श्रीनृसिंहस्य स्वरूपं परमदुर्लभं, चतुर्भुजं, महादंष्ट्रायुतं, कालरूपं, कोटिसूर्यसमप्रभं, यमकोट्यपि दुष्प्राप्यं, सिंहमुखं मानुषाङ्गसंयुक्तं च, परमाद्भुतं दृश्यते। स एव श्रीनृसिंहः कालस्वरूपः दिव्यः सिंहः सदा पूजनीयः। यः कश्चिदेतत् विशेषेण ज्ञात्वा मम स्थानमभिगच्छति, स नूनं परमं श्रेयः प्राप्नोति। एष व्रतः शुद्धः, परः, श्रेयस्करः, महाव्रतः च; भक्तानां मोक्षदः, असंशयं। तस्य पालनात् सहस्रद्वादशीफलमवाप्यते, विशेषतः शनिवासरे स्वातिनक्षत्रसंयोगे मम व्रतं यः आचरति। सिद्धियोगे, वैश्यकरणे, सर्वेषु योगेषु च तस्य संयोगः दशकोटिपापविनाशकः स्यात्। यः कश्चिदेतासु योगेषु मम दिनं आचरति, स पापं नाशयति; यस्तु ज्ञात्वा मम दिनं लङ्घयति, स पापी भवति। यः एतद्व्रतं न आचरति, स चन्द्रसूर्ययोः स्थित्यन्तं नरके पतति; किन्तु मम दिने प्राप्ते, हे पुत्र, प्रातःकाले दन्तधावनं कृत्वा, मम सन्निधौ दृढनिश्चयं कृत्वा, इन्द्रियजययुक्तः भक्तः—अद्य तुभ्यं व्रतस्थापनं करिष्यामि, त्वं विघ्नरहितं तदाचर। व्रती दुर्वचनं न कुर्यात्, न च तद्वदाचरणं समाचरेत्; ततः मध्याह्ने नदीषु वा शुद्धोदके वा स्नानं कुर्यात्। गृहे, देवखाते, वा रम्ये सरसि, मनीषी वेदमन्त्रैः स्नानं कुर्यात्। भूम्ना, गोमये, आमलकीफलैः, तिलैः च, सम्यक् विधिना स्नानं कृत्वा, सर्वपापानां नाशनं स्यात्। शुद्धवस्त्राणि धारयित्वा नित्यकर्म आरभेत; ततः गृहम् आलिप्य, शुभाष्टदलचित्रं कुर्यात्। तत्र ताम्रयन्त्रैः भूषितं घटं स्थापयेत्, तस्योपरि तण्डुलपूर्णं पात्रं निधाय। तत्र सुवर्णनिर्मितां मम मूर्तिं लक्ष्म्या सहितां स्थापयेत्; कौशलपूर्वकं तां निर्माय, पञ्चामृतैः स्नापयेत्। ततोऽल्पलोभीं, शास्त्रविदं ब्राह्मणाचार्यं आहूय, अग्रे स्थापयित्वा, देवतां पूजयेत्। तत्र पुष्पगुच्छैः अलङ्कृतं मण्डपं निर्माय, ऋतुपुष्पैः यथाविधि मां पूजयेत्। षोडशोपचारैः, मन्त्रैः, नियमैः, विशेषतः पुराणमन्त्रैः मां पूजयेत्। चन्दनं कर्पूरयुतं, घनकेसरं, ऋतुपुष्पाणि, तुलसीपत्राणि च, यः श्रीनृसिंहाय समर्पयति, स मुक्तो भवति—नात्र संशयः। सदा कृष्णागुरुधूपं, हरिप्रियं, समर्पयेत्। सर्वकामार्थसिद्धये हरये, गुरवे, महादीपं निर्माय, अज्ञानतमोनाशकं, घंटानिनादयुतं दीपाराधनं कुर्यात्। शर्कराद्यन्नभक्ष्यं नैवेद्यं समर्पयेत्—"हे लक्ष्मीवल्लभ! सर्वपापं मम नाशय" इति। नैवेद्यमन्त्रः—"हे नृसिंह, अच्युत, देवानां नाथ! तव शुभजन्मदिने सर्वभोगवर्जनं कृत्वा उपवासं करिष्ये।" एवं प्रसन्नो भव, प्रभो, जन्मपापं नाशय। रात्रौ गीतवाद्यनिनादेन जागरणं कुर्यात्। सदा पुराणपाठं, विशेषतः श्रीनृसिंहकथाः, पठेत्; ततः प्रातः स्नानानन्तरं, मां यथापूर्वं पूजयेत्, प्रशान्तचित्तः विष्णुश्राद्धं मम सन्निधौ समाचरेत्। ततः दातव्यं यद्वक्ष्ये, तदर्थिनां द्विजातीनां च दद्यात्, उभयलोकविजयकाम्यया। सहस्रभारसुवर्णमूर्ति मां तर्पयति; गाः, भूमिं, सुवर्णं च द्विजातये दद्यात्। शय्यां शय्योपधानयुक्तां, सप्तधान्यं च दद्यात्; अन्यानि दानानि शक्त्या यथायोग्यं च दद्यात्। धनलोलुपतां न कुर्यात्, फलेच्छया; पश्चात् ब्राह्मणान् भोजयित्वा, तान् यथोचितं दानं दत्त्वा विसर्जयेत्। धनहीनः अपि, यदि चतुर्दश्युपवासं नियमितः आचरति, सप्तजन्मार्जितपापात् विमुक्तो भवति—नात्र संशयः। यः भक्त्या एतद्व्रतं शृणोति, पापनाशनं, स ब्रह्महत्यापापात् केवलं श्रवणेन विमुच्यते। यः एतत् शुद्धं, परं, गुह्यं शिक्षां सदा पठति, स सर्वकामान् व्रतफलञ्च प्राप्नोति। यः काले, मध्याह्ने, यथाशक्ति, लीलावत्याः ऋषेः च सह, श्रीनृसिंहस्य कृपया, परमभक्त्या पूजां करोति, स नित्यं मोक्षमवाप्नोति; यश्च तस्मिन् तीर्थे श्रीनृसिंहं पूजयति— स एव नित्यं मुक्तिमधिगच्छति। एवं श्रीनृसिंहव्रतस्य महिमा, विधिः च, भक्तानां मोक्षप्रदः, पुराणेषु प्रतिपादितः।