थं अस्ति। तत्र स्नानात् क्षणात् सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभते। ततः सोमतीर्थं गत्वा केवलं स्नानं कुर्यात्। तत्र स्नानात् क्षणात् सर्वपापात् विमुक्तः भवति। चन्द्रग्रहणे तदतीर्थं पापनाशनं भवति। सोमतीर्थं त्रैलोक्ये प्रसिद्धं, महाफलदं च। यः तत्र चान्द्रायणं कुर्यात्, सः सर्वपापात् शुद्धात्मा भूत्वा सोमलोकं याति, अग्निम्, जलम्, उपवासं वा प्रविश्य। यः सोमतीर्थे मृत्युम् उपगच्छति, सः पुनः मानवेषु न जायते। ततः स्तम्भतीर्थं गत्वा स्नानं कुर्यात्। तत्र स्नानात् क्षणात् सोमलोकस्य सम्मानं लभते। ततः उत्तमं विष्णुतीर्थं गच्छेत्। विष्णुतीर्थं योधनीपुरं इति प्रसिद्धं, परमं च। तत्र असुराः वासुदेवेन लक्षशः विनष्टाः। तत्र पुण्यस्नानं अस्ति, यत्र विष्णुः तुष्टः। अहोरात्रं उपवासं कृत्वा ब्रह्महत्यापापात् विमुक्तिः स्यात्। ततः योगेश्वरस्य अमोहकनाम्नि तीर्थे पितृकर्म कर्तव्यम्। पूर्णिमायां वा अमावास्यायां वा श्राद्धं विधिवत् कर्तव्यम्। स्नानात् अनन्तरं पिण्डदानं कर्तव्यम्। तत्र जलमध्ये गजाकारशिलाः स्थापिताः; तासु विशेषतः वैशाखमासे पिण्डदानं कर्तव्यम्। पितरः भूमेः स्थायित्वं यावत् तुष्टाः भवन्ति। ततः सिद्धेश्वरं परमं तीर्थं गच्छेत्। तत्र गच्छित्वा गणपतिस्थानं सम्प्राप्तव्यम्। ततः जनार्दनस्य लिङ्गरूपस्थितं स्थानं गच्छेत्। तत्र स्नात्वा विष्णुलोके सम्मानं लभते। नर्मदायाः दक्षिणे तटे रम्यं तीर्थं अस्ति। तत्र कामः महात्मा तपः कृतवान्। दिव्यसहस्रवर्षाणि शंकरं पूजितवान्। महात्मना शंकरस्य ध्यानगिरिणा दग्धः, श्वेतगिरिवत् तेजः शुक्लपक्षे प्रज्वलितम्। ये सर्वे दग्धाः, ते कुसुमेश्वरे स्थिताः। दिव्यसहस्रवर्षेभ्यः अनन्तरं महेश्वरः तुष्टः अभवत्। रुद्रः उमया सह तुष्टः, तेषां वरान् दत्तवान्। नर्मदातटे स्थितान् सर्वान् मोक्षं दत्तवान्। तस्मिन्नेव तीर्थेण पुनः दिव्यत्वं प्राप्तम्। भगवन्, तव कृपया एतत् तीर्थं परमं भवतु। अर्धयोजनपरिमाणं तीर्थं सर्वतः विस्तारयति। तत्र स्नानं कृत्वा, उपवासपरायणः, रुद्रलोकस्य पुष्पबाणरूपेण सम्मानं लभते, वैश्वानरः, यमः, कामः, वायुः च सह। तत्र तपः कृत्वा, पूर्वागतैः सह, अन्धोनायाः समीपे, न दूरस्थे। तत्र स्नानं, दानं, भोजनं, पिण्डदानं—अग्नौ, जले, वा उपवासेन—कृत्वा। यः तत्र मृत्युम् उपगच्छति, अर्धयोजनपरिमाणे अपि, तस्य मार्गः न प्रतिनिवर्तते। त्र्यम्बकजलैः स्नानं कर्तव्यम्। अन्धोनमूले पिण्डदानं विधिवत् कृत्वा, पितरः चन्द्रसूर्ययोः स्थायित्वं यावत् तुष्टाः भवन्ति। उत्तरायणे सूर्यस्य आगमे, यः तत्र स्नानं कुर्यात्, स्त्री वा पुरुषः, तीर्थे शुद्धः स्थित्वा। प्रभाते सिद्धेश्वरस्य पूजनं कृत्वा, सः तं स्थानं प्राप्नोति, यः सर्वयज्ञैः अपि न लभ्यते। पवित्रस्नाने काले, मानवेषु सौम्यः, भाग्यवान् भवति, सः राजा समुद्रपर्यन्तं राज्यं कुर्यात्। यदि क्षेत्रपालं शक्तिमन्तं न पश्येत्, तदा यात्रा व्यर्था, कर्णाभरणधारिणं न पश्यन्। एतत् तीर्थस्य फलम् ज्ञात्वा, सर्वे देवाः संमिल्य, पुष्पाणि वृष्ट्वा, पुष्पबाणेश्वरं स्तुवन्ति। नारदः उवाच—ततः भक्तिपूर्वकं भार्गवेशं गन्तव्यम्, यत्र विष्णुः देवः दानवान् गर्जनैः विनष्टवान्। एवं तीर्थयात्रायाः पुण्यफलानि, स्नानदानपूजनश्राद्धादिभिः, सर्वे मानवाः मोक्षं, सौभाग्यं, दिव्यत्वं च प्राप्नुवन्ति।