राजन्, यः कश्चित् तत्र महादेवं पूजयित्वा त्रिरात्रं तिष्ठति, स पुनर्जन्म न प्रपद्यते। ततः भिमेश्वरं गन्तव्यं, ततो नर्मदेश्वरं च उत्तमं, तथैव आदित्येश्वरं महापुण्यं आज्यमधुना सहितम्। मल्लिकेश्वरं सम्पूज्य जन्मफलम् आप्यते, ततो वरुणेश्वरं निरजेश्वरं च उत्तमं द्रष्टव्यम्। पञ्च तीर्थानि दृष्ट्वा सर्वतीर्थफलम् अवाप्यते; ततः, राजन्, यत्र युद्धं कृतम्, तत्र गन्तव्यम्। तत्र प्रसिद्धं कोटितीर्थं, यत्रासुरा युद्धं कृतवन्तः; ये दैत्याः स्वबलदर्पिताः हताः, तत्रैव तेषां शिरांसि गृहीतानि, च हतानां समवायः जातः। तैः त्रिशूलधारी महेश्वरः प्रतिष्ठितः। तत्र कोटिः हता, तस्मात् स कोटिनाथः इति कथ्यते; तस्य तीर्थस्य दर्शनमात्रेण देहेन स्वर्गं गच्छति। ततः, इन्द्रः लघुतया तं वज्रेण निरोधयामास; ततोऽनन्तरं स्वर्गगमनं जनानां निवारितम्। तत्र नारिकेलं घृतसहितं समर्प्य, अन्ते प्रदक्षिणां कृत्वा, देवतया सह शिरसि समादाय, पाण्डव, स राजा सर्वकामसमृद्धिम् आप्नोति। मृत्यौ स रुद्रपदं प्राप्नोति, पुनर्जन्म न लभते; स्वर्गं गत्वा तत्र शासनं कृत्वा, ततो दिव्यलोकं याति। एवं त्रयोदश्यां महादेवं सम्पूज्य, यः नरः स्नानं करोति, स सर्वयज्ञफलम् तत्क्षणात् प्राप्नोति। ततः, राजन्, अगस्त्येश्वरं परमपुण्यतीर्थं गन्तव्यं, यः पापक्षयाय श्रेष्ठतमः। तत्र, राजन्, विशेषतः कार्तिककृष्णचतुर्दश्यां स्नानात् ब्रह्महत्या विनश्यति। यः संयतात्मा ध्याननिष्ठः सन्, घृताभिषेकं देवस्य कुर्वन्, एकविंशति-कुलैः सहितः, स ऐश्वर्यपदं न ह्रियते। तत्र गावः, पादत्राणं, छत्रं, च कम्बलं, तथा ब्राह्मणेभ्यः अन्नं दातव्यम्; सर्वं कोटिगुणं फलम् ददाति। ततः, राजन्, सूर्यस्तुतिप्रधानं श्रेष्ठतीर्थं गन्तव्यम्; तत्र स्नानात् नरः राज्याभिषिक्तः भवति। नर्मदायाः दक्षिणे तटे शक्रतीर्थं प्रसिद्धम्; एकरात्रोपवासं कृत्वा तत्र स्नानं कार्यम्। सम्यक् स्नानानन्तरं जनार्दनं सम्पूज्य, सहस्रगवां फलम् लभते, विष्णुलोकं च गच्छति। ततः ऋषितीर्थं गन्तव्यं, यः सर्वपापहरः; तत्र स्नानमात्रेण शिवलोकसम्मानः भवति। तत्रैव नारदस्य श्रेष्ठतीर्थं अस्ति; तत्र स्नानमात्रेण सहस्रगवां फलम् प्राप्यते। ततः देवतीर्थं गन्तव्यं, यत् पूर्वं ब्रह्मणा स्थापितम्; तत्र स्नानात् ब्रह्मलोके सम्मानम् आप्नोति। ततः अमरकण्टकं गन्तव्यं, यत् अमरैः स्थापितम्; तत्र स्नानमात्रेण सहस्रगवां फलम् लभते। ततः, राजन्, वामनेश्वरं परमं गन्तव्यम्; तत्र वामनमूर्तिदर्शनात् ब्रह्महत्या विनश्यति। ततः ऋषितीर्थं, ईशानेश्वरं च गन्तव्यं, ततो वटेश्वरदर्शनात् जन्मफलसंपत्तिः जायते। ततः भिमेश्वरं गन्तव्यं, सर्वरोगनाशनम्; तत्र स्नानात् सर्वदुःखनाशः स्यात्। ततः, राजाधिराज, वारणेश्वरं गन्तव्यं; तत्र स्नानात् सर्वशोकविमुक्तिः भवति। ततः सोमतीर्थं गन्तव्यं, अनुपमं सोमदर्शनं च; तत्र, राजन्, भक्त्या स्नानं कृत्वा, तस्मिन्नेव क्षणे दिव्यशरीरधारी सः शिववनान्ते चिरकालं रमते, षष्टिसहस्रवर्षाणि शिवलोके सम्मानं लभते। ततः, राजाधिराज, पिङ्गलेश्वरं गन्तव्यं; तत्र एकरात्रोपवासेन त्रिरात्रोपवासनिष्कृत्याः फलम् लभते। तत्र, राजन्, यः कश्चन कपिलां गाम् ददाति, तस्या रोमसंख्यया च संततेः, तावन्तः सहस्रवर्षाणि रुद्रलोके सम्मानम् आप्नोति; यः च तत्र प्राणान् त्यजति, स यावत् चन्द्रसूर्यौ स्थितौ, तावत् अक्षयसुखं भुङ्क्ते। ये मानवाः नर्मदातटे वसन्ति, ते मृत्यौ पुण्यात्मवत् स्वर्गं गच्छन्ति। ततः सुरभिकेश्वरं, नारके कोटिकेश्वरं च गन्तव्यम्। गङ्गावतरणदिने तत्र पुण्यं निश्चितम्; ततः नंदितीर्थं गत्वा स्नानं कर्तव्यम्। तेन नन्दीशः तुष्टः, सोमलोके सम्मानं लभ्यते; ततः द्वीपेश्वरं, व्यासतीर्थं तपोवनं च गन्तव्यम्। पुरा तत्र महती नदी व्यासेन भीता प्रत्यागता; व्यासस्य घोषेण ताडिता सा दक्षिणदिशं गतवती। यः, राजन्, तत्र प्रदक्षिणां करोति, तेन व्यासः तुष्यति, इच्छितफलप्राप्तिः च स्यात्। यः ज्वलन्तं देवालयं पीठेन सह सूत्रेण वेष्टयति, स रुद्रवत् अनन्तकालं क्रीडति। ततः, राजाधिराज, श्रेष्ठं एरण्डीतीर्थं गन्तव्यम्; संगमे स्नानात् सर्वपापविमुक्तिः भवति। एरण्डी त्रिषु लोकेषु पापनाशिनीति प्रसिद्धा; अथवा आश्वयुजे शुक्लाष्टम्यां तत्र— इत्येतत् तीर्थयात्रायाः माहात्म्यं राजन्, महापुरुषाणां श्रेयःपथाय प्रवृत्तम्।